บทที่ 103 ฉันขอโทษ

“ชะเอม ออกมาหาฉันเดี๋ยวนี้!” ฌอร์นเรียกเธออีก เอมมาลินร้องไห้อยู่ในห้องน้ำ แม้ว่าเธออยากจะหนี แต่ยังไงก็หนีเขาไม่พ้น

“ชะเอม! ฉันสั่งให้ออกก็ออกมา อย่าทำให้ฉันโมโห!” ฌอร์นเคาะประตูปังๆ เอมมาลินยังคงนั่งนิ่งอยู่ที่เดิม จนฌอร์นต้องไขประตูห้องน้ำเข้าไป สภาพที่เห็นทำให้เขาแข้งขาอ่อน เอมมาลินนั่งขลุกอยู่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ