บทที่ 7 ตอนที่ 6 : รสจูบคนพาล [18+]
ตอนที่ 6 : รสจูบคนพาล [18+]
เชอร์รีนเอ่ยตอบเสียงเรียบ นิ่งสนิท พยายามข่มความกลัวขวัญผวาแล้วทำใจดีสู้เสือ สองเท้าเล็กหยัดยืนอย่างมั่นคงพลางนึกภาวนาอยู่ในใจ... ขอเพียงแค่ชายหนุ่มตรงหน้าไม่หันมาลงไม้ลงมือตบตี ทารุณกรรมเธอเหมือนอย่างที่ผู้เป็นบิดาของเขาทำเมื่อคืนก็นับว่าประเสริฐเลิศเลอมากพอแล้ว
“ก็จริงที่ว่าฉันรังเกียจเด็กสลัมแบบเธอ... ไม่รู้ว่าป๊านึกครึ้มอกครึ้มใจอะไร ถึงได้ไปคว้าคนอย่างเธอมาเป็นเมียแต่ง”
ถ้อยคำเหยียดหยามพ่นออกมาจากปากหยักพร้อมสายตาคมกริบที่กวาดมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า... พระเจ้า! ผู้ชายคนนี้จะปากจัดหน้าตายอะไรเบอร์นี้ แม่เลี้ยงสาวแอบค่อนขอดในใจด้วยความเดือดเนื้อร้อนใจ
“ค่ะ... งั้นเด็กสลัมคนนี้ขอตัวก่อนนะคะ”
ดรุณีสาวตัดบท เธอไม่อยากพกความขุ่นเคืองมาต่อปากต่อคำกับคนเมาไร้สติ เพราะลึกๆ แล้วเธอก็ไม่ได้อยากสร้างรอยร้าวหรือหมางใจกับใครในบ้านหลังนี้ การพาตัวเองออกไปให้ห่างจากรัศมีสายตา ไม่ไปขวางหูขวางตาเขาน่าจะเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดในเวลานี้
ทว่า... ร่างสูงใหญ่กำยำกลับขยับสืบเท้าพุ่งตรงเข้ามาหาเธอเพียงไม่กี่ก้าว ลำตัวหนาก็มายืนตระหง่านบดบังแสงตะวันอยู่ตรงหน้าอย่างรวดเร็วปานกามนิตหนุ่ม
“ใครบอกให้เธอไป”
มือหนาคว้าหมับเข้าที่ท่อนแขนเรียวเล็กฉุดกระชากเต็มแรงจนร่างบางเซถลาเข้าไปปะทะแผงอกกว้างอันแน่นขนัดอย่างง่ายดาย มีหรือที่วงแขนแกร่งจะยอมปล่อยให้เหยื่อหลุดลอย ชายหนุ่มรีบกระชับอ้อมกอดรัดรึงร่างอ้อนแอ้นเข้าหาตัวทันควัน
“นี่คุณวายุ! ปล่อยฉันนะคะ!”
เสียงหวานประท้วงพลางเบี่ยงกายบิดเร้าหวังจะสะบัดตัวให้หลุดพ้นทว่าคนร่างใหญ่ออกแรงดึงรั้งข้อมือเธอไว้แน่นหนา... ให้ตายเถอะ พวกผู้ชายกับความรุนแรงนี่มันเป็นของคู่กันหรือไงนะ เชอร์รีนได้แต่ทอดถอนใจ คิ้วเรียวขมวดมุ่นเป็นปมแน่น จ้องมองใบหน้าหล่อเหลาที่เวลานี้ขึ้นสีจัดด้วยพิษน้ำเมา และเขาก็กำลังจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของเธอเขม็งอย่างไม่ลดละ
สูด...
ไอ้เด็กตัวดีแกล้งก้มใบหน้าลงมาซุกไซ้สูดดมความหอมบริเวณซอกคอขาวระหงแผ่วเบา ก่อนจะส่งเสียงซีดซาดชิดผิวเนื้อนุ่มอย่างพึงพอใจในผลลัพธ์
“ตัวหอมจังเลยนะคุณแม่เลี้ยง... น้ำหอมตกผู้ชายสินะ”
คำดูถูกถากถางและถ้อยคำร้ายกาจยังคงถูกพ่นออกมาจากปากของลูกชายคนเล็กไม่หยุดหย่อน... แล้วนี่เขาจะมาเกาะแกะ ยุ่งเกี่ยวกับเธอทำไมกัน ในเมื่อแสดงออกชัดแจ้งว่าไม่ชอบขี้หน้าเธอขนาดนั้น เชอร์รีนคิดไม่ตกกับความย้อนแย้งของคนตรงหน้า
“ปล่อยฉันค่ะคุณวายุ”
เด็กสาวเริ่มปรับกระแสเสียงให้แข็งขึ้นเพื่อตำหนิลูกเลี้ยงตัวร้าย ทว่าเวลานี้อารมณ์ของวายุมันพุ่งทะยานเกินกว่าจะมีสติสัมปชัญญะมาคอยยับยั้งชั่งใจเสียแล้ว
“เธอน่ากินแบบนี้สินะ ป๊าเลยติดใจเธอ... เชอร์รีน”
เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ได้รู้จักกันที่เขาเอ่ยเรียกชื่อเล่นของเธอ และที่น่าแปลกคือ น้ำเสียงทุ้มต่ำยามที่เขาเปล่งชื่อเธอนั้น... มันหาได้มีความแข็งกร้าวหรือดุดันแฝงอยู่เลยแม้แต่น้อย
“อึก... นี่คุณจะทำอะไรน่ะ”
ร่างบางรีบทักท้วงเมื่อฝ่ามือร้อนระอุของคนขี้เมา เอื้อมมาจับปอยผมนุ่มสลวยของเธอขึ้นไปจรดจมูก สูดดมกลิ่นอายละมุนเข้าจนเต็มปอด
“หึ... หอมกระทั่งปลายผม”
กลิ่นกายสาวอันบริสุทธิ์เริ่มปลุกเร้าอารมณ์ความปรารถนาและสัญชาตญาณความเป็นชายของคนร่างใหญ่ให้ตื่นตัวขึ้นมาอย่างระทึกพลัน ยามเมื่อเขาอยากจะลองลิ้มชิมรสริมฝีปากอิ่มบางที่กำลังเผยอออกด้วยความตื่นตระหนกตกใจต่อกิริยาคุกคามของเขา
ความมึนเมาบดบังดวงตาจนทำให้เขาหลงลืมความเกลียดชังที่เคยมีไปจนสิ้น กลิ่นอายเนื้อนวลยั่วยวนชายหนุ่มจนไม่อาจหักห้ามใจ ยอดขุนพลขยับประกบริมฝีปากร้อนผ่าวลงทาบทับสัมผัสทันที
รสจูบที่คละคลุ้งไปด้วยกลิ่นบุหรี่อ่อนๆ และแอลกอฮอล์เข้มข้น ส่งผลให้แม่เลี้ยงสาวรู้สึกวาบหวามใจสั่นสะท้านอย่างรุนแรง อีกทั้งรสสัมผัสที่แสนดูดดื่ม เอาแต่ใจ และเต็มไปด้วยความกระสันอยาก ก็ทวีความลึกซึ้งจนเธอแทบหยัดยืนไม่ไหว แข้งขาเริ่มอ่อนแรงลงไปต่อหน้าต่อตา ชายหนุ่มสอดฝ่ามือเข้าช้อนลำคอระหงให้แหงนรับ สูดดมดูดกลืนริมฝีปากบางอย่างตะกรุมตะกราม แทรกเรียวลิ้นร้อนเข้าไปสำรวจภายในโพรงปากนุ่ม ตวัดรัดรึงลิ้นเล็กอย่างเอาแต่ใจครั้งแล้วครั้งเล่าจนคนใต้ร่างแทบสำลักความหวาน
“แฮ่ก... แฮ่ก...”
เชอร์รีนรวบรวมเรี่ยวแรงอันน้อยนิดผลัดร่างสูงให้ออกห่าง ก่อนที่เธอจะขาดใจตายเพราะหายใจไม่ทัน และใช่... เธอเพิ่งจะเผลอไผลเคลิบเคลิ้มไปกับรสจูบอันแสนร้อนแรงที่เขาประเคนมอบให้ครั้งแล้วครั้งเล่าอย่างน่าอาย ฝ่ายคนเมาเมื่อได้สติกลับคืนมาบ้างก็ดูเหมือนจะรู้สึกติดอกติดใจในรสสัมผัสจากริมฝีปากบางนั่นเข้าอย่างจัง ท่าทีแข็งกร้าวของเขาอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด
ขณะเดียวกัน ความตื่นตัวภายใต้เป้ากางเกงของชายหนุ่มก็ดันนูนแสดงออกมาอย่างไม่ต้องสงสัย เชอร์รีนเห็นท่าไม่ดีจึงรีบหมุนตัวสับเท้าเดินหนีออกมาจากสวนหลังบ้านทันที ก่อนที่หัวใจจะทรยศและเผลอไผลปล่อยตัวปล่อยใจไปมากกว่านี้
ให้ตายเถอะ... ผู้ชายบ้านนี้เป็นพวกเอาแต่ใจตัวเองกันหมดหรือไงนะ คิดอยากจะจูบก็จูบตามใจชอบ!
ใบหน้าหวานของหญิงสาวร้อนผ่าววูบวาบ กลิ่นกายสไตล์บุรุษเพศของวายุกระตุ้นให้ร่างกายของเธอตื่นตัวไม่น้อยไปกว่ากัน แค่เพียงรสจูบละมุนปนป่าเถื่อนนั่นแค่นั้น... กลับส่งผลให้จุดกึ่งกลางกายสาวผลิตน้ำหวานใสๆ ไหลเยิ้มออกมานับไม่ถ้วน ช่างเป็นเรื่องที่น่าอายและอัปยศอดสูต่อหัวใจตัวเองเหลือเกิน...
