บทที่ 95 เห็นหน้าแมวครั้งแรก

“ถ้าบอกก่อนก็ไม่เซอร์ไพรส์สิคะ เอ... เมื่อตอนบ่ายแขนคุณยังไม่มีแผลเลย เผลอแป๊บเดียวทำไมเป็นรอยข่วนแบบนี้ แมวตัวเดิมออกฤทธิ์หรือไงคะ” จิดาภาพูดแซว ฌอร์นกระแอมในลำคอ รู้สึกอึดอัดอย่างบอกไม่ถูก

“ใช่ ฤทธิ์เยอะ กว่าจะปราบให้อยู่หมัดต้องออกแรงมากหน่อย แต่คราวนี้เจ้าแมวมันสู้” เขาพูดเป็นนัยยะ จิดาภาหัวเรา...