บทที่ 121 หากเลือกได้ 26

"ฟู่!"

สิ้นเสียงเป่า น้ำมนต์จากปากลูกก็กระเซ็นเต็มแก้มคุณพ่อ นวลปรางหัวเราะขำคิกคักกับสองพ่อลูก

"หายเจ็บยังฮะคุณพ่อ"

เจ้าตัวน้อยเอียงคอถาม ดวงตากลมโตใส่แป๋วน่าเอ็นดูนัก บดินทร์ก้มลงจูบหน้าผากเล็กอย่างแสนรัก

"หายเกลี้ยงเลยครับลูก"

"เย่ๆ งั้นไปเถอะ ไปห้องนู้น ปลื้มอยากฟังคุณพ่อเล่านิทานให้ฟัง"

ลูกน้อย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ