บทที่ 3 ตอนที่ 3 เด็กในปกครอง

ตอนที่ 3 เด็กในปกครอง

คอนโด

ภายในห้องขนาดใหญ่มีร่างเล็กนอนอยู่ใต้ผ้านวมผืนหนา เธอนอนเล่นโทรศัพท์มือถือนานมากแล้ว นานจนรู้สึกเบื่อ จำต้องลุกไปอาบน้ำ เก็บกวาดทำความสะอาดห้องก็แล้ว ไม่สามารถคลายความเบื่อได้เลย กระทั่งกริ่งหน้าห้องดังขึ้น

หญิงสาวลังเลที่จะเดินไปเปิด แต่เมื่อส่องตาแมวเห็นใบหน้าคุ้นเคยเธอก็รีบเปิดประตูทันที โดยไม่ทันได้สังเกตว่าสองข้างทางของประตูมีผู้ชายถึงสองคนยืนอยู่ หนึ่งในนั้นเป็นผู้ชายที่คุ้นเคยอยู่ไม่น้อย

"หายเหนื่อยหรือยัง ห้องเป็นไงบ้าง" ณภัสยิ้มกว้างยื่นมือไปจับแขนขาวบีบแผ่วเบาให้คลายกังวล จนรุ่นน้องพนมมือไหว้

"สวัสดีค่ะพี่ภัส"

"ขอเข้าไปได้ไหม"

"ได้ค่ะ เดี๋ยวเซย์เตรียมน้ำกับของว่างให้แป๊บหนึ่งนะคะ"

"เดี๋ยวพี่ไปช่วย" ณภัสหันมายิ้มให้แฟนหนุ่มกับพี่ชาย กวักมือให้ทั้งสองตามเข้ามาติด ๆ พร้อมกับชี้ที่โซฟาบอกให้รออยู่ตรงนี้ ที่เหลือเธอจะจัดการเอง

"ห้องโอเคไหมคะ อยู่ได้ไหม"

"ใหญ่มากค่ะ เหงานิดหน่อย"

"ชวนเฮียภูมิมาอยู่ด้วยสิ"

"..." หญิงสาวยิ้มเจื่อนก้มมองพื้น เดินไปหยิบแก้วและน้ำออกมายืนเท

"เฮียภูมิเล่าให้ฟังคร่าว ๆ แล้ว พี่รู้จากป๋าม้าอีกนิดหน่อย อยากคุยกับเซย์ด้วย สะดวกคุยไหมคะ" ณภัสคิดว่าผู้หญิงด้วยกันคุยกันน่าจะเข้าใจมากกว่า

"ค่ะ เซย์กะจะเล่าให้เฮียภูมิฟังด้วยเลยเหมือนกัน เพราะ.." เฮียอีกคนที่เฮียภูมิแนะนำให้รู้จัก เห็นและได้ยินตอนคุยกับพี่ไป๋เลยพอดี

"ดีเลย งั้นเราไปนั่งคุยกันนะ"

"ค่ะ" พยักหน้าเกร็ง ๆ แม้จะมีมือพี่ภัสบีบมือให้คลายกังวลก็ตาม

ณภัสเดินถือแก้วน้ำกับของว่างออกมาพร้อมรุ่นน้อง ก่อนจะช่วยกันยกออกจากถาดวางลงตรงหน้าผู้ชายสองคน เธอไม่ลืมแนะนำให้เซย์รู้จักกับ..

"คนนี้แฟนพี่ ชื่อเฮียไคซ์" ณภัสแนะนำแฟนหนุ่มตัวเองยิ้ม ๆ

"ส่วนผู้ชายคนนั้นเซย์น่าจะรู้จักอยู่แล้วเนอะ" ยิ้มมองรุ่นน้อง จนมือเรียวสวยพนมไหว้คนข้างกายเธอ

"แนะนำตัวเองให้ฟังหน่อย เฮียยังไม่เคยถามอะไรเธอเลย อยากรู้จักอยู่เหมือนกัน" ภูมิหันมองหญิงสาวที่นั่งโซฟาอีกตัวนิ่ง

"ชื่อซีเซย์ค่ะ อายุ 24 ปี เรียกเซย์เฉย ๆ ก็ได้ค่ะ เซย์ช่วยงานป๋า ทำงานอยู่ที่โกดัง xxx เป็นฝ่ายธุรการค่ะ"

"เก่งจัง ^^" ภัสยิ้มมองอย่างคนเอ็นดู ก่อนจะเป็นฝ่ายถามต่อ

"รู้จักเฮียภูมิดีหรือยัง ให้พี่แนะนำให้ไหม"

"ค่ะ" ซีเซย์พยักหน้า หลบสายตาเฮียภูภูมิที่มองกัน

"เฮียภูมิปีนี้อายุสามสิบเอ็ดปี เป็นเจ้าของร้านธรีพีแทททูกับร้านขายส่งอุปกรณ์สัก ไม่ใหญ่เท่าที่จีนหรอก สบาย ๆ ไม่จุกจิกวุ่นวายเท่าที่นู่นแน่นอน"

"เป็นเจ้าของ.." อย่างเดียวใช่ไหม

"เป็นช่างสักด้วย" ไคเซอร์พูดแทรก จนรุ่นน้องเงยหน้าสบตาพยักหน้าเข้าใจ

"เซย์ พี่ขอถามอะไรหน่อยได้ไหม" ภัสหยิบส้มขึ้นมาปอกเปลือกมองรุ่นน้อง

"ค่ะ"

"เซย์โสดไหม มีอะไรเกิดขึ้นก่อนมาที่นี่หรือเปล่า อธิบายให้พี่ฟังหน่อย เผื่อติดปัญหาอะไรจะได้ช่วยกันหาทางออก.."

"เซย์..โสดค่ะ ไม่มีแฟน กับคนที่สนามบิน เซย์เลิกกับเขาแล้ว เราเลิกกันสักพักแล้วค่ะ แต่แค่ยังคุยกันอยู่"

"แค่แฟนเก่า ใช่ไหม?"

"ใช่ค่ะ"

"ดีเลย เฮียภูมิก็โสดอยู่เหมือนกัน"

"..." เรื่องนี้เธอไม่รู้ ไม่กล้าถามด้วย

"เดี๋ยวเรื่องงานพี่ค่อยสอนเซย์นะ ระหว่างนี้ก็พักไปก่อน โอเคไหม"

"เซย์ขอทำงานวันพรุ่งนี้เลยได้ไหมคะ"

"หือ เดินทางไม่เหนื่อยเหรอ?"

"หายเหนื่อยแล้วค่ะ" แค่ได้นอนพักเอาแรงหน่อยเธอก็พร้อมลุยงานแล้ว

"หายเจ็บแล้วเหรอ?" ภูมิลูบปลายคางถามซีเซย์ ใช้สายตาแทะโลมตั้งแต่หัวจรดเท้าราวกับเสือโหยที่พร้อมขย้ำเหยื่อเต็มทีอย่างลืมตัว

"ใจเย็นไอ้เสือ" ไคเซอร์เห็นเป็นต้องปราม ทำให้ภูมิรีบเปลี่ยนสีหน้า เสมองไปทางอื่นก่อนจะปรับสายตาให้ไม่ออกอาการมากจนเกินไป 

"ดีขึ้นเยอะเลยค่ะ" เซย์ยิ้มตอบ หลบตาลงต่ำ ไม่กล้าแม้แต่จะสบตา

"เมื่อกี้ได้ยินว่าอยู่ห้องแล้วเหงา งั้น..เดี๋ยวคืนนี้อยู่เป็นเพื่อน" ประโยคของเขาทำเซย์เงยหน้าสบตาอ้าปากค้าง

"งั้น..ขอตัวก่อนนะ แฟนพี่มีงานเข้าอะ ไว้เจอกันใหม่นะเซย์"

"เซย์ไปส่งนะคะ" ซีเซย์หมายจะลุกขึ้นเดินไปส่งที่ประตู แต่ยังไม่ทันจะได้ก้าวขา ร่างเธอก็ปลิวล้มอยู่บนตักแกร่งของเจ้าของห้องเหมือนอย่างตอนอยู่บนรถไม่มีผิด

"ไม่ต้องไปส่งหรอก คนกันเอง" ภูมิกระซิบข้างกกหู เห็นขนแขน ขนลำคอที่ลุกชันเลยเป่าลมใส่คอเธอแล้วหัวเราะเบา ๆ จนคนบนตักหันมาสบตา

"แกล้ง เหรอคะ"

"แล้วแกล้งได้ไหม?" สบตาตอบคนบนตัก

น้ำเสียง สายตาของเฮียภูมิเหมือนเมื่อตอนอยู่บนรถไม่มีผิด แต่ตอนนี้ดูจะมากกว่าคล้ายกำลังสื่อถึงอะไรบางอย่างที่เธอไม่อาจรู้ได้

"ที่บอกไม่มีแฟน เชื่อนะ" ก็เชื่อแม่งหมดแหละ เด็กมันน่ากิน

"เซย์ไม่มีจริง ๆ เขาเป็นแค่แฟนเก่า"

"แต่ก็ยังคุยกัน"

"..." คุยไม่ได้เหรอ เซย์กับพี่ไป๋เราไม่ได้โกรธหรือเกลียดกัน เรายังมีความรู้สึกดี ๆ ให้กันอยู่

"คุยไปเถอะ ไม่ว่าหรอก เฮียก็มีเหมือนกัน"

"ค่ะ" พยักหน้าตอบ

"เราทำข้อตกลงกันหน่อยดีไหม?"

"ข้อตกลงอะไรคะ"

"ข้อตกลงการอยู่ร่วมกัน ที่ผ่านมาเฮียอยู่คนเดียวมาตลอด ไม่ค่อยชอบให้ใครมาวุ่นวายกับพื้นที่ส่วนตัว หรือเรื่องส่วนตัว"

"ไม่มีปัญหาเลยค่ะ"

"เฮียพูดแบบนี้ หมายความว่าเฮียก็จะไม่ยุ่งเรื่องของเซย์เหมือนกัน"

"..."

"อยู่ด้วยกันไม่ต้องกลัว ทำตัวตามสบาย"

"เซย์กำลังปรับตัว"

"ปรับให้ชินกับขนาดของเฮียด้วยนะ"

"คะ?"

"อยู่ด้วยกัน ต้องมีอะไรกัน งงไหม?"

"ในฐานะอะไรคะ"

"ไม่มีสถานะ ในเมื่อเฮียรับเซย์มาดูแล เซย์ก็ต้องเป็นเด็กของเฮีย"

"แค่เรื่องเซ็กซ์ใช่ไหม"

"แล้วเซย์ให้อะไรเฮียได้บ้างครับ" ยังยืนยันคำเดิมว่าเด็กมันน่ากิน ตอนนี้อยากกินมาก อยากจนแข็ง ยิ่งรู้ไม่มีเจ้าของก็ยิ่งอยากได้

"อยากให้เซย์ทำอะไรคะ"

"ทำให้เฮียพอใจ ได้ไหม?"

"ยกตัวอย่างให้เซย์หน่อย"

"ตอนนี้มันแข็ง รู้สึกไหม" ไม่รู้สึกไม่ได้แล้วนะ นั่งทับขนาดนี้

"เซย์ทำไม่เป็น..นะคะ"

"เดี๋ยวสอน เดี๋ยวเปิดคลิปให้ดู สอนไปทำไป ไม่ต้องเก่งมาก แค่ทำให้เฮียพอใจก็พอ" เข้าทางเสือ ชอบนักเด็กว่านอนสอนง่าย ยิ่งตัวเล็กอุ้มง่ายก็ยิ่งชอบ

เขาไม่ใช่ประเภทชอบพูดพร่ำทำเพลง ถ้าเต็มใจไม่มีอะไรยาก ก็แค่..อุ้ม เข้าห้องแค่นั้นเลย

ทันทีที่ร่างเล็กถูกวางบนเตียงกว้าง หญิงสาวหวนนึกไปถึงวันวานที่เฮียภูมิ..ทำซ้ำ ๆ จนเสียดเสียวท้องน้อย ขนาดเขาวันนั้นเธอมองไม่ชัด รู้แค่ว่าครั้งแรกเจ็บมาก น้ำตาไหล แล้วก็เจ็บซ้ำ ๆ จนความเจ็บคลายเป็นเสียวปนจุก

"วันนั้นไม่ได้ตั้งใจ" ไม่รู้ว่าเป็นเธอ ถ้ารู้คงไม่ทำหรือถ้าทำก็คงทะนุถนอมหน่อย ไม่ถอดแทงยับแล้วทิ้งขว้างแน่นอน

"ไม่เป็นไรค่ะ"

"ไม่โกรธเหรอ"

"ผิดที่เซย์เอง เซย์ไปผิดเวลา ทำให้เฮียคิดว่า.." เป็นผู้หญิงขายตัว

"ขอโทษที อย่าถือสานะ อารมณ์ชายโสดน่ะ"

"ผู้ชาย..มีความต้องการขนาดนั้นเลยเหรอคะ" ทำไมพี่ไป๋ไม่เคยแสดงท่าทีแบบนี้ให้เห็น หรือเพราะเธอพูดคำว่าไม่พร้อม พี่ไป๋เลยไม่ทำ?

"อยู่ด้วยกันทุกวันเดี๋ยวก็รู้เอง"

"เซย์..อยากรู้จักเฮียภูมิมากกว่านี้"

"รู้จักแค่นี้พอแล้ว เดี๋ยวจะเกลียดเปล่า ๆ"

"ไม่เกลียด"

"เฮียไม่ใช่คนดี ไม่ใช่ผู้ชายที่ดี ไม่ได้เป็นเทพบุตร คนใจบุญอะไรทั้งนั้น"

"แต่เฮียดีกับเซย์นะ"

"แค่ครั้งเดียว เอาอะไรมาก"

"..." แค่ครั้งเดียว แต่พลิกผันชีวิตเด็กผู้หญิงคนนี้ตลอดกาล จะไม่ให้อะไรมากจริง ๆ เหรอ เฮียภูมิมีบุญคุณขนาดนี้ เธอต้องตอบแทนสิถึงจะถูก

"แล้วเงินวันนั้นที่ให้ไป ใช้หรือยัง"

"ยังค่ะ เซย์จะคืน เซย์ไม่รับ" เพราะเธอไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว แต่จะให้โกรธก็โกรธไม่ลง เขาคงเข้าใจผิดจริง ๆ

"โอเค เดี๋ยวเอาเงินนั้นคืนเฮียนะ แล้วเอาบัตรเฮียไปแทน"

"คะ?"

"จ่ายเงินเดือนล่วงหน้า"

"เกรงใจค่ะ"

"ไม่ต้องเกรงใจหรอก เฮียใช้งานเธอคุ้มแน่นอน ทั้งงานนอกบ้าน งานในบ้าน แล้วก็งานบนเตียง.." โดนยับแน่นอน มีมาให้กินถึงปาก ไม่อ้าปากงับก็แปลก

ครืด ครืด

ขณะที่ชายหนุ่มกำลังคลอเคลียคนใต้ร่าง โทรศัพท์ก็สั่นรบกวน

5 Ku y 

Boom : ช่างหายครับ

Khun : ไปเคลียร์หรือไปเอา ตอบตรง ๆ

Plu : เอา พวกมึงอย่าโง่

Kais : มีคนฉลาดว่ะ

ข้อความทั้งหมดขึ้นโชว์บนหน้าจอ เซย์ก็คงเห็นเหมือนกัน ทว่าข้อความต่อมานี่แหละ โยนโทรศัพท์ทิ้งแทบไม่ทัน

Khun : หิวสุกี้ว่ะ คันหัวล่าง รีบกลับมา

Boom : เดี๋ยวหารอ

"ไม่ตอบข้อความก่อนเหรอคะ"

"พวกมันคุยไร้สาระ"

"แซวเฮียกับเซย์ใช่ไหม"

"อืม เพื่อนเยอะ ถ้าไปร้านเดี๋ยวแนะนำให้รู้จัก"

"ต้องเจอกันทุกวันแน่ ๆ"

"ก็เกือบทุกวันแหละ แต่ตอนนี้สนใจเรื่องของเราก่อนดีไหมครับ?"