บทที่ 78 เจ้าตัวน้อย

ห้านาทีในห้องน้ำสำหรับอัยรินทร์นั้นช่างยาวนานราวกับเข็มนาฬิกาถูกถ่วงด้วยตุ้มเหล็กหนักอึ้งจนมันแทบไม่ขยับเขยื้อน เธอวางแท่งพลาสติกสีขาวนวลลงบนเคาน์เตอร์หินอ่อนขัดเงาด้วยมือที่สั่นเทาจนควบคุมไม่ได้ ก่อนจะตัดสินใจปิดเปลือกตาลงแน่นสนิท เธอไม่กล้าแม้แต่จะปรายตาชำเลืองมองผลลัพธ์ในทันที เพราะลึกๆ ในใจยั...