บทที่ 36 บทที่ 3.12

เมื่อหัวเราะจนหนำใจหญิงสาวก็พลิกร่างนอนหงาย มือน้อยยกขึ้นเพื่อจ้องมองผ้าเช็ดหน้าสีขาวซึ่งยังคงผูกอยู่ที่ข้อมือ ไม่ว่าจะเพราะสาเหตุใดที่ทำให้โหลวตงอวี้ช่วยนางในวันนี้ นางก็ล้วนรู้สึกยินดีทั้งสิ้น ถึงแม้ว่าเสียนหรูซวงจะพูดแทงใจดำนางก็หาได้เก็บเอามาคิดมากไม่

จะโกรธเคืองไปไยเล่า...ไม่ว่าโหลวตงอวี้จะเห็...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ