บทที่ 8 ตอนที่ 7 เสร็จก็แยกย้าย
ตอนที่ 7 เสร็จก็แยกย้าย
คนนี้กับคนด้านนอกก็ต้องเลือกคนนี้ดิ ใครแม่งจะอ่านหนังสือเล่มเดิม กูไม่อ่าน! เคยอ่านแล้ว พอแล้ว แล้วที่เลย์บอกไม่ต้องติดต่อมาอีก จะวางเงินให้เดี๋ยวได้เคลียร์กันแน่ ลำพังก็ห่างเหินเหมือนคนไม่รู้จัก ไม่สนใจ ไม่อยู่ในสายตาอยู่แล้ว อย่าให้มากนัก ทำใจกูปั่นป่วนขนาดนี้ เดี๋ยวเถอะ
เลือกไม่ยาก แค่ดันเลย์เข้ารถ เปิดประตูโรงจอด แล้วถอยหลังออกจากโรงจอด เหยียบให้มิด แค่นี้ก็รอดแล้ว
บรรยากาศในรถยิ่งกว่าป่าช้า ทั้งเงียบทั้งเย็น
"คนนั้นแฟนเก่า เลิกมาแปดปีแล้ว"
"แต่พูดเหมือนเพิ่งมีอะไรกันเมื่อวาน"
"ไปมีตอนไหน เพิ่งมีกับเลย์เมื่อกี้"
"ผู้หญิงคนนั้นพูด"
"ไม่รู้ ไม่รู้เอาอะไรมาพูด ขนาดส่งข้อความมาพี่ยังไม่ตอบเลย"
"ไปส่งหนูกลับบ้านเถอะ"
"ออกมาด้วยกันขนาดนี้คิดว่ายังจะได้กลับบ้านอีกเหรอ"
"นี่มันเลยเวลาทำงานมามากแล้ว"
"ได้กี่บาท เดี๋ยวจ่ายให้"
"ไม่อยากได้" เขาเป็นช่างสัก ทำงานเหนื่อยจะตาย ไม่อยากเบียดเบียนเงินในบัญชี
เลย์เงียบ ปลื้มก็เงียบ ไม่อยากพูดไม่เข้าหู เห็นสีหน้าตอนเลย์วีนแอบตกใจอยู่หน่อย ๆ เธอพูดชัดถ้อยชัดคำไม่แม้แต่จะอาลัยอาวรณ์ เหมือนที่ทำกับแฟนเก่าไม่มีผิด แต่เขาไม่ใช่ และเธอไม่ควรเย็นชาใส่แบบนั้น เพราะมันดูใจร้ายเกินไป
โรงแรม Nara (โรงแรมชั้นนำ ระดับห้าดาว)
"อยากลงไปด้วยไหม เดี๋ยวเอาเสื้อคลุมไป ได้ห้องจะได้ขึ้นห้องเลย" เขาพูดด้วย เธอไม่พูด หันไปคว้าเสื้อมาคลุมไหล่ ปกปิดร่องรอยแล้วลงจากรถ อาการแบบนี้เหมือนเมียงอนผัวไม่มีผิด แต่เขาไม่ใช่! อย่าทำแบบนี้
คืนนี้แทนที่เราจะได้นอนด้วยกัน นอนคุยกัน เลย์กลับยืนถามพนักงานว่ามีห้องว่างอีกไหม ราคาไม่เกี่ยง พูดแบบนี้รู้เลยว่ารวย รวยก็รวยดิ นอนด้วยกันก็ได้ ไม่ถือ
"อีกห้องไม่เอา แค่ห้องเดียวก็พอ" ปลื้มพูดกับพนักงาน ย่อตัวลงอุ้มดาเลย์พาดบ่าเดินจ้ำไปทางลิฟต์ เข้าลิฟต์ได้ ฟาดก้นขาวไปสองที โทษฐานที่ต่อต้านทุกอย่างที่เป็นเขา ทั้งที่เรามาด้วยกัน
หลังถกเถียงกันจนเหนื่อย เกี่ยงกันเรื่องห้อง สองเราก็เข้ามาในห้อง
โทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงยังสั่นอยู่ ไม่มีวี่แววจะหยุด
"อะไร!" ปลื้มกดรับสายไม่มองจอ ถามใส่อารมณ์
(มาแล้ว แล้วมึงขับรถไปไม่ปิดประตูวะ)
"ลืม"
(ยังไง? ตอนนี้เข้ามานั่งในร้าน แต่กูไม่ให้ขึ้นไปนะ)
(เมียกูก็ตื่น ยืนกอดอกมองอยู่)
"ไล่กลับไปดิ มาทำไม"
(แล้วมึงเข้าไปทำอะไรในโรงจอดตั้งนานสองนาน?)
"เล่นเกม"
(กลับไปนอนคอนโดเหรอ)
"เออ รำคาญ"
(งั้นกูให้กลับนะ บอกไม่สะดวก แต่ถ้าโวยวายขอไม่ไว้หน้า เพราะเมียกูต้องการการพักผ่อน)
"ด่วนเลย ถ้าพรุ่งนี้มาอีกกูไม่เข้าร้าน"
(เออ ๆ เดี๋ยวส่งข่าว) ตืด!
ทุกบทสนทนามั่นใจว่าดาเลย์ได้ยินทั้งหมด แต่แค่ทำหูทวนลม แสร้งเมิน ทำเป็นไม่สนใจ
"คนเดียวก็คนเดียว เริ่มคนเดียวตั้งแต่มีอะไรกันเมื่อกี้เลยโอเคไหม?" อยู่ด้วยกันสองต่อสองทั้งคืนแบบนี้ ไม่อยากพลาดเลยบอกตรง ๆ ที่แน่ ๆ เหลือถุงเดียว แต่วันนี้ไม่เป็นคนดีหน้าบางลงไปซื้อเองแล้ว กูจะโทรสั่งให้พนักงานไปซื้อ! จะไม่ปล่อยให้เลย์คลาดสายตาเด็ดขาด
"เลย์บอกก่อนเลยนะ เลย์ไม่ชอบความสัมพันธ์ท็อกซิก ไม่ชอบความไม่สบายใจ ถ้าเข้ามาแล้วทำให้สบายใจไม่ได้ ไม่ต้องเข้ามา"
"..."
"เซ็กซ์ ทำกับใครก็ได้ถ้าพอใจ ไม่จำเป็นต้องทำแค่กับพี่ พี่เข้าใจเลย์ใช่ไหม?"
"เข้าใจ ส่วนเรื่องความไม่สบายใจไม่น่าจะมี เราไม่ได้เป็นแฟนกัน เวลาเหงา ๆ ก็มาหากัน เสร็จก็แยกย้าย"
"ต่อไปพี่ไม่ต้องส่งข้อความมาหาเลย์บ่อย ๆ ถ้าอยากก็ทักมา ไม่ต้องสนใจเรื่องอื่น"
"อย่าเลย์ดิ หนูน่ารักกว่า ขนาดพี่ยังไม่อืมเลย"
"ก็ตามนั้นค่ะ เข้าใจตรงกันนะ"
"ครับ พี่เข้าใจ" ไม่เข้าใจก็เหี้ยละ หลังผ่านคืนนี้ค่อยว่ากันอีกที ตอนนี้ขอเป็นคนดีของเธอก่อน ดูท่าแล้วพ่อแม่คงเอาใจน่าดู ถึงได้เอาแต่ใจแบบนี้
แต่เอาเถอะ ขอแค่คืนนี้ได้เอาต่อก็พอ เรื่องของวันพรุ่งนี้ช่างแม่ง
"หนูจะอาบน้ำ ถ้าพี่ยังไม่พร้อมก็รีบเตรียมตัวนะคะ"
"..."
"เพราะถ้าพี่เผลออีก.."
"คืนนี้ไม่รอดหรอก ไม่ต้องห่วง เข้าไปอาบเถอะ เดี๋ยวตามไป" พอพูดไปแบบนี้เลย์ก็หัวเราะยิ้มออกมา ตอนเห็นเธอยิ้มเหมือนยกภูเขาออกจากอก อย่างน้อย ๆ คืนนี้ก็ไม่นอนแบบค้าง ๆ แหละวะ
ปลื้มยืนมองจนคนตัวเล็กเดินหายไปจากสายตา ถึงได้รีบไปต่อสายหาพนักงานให้กว้านซื้อถุงยางอนามัยกับเจลหล่อลื่นมาให้ ไม่วายย้ำ ถ้ามีแบบบางขอแบบบาง ถ้าไม่มีบางแบบไหนก็ได้ ขอที่ราคาแพง ๆ หน่อย อย่าเอาของถูกมา เดี๋ยวไม่ได้ประสิทธิภาพ
เสียงที่ดังปาว ๆ เรียกเสียงหัวเราะจากดาเลย์ได้เป็นอย่างดี สงสัยเขาจะกลัวเธอหายไปอีกละมั้ง ถึงได้โทรไปฝากซื้อแบบนั้น ดีแล้วแหละที่รู้จักป้องกัน เธอเองก็คิดไปฉีดยาคุมเหมือนกัน กันพลาด หากวันหนึ่งสถานะคู่นอนยุติลงจะได้ไม่ยุ่งยาก
จบคือจบ ไม่อยากข้องเกี่ยว ไม่อยากให้มีบทบาทอื่นมาแทรกแซงจะพานรู้สึกไม่ดีเอาเปล่า ๆ
แม้จะชอบผู้ชายคนนี้มาก ๆ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าชีวิตนี้จะหยุดที่คนนี้ จะต้องสร้างครอบครัวกับคนนี้ เพราะตอนนี้เธอเหมือนคนคลั่งไคล้ แค่อยากได้ อยากควบคุม ไม่นานความรู้สึกนี้คงจะจางหายไป พอ ๆ กับเขาที่คงเริ่มเบื่อเซ็กซ์เรา ถึงตอนนั้นคงไม่เสียใจ เพราะทางผ่านนี้ ดาเลย์เลือกเอง
ห้องน้ำ ที่อาบน้ำ กลายเป็นเหมือนสมรภูมิรัก เพราะเสียงร่วมรักที่ดังถี่รัวไม่มีวี่แววจะหยุดยั้ง เนื้อหนันกระทบกันจนแดงก่ำเป็นส่วน ๆ บั้นท้ายกลมขาวถูกมือใหญ่ฟาดไม่ยั้งจนขึ้นรอยมือ พร้อมกับความใหญ่ยาวที่กระแทกเข้าออกในท่ายืน
เธอยืน หน้าแนบผนังห้องน้ำ สองมือประคองตัวเองรับแรงกระแทกหยาบโลนของคนด้านหลัง คนตัวสูงดูชอบใจ โน้มมากอดคลอเคลียหลังขาว พรมจูบซ้ำ ๆ แถมยังสอดมือมาเชยคางให้หันไปจูบแลกลิ้น
เสร็จจากตรงนี้ ถอดเครื่องป้องกันทิ้งเรี่ยราด อุ้มกระเตงเธอไปนั่งรอที่อ่างล้างหน้า เขาหายไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกลับเข้ามาพร้อมต่ออีกยก แค่มากอดจูบดูดก็เสียบได้เลย
ดาเลย์โดนรั้งมากระแทกในท่านั่งซ้ำ ๆ กระทั่งเปลี่ยนท่าให้ร่างเล็กมองเงาสะท้อนของตัวเองในกระจกตอนโดนกระแทกว่ามันเอกซ์น่ามองมากแค่ไหน เลย์หน้าแดง ปากเรียวสวยเริ่มบวมจากการถูกดูดดึง
เขาสงสารเธอ แต่สงสารตัวเองมากกว่า
"ลองทำไหม?" อุ้มเลย์ขึ้นนั่งบนอ่างล้างหน้าอีกครั้งหลังให้เธอมองภาพสะท้อนตอนโดนกระแทกจนแก้มฝาดแดงก่ำเพราะเขินอาย
"สอนใช่ไหม"
"ค่อย ๆ สอนกันไป"
"^^" ดาเลย์พยักหน้า โอบรอบคอแกร่งหลวม ๆ ก่อนจะตกใจรีบตวัดขารัดเอวสอบแน่น เพราะเขาที่อุ้มลงไม่บอกไม่กล่าว แถมยังทำท่าใหม่ที่เข้าลึกมาก ๆ อีกด้วย
จนเมื่อคนอุ้มนั่งลงบนฝาชักโครก กลายเป็นเธอที่นั่งคร่อมเขาแทน
"ลองดู ไม่ไหวเดี๋ยวพี่ทำครับ"
