บทที่ 27 บทที่ 7 ภูเขาน้ำแข็ง - 50%

เมื่อกลับถึงบ้าน แม้จะดึกมากแล้วแต่พราวนภาก็ไม่รู้สึกง่วงแต่อย่างใด หญิงสาวลากเก้าอี้มานั่งริมหน้าต่างห้องเพื่อมองท้องฟ้ายามค่ำคืนที่มีเพียงความมืดมิดปกคลุมทั้งผืนจนมองไม่เห็นอะไรแล้วก็ได้แต่นึกไปถึงคนที่กำลังเดินทางอยู่บนฟ้า เขาต้องอยู่กับที่อย่างนั้นถึงหนึ่งวันกว่า ๆ คงเบื่อแย่แล้วกระมัง

“ป่านนี้...