บทที่ 20 อยากให้อยู่หรือไป

วันนี้อีเมลของอีวานเยอะกว่าทุกวันธันยมัยอ่านจนตาลายไปหมด แม้อีวานจะบอกว่าหายเป็นปกติแล้วแต่เธอก็ยังห่วงเขา อะไรที่เธอพอช่วยได้เธอก็อยากช่วย ไม่ใช่เพราะค่าจ้างแต่เพราะอยากช่วยเขาจากใจจริง อาหารกลางวันมื้อนี้อีวานจึงสั่งจากโรงแรมซึ่งอยู่ห่างออกไปอีกเกือบ 20 กิโลเมตร

พออาหารมาถึงอีวานกับธันยมัยก็ช่วยจั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ