บทที่ 21 5/5

“รักวรานะคะ”

เสียงทุ้มนุ่มกระซิบข้างหู ไม่ได้มีผลเท่าคำหวานซึ่งอ่อนหวานเสียจนทำให้ใจสั่นไหว ปลายจมูกเราแตะกันและปัดไปมา วราลีเริ่มตัวสั่น มือเลื่อนลงไปยันอกกว้างแกร่งไว้ แต่เนื้อตัวเขาเหมือนของร้อน ยิ่งแตะก็ยิ่งสั่น ยิ่งทำให้ละมือ ละสายตาไม่ได้

เขาเหมือนแม่เหล็กอีกขั้ว แม้อยากผลักไส แต่ยิ่งใกล้ก็ย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ