บทที่ 2 ตอนที่2.1 ไม่อยากเป็นเมีย! 1
ตอนที่2 ไม่อยากเป็นเมีย!
แควก!
"กรี๊ดดด!"
ชุดเจ้าสาวถูกฉีกออกตรงเนินอกประสานกับเสียงกรีดร้องของแพรดาว เธอตกใจกลัวจนตัวสั่น ไม่คิดว่าเพทายจะมันเขี้ยวหนักจนถึงขั้นฉีกเสื้อผ้ากัน
สายตาของเขาดูเหมือนสัตว์ตกมันในฤดูผสมพันธุ์ไม่มีผิด แต่เธอก็กำลังกลายเป็นเหยื่อที่จะถูกเขากระแทกจนตาย
"ไม่นะ ไม่..."
เธอร้องขอ กระชากดึงโซ่ที่ล่ามข้อมือไว้ แต่ท่าทางของเธอกลับกลายเป็นเร่งให้เพทายที่ถูกยาปลุกเซ็กซ์เล่นงานยิ่งมีอารมณ์
เขาแสยะยิ้มก่อนจะแลบลิ้นออกมาเลียริมฝีปาก
นี่ไม่ใช่ความอยากระบายความใคร่เท่านั้น แต่เขากระหายอยากปลิดลมหายใจเธอด้วย
"นมก็ไม่เห็นจะใหญ่ ริอาจมายั่วฉัน"
อ๊ายยย!!
เจอคำนี้เข้าไป เจ็บ จุกไปเลยสิ!
ถึงร่างนี้ไม่ใช่ตัวเธอ แต่มันก็เสียวหัวใจไปกับคำดูถูกนั้นมาก
"ถ้านมฉันเล็ก คุณก็ปล่อยฉันไปสิคะ แล้วฉันจะไม่มาวุ่นวายอะไรกับคุณอีก"
"คิดจะเล่นตัวยั่วให้ฉันคลั่งเหรอ"
"เปล่า ฉันไม่มีความคิดนั้นในหัวเลย ได้โปรดเถอะค่ะ ปล่อยฉันไปเถอะนะ นะคะ"
เพทายสบตาเธอนิ่ง เขาไม่ยิ้ม แต่มองเธอด้วยแววตาดุจัด
"คิดว่าฉันจะเชื่อเธอเหรอ!"
เขาตะคอกใส่ เสียงลมหายใจก็ดังฟืดฟาดราวกระทิงป่าที่พร้อมขวิดอย่างบ้าคลั่ง
ทำยังไงดี หรือจะยอมให้เขาเอา? เอาให้ตายจะได้จบๆ กันไป
แพรดาวทั้งกลัว ทั้งสับสน ทั้งอยากจะบ้าตายกับหนทางออกที่มีเหลือแค่ทางเดียว
แล้วหนทางเดียวที่ว่า ก็ถูกมือร้อนรุ่มของเพทายบีบเค้นอย่างเมามันส์เสียแล้ว
"อื้ออ... ยะ... อย่าบีบนะ"
เขาบอกว่าเจ้าของร่างนี้นมเล็ก แต่ก็บีบขยำซะจนเธอหน้าเหยเก
แพรดาวพยายามดิ้น ใช้ขากระทุ้งเป้ากางเกงเขาอยู่หลายหน แต่ดูท่ามันจะเป็นความคิดที่ผิดมหันต์ ยิ่งเข่าเธอชนกับเป้าของเขา ไอ้กระสวยใต้ร่มผ้านั่นก็พองขยายแข็งขึงจนเป็นรูปร่าง
เสียงลมหายใจของเขากระหืดกระหอบอยู่ข้างลำคอ ก่อนที่เขาจะ...
"อ๊ายยย!!"
แพรดาวกรีดร้อง เธอเจ็บติ่งหูเมื่อถูกคนใจร้ายกัด ฟันคมๆ ของเขาไม่ต่างกับมีดโกน ทำเอาเธอเจ็บจนน้ำตาเล็ด ได้กลิ่นคาวเลือดจางๆ โชยมาแตะจมูก บ้าไปแล้ว นี่เขาเล่นกัดจนเลือดซิบเลยหรือ!
"หึ ถูกกัดแค่นี้ทำมาร้อง แล้วทีเธอทำน้องฉันล่ะ"
"อึก!"
ยังไม่ทันได้เถียงกลับ เพทายก็คว้าลำคอเธอแล้ว เขาเหมือนปีศาจที่อยากบดขยี้เธอให้แหลกคามือ
"ฉันไม่ใช่แพรดาว ไม่ใช่... ไม่... อึก!"
ฝ่ามือของเขาลงแรงบีบมากขึ้น แม้จะไม่บีบคอให้เธอหมดลม แต่ก็ทำเธอพูดไม่ออก
ฮ้าาา... หายใจ... หายใจไม่สะดวกเลย!
แพรดาวพยายามจะมองหน้าเพทาย เธออยากจะขอร้องเขาอีก แต่ดูจะหมดโอกาส เขาบีบคอเธอไม่พอ ยังฮึดฮัดกดริมฝีปากฝากรอยแค้นไว้ตรงเนินอก
โดยเฉพาะกับเม็ดเล็กๆ ที่อยู่กลางทรวงอวบ
จุกน้อยสีหวานถูกเพทายขบกัดลงไปเต็มแรงจนเธอถึงกับดิ้นพล่าน
อ่าา... มันเจ็บ มันแสบอะไรเช่นนี้!
แพรดาวใจหาย ไม่คิดเลยว่าก่อนหน้าที่จะมาซวย เธอเคยชอบให้พระเอกฝากรอยรักไปตามตัวนางเอก เพราะมันดูดิบเถื่อนและเสียวมวนท้องเวลาอ่าน แต่พอมาเจอของจริงเข้า มันไม่ได้ทำให้รู้สึกดีเอาเสียเลย
"อื้ออ... เจ็บบบ!"
สิ้นเสียงของเธอ คนที่กำลังลงโทษก็คลายปากออก แทนที่เขาจะมีใจสงสารกลับตวาดลั่นจนเธอหัวใจเกือบวาย
"ร้องทำไม จะดิ้นทำไม!"
"มันเจ็บ ก็ต้องร้องซี่!"
เธอเถียงจนเขาหยุดมอง
