บทที่ 110 ห้ามมีครั้งต่อไป

ชนัญชิดาที่นอนเผลอหลับไปนาน สะดุ้งตื่น จริงๆ เธอรู้ว่าปรมินทร์มาหาเธอ ร้องตะโกนพร่ำพรรณนาขอโทษ ขอโอกาส และขอแก้ตัวต่างๆ นานา อีกหลายอย่าง เธอนอนฟังจนผล็อยหลับไป ตื่นอีกทีท้องฟ้ามืดสลัว เสียงข้างนอกห้องก็ดูเงียบไปแล้ว

ปรมินทร์คงกลับบ้านไป เพราะนี่ก็ค่ำแล้ว อากาศเย็นเคลื่อนเข้าปกคลุม สายลมเย็นอ่อนๆ พ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ