บทที่ 67 ของขวัญที่เสียสละ

หลังจากที่บรรยากาศในห้องของคุณหญิงศศิณาคลี่คลายลงด้วยหยดน้ำตาและการให้อภัย ภาสกรและอัยรินทร์พากันเดินออกจากโซนวิกฤต มุ่งหน้าไปยังหอผู้ป่วยกายภาพบำบัดซึ่งอยู่อีกฟากหนึ่งของโรงพยาบาล ทุกย่างก้าวที่เดินไปตามโถงทางเดินที่ปูด้วยหินอ่อน ภาสกรกลับรู้สึกถึงน้ำหนักของความรู้สึกผิดที่ยังคงหลงเหลืออยู่ แม้ปมเร...