บทที่ 132 นอนเฝ้า

“นอนพักซะนะ และไม่ต้องกลัวว่าฌอร์นเขาจะมาทำอะไรลูก เขารักชะเอมแล้วก็รักลูกมาก” อวสรดึงผ้าห่มขึ้นมาห่มหญิงสาว เอมมาลินเอนกายลงนอนอย่างระมัดระวังมากขึ้น เธอหลับตาทั้งๆ ที่น้ำตายังคงไหลอยู่ เพียงไม่นานเธอก็หลับเสียสนิท อวสรเห็นลูกสาวหลับสนิทแล้ว จึงเดินออกไปนอกห้อง เห็นฌอร์นกับภัทรดนัยนั่งอยู่ ก็เดินเข...