บทนำ
ทุกคนคงเคยได้ยินคำว่า ‘ชีวิตไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ’ ใช่ไหม? แต่สำหรับผู้หญิงที่ชื่อ ‘เชอร์รีน’ มันสาหัสกว่านั้นมหาศาล
เส้นทางชีวิตของเธอไม่ใช่แค่ไร้กลีบดอกไม้ละมุน...ทว่ามันเต็มไปด้วยขวากหนามคมกริบที่ทิ่มแทงซ้ำๆ ตลอดทุกย่างก้าว ยิ่งไปกว่านั้น เธอยังต้องจ้ำเท้าเปล่าเดินผ่านเศษความเจ็บปวดเหล่านั้นเพียงลำพัง...ใช่ เพียงลำพังตัวคนเดียว
ในวัยเพียงยี่สิบปี...วัยที่ควรจะได้ใช้ชีวิตและเรียนรู้อนาคตอย่างงดงาม เชอร์รีนกลับถูกบิดาแท้ๆ ขายทอดตลาดเพื่อล้างหนี้สินมหาศาลให้กับมิตรสนิทร่วมรุ่น ชายผู้เป็น ‘เจ้าพ่อ’ ผู้ทรงอิทธิพลเหนือน่านน้ำธุรกิจมืดใจกลางเมืองใหญ่ บุรุษผู้ขึ้นชื่อเรื่องความป่าเถื่อนและดุดัน สมคำเล่าลือที่ผู้คนขนานนามด้วยความยำเกรง
เขารับปากว่าจะยกย่องเธอไว้ในฐานะ ‘เมียแต่ง’ เพียงเพราะถูกตาต้องใจเรือนร่างและใบหน้าหวานซึ้งนี้ตั้งแต่แรกเห็น บิดาผู้เห็นแก่ตัวจึงประเคนลูกสาวใส่พานชดใช้หนี้ทันทีโดยไม่สนว่าเธอยังเรียนไม่จบด้วยซ้ำ
แต่ช่างปะไร...สำหรับเชอร์รีนแล้ว จะอยู่ที่ไหนมันก็ไม่ต่างกันหรอก เพราะโลกใบนี้...มันก็คือนรกดีๆ นี่เอง!
บท 1
✦ คำโปรย ✦
ทุกคนคงเคยได้ยินคำว่า ‘ชีวิตไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ’ ใช่ไหม? แต่สำหรับผู้หญิงที่ชื่อ ‘เชอร์รีน’ มันสาหัสกว่านั้นมหาศาล
เส้นทางชีวิตของเธอไม่ใช่แค่ไร้กลีบดอกไม้ละมุน...ทว่ามันเต็มไปด้วยขวากหนามคมกริบที่ทิ่มแทงซ้ำๆ ตลอดทุกย่างก้าว ยิ่งไปกว่านั้น เธอยังต้องจ้ำเท้าเปล่าเดินผ่านเศษความเจ็บปวดเหล่านั้นเพียงลำพัง...ใช่ เพียงลำพังตัวคนเดียว
ในวัยเพียงยี่สิบปี...วัยที่ควรจะได้ใช้ชีวิตและเรียนรู้อนาคตอย่างงดงาม เชอร์รีนกลับถูกบิดาแท้ๆ ขายทอดตลาดเพื่อล้างหนี้สินมหาศาลให้กับมิตรสนิทร่วมรุ่น ชายผู้เป็น ‘เจ้าพ่อ’ ผู้ทรงอิทธิพลเหนือน่านน้ำธุรกิจมืดใจกลางเมืองใหญ่ บุรุษผู้ขึ้นชื่อเรื่องความป่าเถื่อนและดุดัน สมคำเล่าลือที่ผู้คนขนานนามด้วยความยำเกรง
เขารับปากว่าจะยกย่องเธอไว้ในฐานะ ‘เมียแต่ง’ เพียงเพราะถูกตาต้องใจเรือนร่างและใบหน้าหวานซึ้งนี้ตั้งแต่แรกเห็น บิดาผู้เห็นแก่ตัวจึงประเคนลูกสาวใส่พานชดใช้หนี้ทันทีโดยไม่สนว่าเธอยังเรียนไม่จบด้วยซ้ำ
แต่ช่างปะไร...สำหรับเชอร์รีนแล้ว จะอยู่ที่ไหนมันก็ไม่ต่างกันหรอก เพราะโลกใบนี้...มันก็คือนรกดีๆ นี่เอง!
✦ แนะนำเรื่อง ✦
ไม่เคยมีคำว่าปรานีในพจนานุกรมของเขา ยามใดที่ ‘เจ้าพ่อ’ ย่ำกรายเข้ามาในบ้าน ช่วงเวลานั้นสำหรับเชอร์รีนไม่ต่างจากการตกนรกทั้งเป็น ชายผู้นั้นดิบเถื่อน รุนแรง และตักตวงความสาวจากเธอราวกับสัตว์ป่าหิวกระหาย เขาไม่เคยสนหัวอกหรือเสียงสะอื้นไห้ คิดเพียงแค่ว่าเธอคือเมียขัดดอกที่มีหน้าที่สนองตัณหาอันดุดันของเขาให้หนำใจเท่านั้น
ทว่า...ท่ามกลางพายุร้ายที่ซัดสาด นรกขุมนี้ยังพอมีหยาดพิรุณหล่อเลี้ยงหัวใจ ยามที่คนใจร้ายละสายตาออกไปทำธุรกิจข้างนอก...
คนแรกที่เข้ามาโอบอุ้มชุบชูจิตใจอันบอบช้ำของเธอก็คือ ‘วาคิน’ ลูกชายคนโตของบ้าน ชายหนุ่มผู้แสนอบอุ่นและอ่อนโยนราวกับอยู่คนละโลกกับบิดา ทุกถ้อยคำค่อนขอดละมุนหู ท่าทีกิริยานอบน้อม และสายตาที่ไม่เคยดูถูกเหยียดหยามเธอเลยสักครั้งนับตั้งแต่ก้าวเข้ามาในคฤหาสน์หลังนี้ การดูแลเอาใจใส่อย่างดีของเขาเริ่มทำให้หัวใจดวงน้อยสั่นคลอนอย่างไม่อาจต้านทาน
ขณะเดียวกัน ‘วายุ’ ลูกชายคนรองผู้ถอดรหัสพันธุกรรมความดิบเถื่อนมาจากผู้เป็นพ่อราวกับพิมพ์เดียว ชายหนุ่มเป็นดั่ง ‘เจ้าพ่อเจนสอง’ ที่พกความร้ายกาจดุดันและสายตาเจ้าชู้แพรวพราวมาตั้งแต่จำความได้ แม้จะไม่ได้ลงมือรุนแรงเท่าคนเป็นพ่อ แต่ประกายไฟในดวงตาคู่นั้นก็อันตรายจนน่าหวาดหวั่น
ทว่า...สิ่งหนึ่งที่ปฏิเสธไม่ได้เลยคือ ผู้ชายบ้านนี้รูปร่างหน้าตาราวกับพระเจ้าตั้งใจปั้น...หล่อเหลา ดึงดูด และ ‘น่ากิน’ ไปเสียทุกคน!
และสองพี่น้องสายเลือดเจ้าพ่อนี้...กำลังร่วมมือกันทำให้หัวใจของแม่เลี้ยงสาวเต้นตึกตักจนแทบจะหลุดออกมาทุกครั้งที่สบตา!
บทล่าสุด
#72 บทที่ 72 ตอนที่ 72 : ดวงใจพยัคฆ์ (ตอนจบ) (18+)
อัปเดตล่าสุด: 6/24/2026#71 บทที่ 71 ตอนที่ 71 : สติ
อัปเดตล่าสุด: 6/24/2026#70 บทที่ 70 ตอนที่ 70 : สถานะนางบำเรอ
อัปเดตล่าสุด: 6/24/2026#69 บทที่ 69 ตอนที่ 69 : สงครามเงียบ
อัปเดตล่าสุด: 6/24/2026#68 บทที่ 68 ตอนที่ 68 : ของเล่นพยัคฆ์
อัปเดตล่าสุด: 6/24/2026#67 บทที่ 67 ตอนที่ 67 : เชลยรัก (18+)
อัปเดตล่าสุด: 6/24/2026#66 บทที่ 66 ตอนที่ 66 : กรงขัง (18+)
อัปเดตล่าสุด: 6/24/2026#65 บทที่ 65 ตอนที่ 65 : เธอเป็นของฉัน (18+)
อัปเดตล่าสุด: 6/24/2026#64 บทที่ 64 ตอนที่ 64 : ปรารถนา (18+)
อัปเดตล่าสุด: 6/24/2026#63 บทที่ 63 ตอนที่ 63 : พยศรัก (18+)
อัปเดตล่าสุด: 6/24/2026
คุณอาจชอบ 😍
หวงรักเมียวัยเยาว์
และทุกอย่างเป็นความลับ!!!
เมื่อวิศวะดุหวงเด็ก
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
พยาบาลที่รักของนายจอมเหวี่ยง
"แหม ผู้ชายเพอร์เฟกต์ดูแลตัวเองได้มันจืดชืดจะตายค่ะ มะลิชอบดูแลคนไข้ดื้อๆ ปากแข็งแบบคุณคิรินมากกว่า... ท้าทายดี!"
ใครจะไปคิดว่า 'คิริน' ท่านประธานจอมเหวี่ยงที่เอาแต่ขังตัวเองในห้องและไล่พยาบาลออกเป็นว่าเล่น จะต้องมายอมสิ้นฤทธิ์ให้พยาบาลจบใหม่หน้ามึนอย่าง 'มะลิ'
จากที่ตั้งป้อมเกลียดชัง ทำไปทำมา... กำแพงที่กั้นไว้กลับพังทลายไม่มีชิ้นดี
และจากคนไข้ปากร้ายที่เอาแต่ไล่ตะเพิดเธอในวันนั้น กลายเป็นคนไข้สายรุกที่ขยันชวนพยาบาลส่วนตัวทำ 'กายภาพบำบัด' บนเตียงทุกคืนไปซะได้
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
กับดักรักท่านประธาน
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง













