บทที่ 34 บทที่ 9 นอนคนเดียว - 25%

นฤบดินทร์ยืนมองอาคารสูงสามชั้นตรงหน้าด้วยสายตาเรียบเฉย นี่คืออพาร์ตเมนต์ที่เขาต้องอาศัยอยู่ชั่วคราวระหว่างศึกษาต่อที่นี่ เขาทำสัญญาเอาไว้แค่สามเดือนเพราะคิดว่าหากไม่พอใจค่อยหาทางขยับขยายย้ายไปเช่าที่อื่น ชายหนุ่มหันมองสองสาวที่ยืนอยู่ข้างรถแล้วพูดว่า

“ขอบคุณที่มาส่งนะครับ” พูดจบเขาก็ลากกระเป๋าเดินเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ