บทที่ 77 15/4

ร่างบางเกร็งตัวยามเขายกสะโพกกลมมนขึ้นสูง สองมือจิกกับบ่ากว้าง ขณะรองรับความแข็งขึงที่สอดเสย

วราลีขยับตามแต่จังหวะที่เขากำหนด ใบหน้าชื้นเหงื่อบิดเบี้ยวเหยเกด้วยความเสียวซ่าน อักข์จูบซับริมฝีปากอิ่มเพราะกลัวมันจะชอกช้ำ แต่กลับไม่ผ่อนแรงแม้แต่นิดเดียว

ไม่นานวราลีก็ลืมตัวเข้าควบขับเสียเอง

ก่อนสิ้นสุด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ