แค่เมียที่ยืมมา

คำเตือน

สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และ (ฉบับเพิ่มเติม) พ.ศ. 2558

ห้ามคัดลอก ดัดแปลงหรือทำซ้ำ หากพบเจอดำเนินคดีตามกฎหมายจนถึงที่สุด ทั้งภาพและเนื้อหา

❌ ไม่อนุญาตให้ก๊อปปี้ ดัดแปลง หรือเผยแพร่เนื้อหาซ้ำ ❌

✅ หากพบเจอ ปรับ 4 แสนบาททุกกรณี + ดำเนินคดีซ้ำ ✅

•••••

INTRO 

วิถีเสือไม่ใช่แค่ไล่ล่า แต่ยังไล่ต้อน

คอยต้อนจนกว่าเหยื่อจะจนมุมแล้วตกหลุมพราง

ภูมิ รักสนุก ไม่ผูกพัน

"เต็มใจไหมเซย์.."

"เต็มใจอยู่กับเฮียแบบไม่มีสถานะไหมครับ"

เซย์ หนี้บุญคุณ ค้ำคอ

เธอเต็มใจตอบแทนบุญคุณ 

แต่ถ้าให้เป็นมากกว่านั้น..คงเป็นไปไม่ได้ 

••••

"แค่เล่น ๆ นอนร่วมเตียงขำ ๆ เอาอะไรมาก"

หนึ่งคนลุ่มหลง..มัวเมา

อีกคนถลำลึก..เหมือนตายทั้งเป็น

••••••

ตอนที่ 1 เหยื่อบริสุทธิ์

ThreeP Tattoo 

ภูภูมิวัย 31 ปี เจ้าของธุรกิจส่วนตัวอย่างธรีพีแทททู เดิมทีร้านสักค่อนข้างมีชื่อเสียง เนื่องจากเปิดมาแล้วหลายปี ส่วนหนึ่งเป็นเพราะช่างสักฝีมือดี และอีกส่วนคือช่างสักหน้าตาดี นอกจากช่างสักจะหน้าดีกันทั้งร้านแล้วน้องสาวช่างสักก็โคตรสวย นี่เป็นประโยคบอกเล่าปากต่อปากที่ลูกค้าขาจรหรือประจำมักจะพูดถึงอยู่เสมอ

"กูพูดจริงนะ ไม่ตลก แล้วก็ไม่กล้าบอกมึงด้วย"

"เลิกเล่นก่อน ตั้งแต่ภีมมามึงติดเล่นขึ้นเยอะ เลิกไร้สาระก่อน กูจริงจัง" ภูมิเดินมาหยุดยืนพักสะโพกตรงหน้าเพื่อนรักที่ตามแฝดณภัสไปจีน จนต้องตามกลับมา สีหน้าไม่สบอารมณ์

บูมเป็นหนึ่งในช่างสักฝีมือดี คอยอยู่ประจำร้านคู่เขากับไอ้ปลื้ม โดยปกติแล้วคิวที่จองมาจะตกอยู่ที่มันกับไอ้ปลื้มเป็นส่วนใหญ่ ดั่งสุภาษิตที่ว่า..ไม่เลือกงานไม่ยากจน ทว่าความจริงแล้วไม่ใช่! มันแค่หาอะไรทำฆ่าเวลา เพราะเวลาที่เหนื่อยมาก ๆ มักจะได้กินสุกี้หม้อรวมหรือเวียนเทียนสาวนั่นแหละ นิสัยนี้ไม่ได้เป็นแค่มันแต่เป็นกันทุกคน

ก่อนหน้านี้มีเสืออยู่ถ้ำเดียวกันถึง 5 ตัว ทว่าตอนนี้เหลือแค่ 4 เพราะเสือตัวแรกมันล่อของดีธรีพีไปแล้ว (ในเรื่อง แค่เมียครั้งคราว ไคซ์xภัส) 

"แล้วกูไม่จริงจังตรงไหน" บูมขมวดคิ้วถามกลับ

"มึงบอกใครหรือยังเรื่องนี้?"

"ตอนอยู่สนามบินพิมพ์บอกไอ้ปลื้ม"

"แล้วมันก็อยู่กับไอ้ขุน?"

"แปลกเหรอ" ในเมื่อเจ้าของไม่อยู่ เขาไม่อยู่ ภัสก็ไม่อยู่ ก็ต้องเป็นไอ้สองคนที่เหลืออยู่ร้าน ไม่ใช่เหรอ?

"ไม่แปลกหรอก แต่ทำไมไม่บอกกูก่อน"

"ก็บอกแล้วนี่ไง มึงรู้แล้วเนี่ย"

"แทนที่กูจะรู้เป็นคนแรก.." ขามาแม่งนั่งคลอเคลียน้องมันมาตลอดทางเลย ไอ้เชี้ยเอ๊ย!

"ถือว่ากูยังเกรงใจนะ" เพราะถ้าไม่เกรงใจ เด็กไอ้ภูมิคอหดแน่นอน เพราะเขาได้ยินตั้งแต่บทสนทนาแรกยันกอดจูบเลย ซวยฉิบหาย!

"กูต้องรู้สึกดี ใช่ไหม?"

"ก็นิดหนึ่ง" รู้สึกดีนิดหนึ่ง ที่เหลือจะรู้สึกยังไงก็เรื่องของมึง ที่แน่ ๆ เด็กที่มึงหนีบมามีเจ้าของโว้ย!

"กวนตีน!" ย้อนเสียงแข็ง เดินเลี่ยงไปนั่งบนเตียงสัก ปรับเบาะให้อยู่ในระดับพอดีอิงหลัง สบตาไอ้บูมตาไม่กะพริบ จนมันโคลงศีรษะมองกวน ๆ

"เพราะภีมไม่ชอบมึงหรือเปล่า มึงเลยมาแกล้งกู"

"อะ ไอ้เหี้ยภูมิ มึงคิดว่ากูเล่นเหรอ?"

"เออ กูปวดหัวนะ" แม่งโคตรปวดหัวเลย ใครมันจะรู้ว่าน้องมีเจ้าของวะ

ก่อนหน้าที่จะบินไปตามคำบัญชาของคุณเพ่ยคุณลี่เขารู้อยู่ก่อนแล้วว่าป๋าม้าจะจับคู่ให้ เพราะตอนนี้น้องสาวมีแนวโน้มจะแต่งงาน แต่พี่มันยัง! ด้วยที่อยากตัดรำคาญเลยจำยอมไปตามสั่ง ใครจะไปรู้ว่าเรื่องมันจะกลับตาลปัตรแบบนี้

เขาเป็นเสือต้องกินเหยื่อน่ะถูกแล้ว แต่บังเอิญ..เหยื่อที่กินดันเป็นผู้หญิงที่ป๋าม้าเตรียมไว้ให้ ซวยยิ่งกว่าซวย

เหตุการณ์เมื่อหลายวันก่อน

'กูเรียกสาวมาแล้วนะ เดี๋ยวให้ไปห้องมึงเลย' บูมไหวไหล่บอกเซ็ง ๆ

'อย่านาน เดี๋ยวกูต้องเข้าบ้าน ตอนเช้ามีนัด'

'ไปเจอหน้าเมียเหรอ?'

'เมียก็เหี้ยละ แค่ไปดูหน้า!'

'เออ ๆ ยังไงส่งข่าวด้วย'

ไอ้บูมพูดแล้วก็เดินเข้าห้องของมันไป คงไปอาบน้ำ นั่งดื่มรอสาวระหว่างเดินทางมาปรนเปรอ แต่ก่อนแยกย้ายเขากับมันก็นั่งดื่มกันพอกรึ่ม ๆ บ้างแล้ว

ห้องที่พักวันนี้เป็นเหมือนบ้านพักส่วนตัว ป๋าม้าใช้สำหรับรับแขก แต่เขากะจะเอาไว้ลงแขก เพราะของภายในบ้านสะดวกครบครันเหมือนโรงแรมไม่มีผิด ติดอย่างเดียว ติดที่พรุ่งนี้ต้องตื่นเช้านี่แหละ เลยต้องเรียกมาผ่อนคลายแบบครั้งคราวแทน

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

ภูมิดื่มรอจนเอ็นแข็งโป๊ก ในหัวคิดคาดโทษหญิงสาวที่เรียกมาเพราะหล่อนมาช้าเกินกว่าเวลาที่ตกลงไว้

'ช้าฉิบหาย มัวแต่แต่งหน้าอยู่มั้ง' พึมพำยกของมึนเมาจนหมดแก้ว เสียงกริ่งก็ดังขึ้น ภูมิเลยแค่นหัวเราะในลำคอเลียริมฝีปากมองไปทางประตู

เปิดประตูปุ๊บ เสือตะปบเหยื่อปั๊บ รีบหยิบข้าวของที่เธอถือมาวางบนเคาน์เตอร์แล้วลากเข้าห้องไปจัดต่อบนเตียง เรื่องโชคดีของคืนนี้คือเหยื่อเป็นสาวบริสุทธิ์ บริสุทธิ์ชนิดที่ว่านอนกุมท้องร้องครวญครางเลยทีเดียว ถามว่าแคร์ไหม? ไม่เลย ไม่มีความคิดอยากทะนุถนอมอยู่ในหัว ในเมื่อต้องจ่ายเงิน..

ภาพลักษณ์ภายนอกอาจจะดูสุขุมเป็นผู้ชายที่อบอุ่น มันใช่ แต่ใช่แค่กับณภัส เพราะผู้หญิงคนอื่นไม่เคยอยู่ในสายตา ยิ่งชั่วคราวครั้งคราว ภูมิไม่เคยปรานี

บนความโชคดีของชายโสดที่เจอสาวบริสุทธิ์คือโคตรฟิน โคตรเสียว อยากจะถอดถุงแล้วตอกสด ๆ ให้รู้แล้วรู้รอด ทว่าเขาไม่กล้าพอ ได้แต่กระแทกผ่านเครื่องป้องกันฝ่าเลือดปนน้ำหล่อลื่นของเธอทั้งอย่างนั้นซ้ำ ๆ จนถุงยางหมดกล่อง

ระหว่างบรรเลงได้ยินเสียงกริ่งดังสองสามครั้ง แต่คิดว่าเมาแล้วคงหูแว่วไปเองเลยไม่ได้สนใจอะไร กระทั่งไฟสวาทมอดลง สาวบริสุทธิ์ตรงหน้าก็สลบเหมือดไปเสียแล้ว ครั้นจะให้นอนร่วมเตียงก็ยังไง เลยต้องรีบจัดการตัวเองพร้อมกับขอดเงินในกระเป๋าทั้งหมดให้ทิปเธอไป

'เมาฉิบหาย ยังต้องขับรถกลับบ้านอีก!' แทนที่เอาเสร็จจะได้นอนพัก เปล่าเลย สุขแป๊บเดียว ทุกข์ทั้งคืน

กลับถึงบ้านหัวถึงหมอน วิญญาณก็ออกจากร่าง มาสร่างก็ช่วงสายที่ป๋าให้แม่บ้านเข้ามาปลุก

'โห เพิ่งกี่โมงเอง' อาบน้ำแต่งตัวเสร็จเดินคลึงขมับบ่นมาตามทางเดิน นั่งลงที่โซฟา เอนหลังหลับตาอย่างคนหมดแรง ส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะปล่อยไปหลายน้ำด้วยละมั้ง

'ภูมิ น้องมาแล้วนะ รออยู่อีกห้อง'

เสียงม้า! ใช่แหละ ม้ามาตาม ลำพังแค่เสียงไม่เท่าไหร่ แต่เห็นแผ่นหลังคุ้น ๆ เห็นเธอตอนหันหน้ามาสบตา สร่างเลย! ถึงบางอ้อเลยกู 'คนเดียวกันเป๊ะ!'

ไม่รู้หรอกทำไมเป็นเธอ มารู้ก็ตอนที่ป๋าพูดถึงเรื่องเมื่อหลายปีก่อน ก่อนที่เขาจะบินกลับไทย ถ้าเดาไม่ผิดคงเมื่อ 6 ปีที่แล้วเห็นจะได้

ภูมิจำไม่ได้ว่าเคยช่วยอะไรใครไปบ้าง แต่อ๋อทันทีที่ป๋าพูดว่า จำน้องได้ไหม? น้องที่ร้องไห้มาโบกรถภูมิขอให้อุ้มแม่ไปส่งโรงพยาบาลไง น้องผมเปียยาวที่ภูมิยืนโอ๋หน้าห้องฉุกเฉินแล้วแอบเอาเงินก้อนใส่กระเป๋าให้น่ะ เขาที่ได้ยิน ชาไปหมดทั้งตัวเมื่อหวนนึกถึงเหตุการณ์ครั้งนั้น

แสดงว่าคนเมื่อคืนที่กระแทกยับ ให้ทิปก็เป็น..

'เมื่อวานม้าให้น้องแวะไปส่งข้าวให้ภูมิ เจอน้องไหมครับ'

เจอดิ เจอเลยอะ เปิดประตูปุ๊บ ไซ้คอ ล้วงนมเลย ทีแรกก็กะจะไม่จูบไม่ดูดนม แต่พอถอดมาสวยสดก็ขอสักหน่อย สาบานว่าไม่ได้รุนแรง แค่ดูดจนหัวนม..แดงเท่านั้นเอง พอคิดถึงเซ็กซ์เมื่อคืนเป็นต้องจับปาก เพราะไอ้ปากนี้แหละตัวดี! เจอปุ๊บพุ่งเข้าใส่ไม่ถงไม่ถามเลยสักคำ!

หลังจากป๋าม้าแนะนำหูแทบดับ จับใจความได้ว่าให้ลองคุยกันดูก่อน ลองไปทำงานด้วยกัน เผื่อจะชอบพอกัน เพราะป๋าม้าชอบคนนี้มาก

'แน่ใจเหรอครับว่าอยากให้น้องไป..' ภูภูมิหันถามผู้เป็นพ่อของหญิงสาวที่นั่งตรงกันข้ามกับเขา สลับมองหญิงสาวด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ไม่ปิดบัง

'ผมไม่กล้าขัดความหวังดีของเถ้าแก่หรอกครับ อะไรที่ตอบแทนบุญคุณได้ผมกับลูกสาวก็ยินดี'

'คุณอาครับ ผมเจ้าชู้นะ ถ้าให้น้องมาอยู่กับผม..' พูดเชิงบอกให้รู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นบ้างกับการไม่ปฏิเสธ

'ครับ ผมกับลูกสาวยินดี'

'นานเท่าไหร่ครับคุณเพ่ย?' คราวนี้ภูมิหันไปสบตาป๋า ถามน้ำเสียงจริงจัง ทำผู้เป็นพ่อไหวไหล่มองนิ้วมือตัวเองคล้ายกำลังนับ

'สามเดือน ไม่ ๆ ห้าเดือนดีกว่า กำลังดี มีปัญหาไหม? กับห้าเดือนนี้ที่ฝากให้ช่วยดูแล..น้อง' (อนาคตเมีย)

ได้ยินแล้วถึงกับถอนหายใจ แต่เพื่อไม่ให้ป๋าม้ายัดเยียดใครเข้ามาในชีวิตเขาอีก คนนี้ก็คนนี้! อย่างน้อย ๆ ก็สวยสดไม่ผ่านมือใคร หน้าตานุ่มนิ่มแบบนี้คงว่านอนสอนง่าย หรือถ้าขัดใจมากก็ส่งกลับไม่มีข้อยกเว้น จบ

ภูมินั่งฟังผู้ใหญ่คุยกันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหันไปเห็นว่าเธอกำลังมองเขาอยู่เลยใช้สายตากึ่งบังคับให้เดินตามมาคุยกันนอกบ้าน

ทันทีที่หญิงสาวเดินมาหยุดด้านหลัง เขาก็รีบหันกลับไปถาม..

'ทำไมไม่บอกว่าม้าส่งมา?' ถ้าบอกหรือผลักออก เล่นตัวหน่อยเขาไม่เอาแน่นอน

'ก็..เฮียไม่เว้นช่วงให้เซย์พูดเลย'

ได้ยินคำตอบแล้วโคตรปวดหัว ในหัวมีแต่คำว่า แม่งเอ๊ย! สัดเอ๊ย! จบด้วยการบินกลับไทยมาอยู่ธรีพีด้วยกัน ตอนอยู่สนามบินเห็นตาแดง ๆ นึกว่าใจหายคิดถึงพ่อ คิดถึงบ้าน ใครมันจะรู้..เธอมีเจ้าของ

"เฮ้ย! เฮ้ย!! ไอ้ภูมิ! ภูมิโว้ย!!" บูมเห็นเพื่อนเงียบอยู่นานเลยสะกิดเรียก ทั้งสะกิดทั้งเขย่ากลัวจะตรอมใจตาย จนไอ้ภูมิลืมตาขึ้นมาขมวดคิ้วมองงง ๆ

"มึงหลับเหรอ? ไอ้เหี้ย นึกว่าตาย!"

"ตายก็เหี้ยละ กูฝันร้าย"

"อย่าบอกนะ ฝันถึงตอน.." เจอเมียครั้งแรก รักแรกพบ

"อยากปากเปลี่ยนสีไหม?"

"ไม่ ๆ ไม่ดีกว่า" บูมส่ายหน้ายักยิ้มเดินกลับไปนั่งที่เดิม ไม่วายยิ้มน้อยยิ้มใหญ่หยอกล้อเพื่อนรักที่อาจจะสละโสดเร็ว ๆ นี้ตามไอ้ไคซ์ไป

ภูมิคิดไม่ตก ปวดหัวจนไมเกรนแทบกินหัว ไม่รู้จะต้องปรึกษาใครเลยลองโทรหาน้องเขย คำตอบที่ได้ยินซาบซึ้งน้ำตาแทบไหล

(เชี้ย ไม่ต้องพูด มึงไม่ต้องพูด กูไม่อยากฟัง) ตู้ด! 

"ไอ้สัด!" ไม่ช่วยไม่ว่า ตัดสายทิ้งไม่ฟังที่กูพูดเลย ไอ้เวร