บทที่ 6 เรื่องที่ 2 วันไนท์สแตนด์ (1/6)
วันไนท์สแตนด์คือการมีสัมพันธ์กันแค่ครั้งเดียวก็แยกย้าย บางคนไม่รู้จักแม้แต่ชื่อ สบตากันถูกใจกันก็จูงมือกันขึ้นห้อง เป็นความสัมพันธ์ที่ไม่มีการผูกมัด เป็นสิ่งที่ผู้ชายอย่างธามชอบทำ เพราะเขาแค่ต้องการมีความสุขกับสาวๆ ไปวันๆ ไม่อยากผูกมัดกับใคร เปลี่ยนรสชาติบ่อยได้ตามต้องการ ไม่ต้องมานั่งเอาใจใคร ไม่ต้องมานั่งจำชื่อใคร ต่างคนต่างมีความสุขแล้วก็จบไปเป็นครั้งๆ ไม่ได้มีค่าตอบแทน เพราะมันคือการเต็มใจของกันและกัน
ธามพาผู้หญิงขึ้นห้องไม่ซ้ำหน้าจนยามที่คอนโดเอือมระอา มีบางคนติดใจอยากมาหาเขารอบที่สองแต่ก็ขึ้นคอนโดเขาไม่ได้ เพราะเขาไม่ลงมาเปิดประตูให้ คอนโดของธามต้องใช้คีย์การ์ดเปิดประตู และรูดคีย์การ์ดเพื่อผ่านเครื่องกั้นสามขาเพื่อเดินเข้าไปใช้ลิฟต์ เรียกว่าความปลอดภัยสูงมาก
ธามเป็นคนหน้าตาดีถึงขั้นรูปหล่อ อายุสามสิบปลายๆ ทำงานที่บริษัทใหญ่โตในตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายการผลิตและส่งออกต่างประเทศ รายได้ของเขาพอที่จะใช้ชีวิตอย่างสุรุ่ยสุร่ายได้สบายๆ เพราะเขาไม่มีพ่อแม่ที่ต้องเลี้ยงดู เขาโตมาจากบ้านเลี้ยงเด็กกำพร้า นานๆ ครั้งจะกลับไปเยี่ยมแม่ครูที่บ้านเลี้ยงเด็กกำพร้า และนำเงินไปบริจาคช่วยเด็กอยู่บ่อยครั้ง
วันนี้ธามออกไปเที่ยวที่ร้านเหล้าชื่อดัง มองหาคนที่เขาจะควงไปนอนที่ห้อง ธามไม่ชอบคนที่เข้าหาเขาก่อน เขาเป็นฝ่ายหาคนที่ถูกใจเองมากกว่า ถ้าไม่มีเขาก็กลับ
ธามมองไปเจอผู้หญิงที่เขาถูกใจแล้ว เธอคงมาที่นี้เป็นครั้งแรก เพราะกลุ่มที่เธอนั่งด้วยเคยมาอ่อยเขาอยู่หลายครั้ง แต่เขาไม่เคยสนใจ และเขาไม่เคยเห็นเธอมาก่อน
เธอแต่งตัวด้วยเสื้อยืดรัดรูปเอวลอย กางเกงยีนส์ขายาวรัดรูป ดูธรรมดาแต่ว่ามีสไตล์ แต่งหน้าดูดีไม่จัดมากไป และเต้นโยกเบาๆ เหมือนกำลังมีความสุข หรือฉลองอะไรกันสักอย่าง เหมือนเธอกำลังเมาอยู่ด้วย
ธามเดินเข้าไปขอชนแก้วกับเธอ เขมอัปสรมองเขาอย่างสงสัย เหมือนเธอคุ้นหน้าเขา แต่ไม่มั่นใจว่าเคยเห็นที่ไหน จำไม่ได้ เลยส่งยิ้มให้เขาและชนแก้วตามมารยาท
เพื่อนๆ ในกลุ่มยิ้มอย่างอิจฉา พวกเธออ่อยเขาแทบตายแต่เขาก็ไม่เคยสนใจเลย
“สนใจไปต่อกับผมไหมครับ” ธามถามตรงๆ เขมอัปสรรู้ว่าเขาต้องการอะไร ก็ปฏิเสธ
“ไม่ค่ะ” เธอเต้นต่อโดยไม่สนใจเขา
ธามรู้สึกสนใจผู้หญิงตรงหน้าเป็นพิเศษ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร แต่เขาอยากได้เธอไปกับเขาในคืนนี้
“คุณชื่ออะไรครับ” ธามถามชื่อเธอ ปกติธามไม่ถามชื่อใครง่ายๆ ส่วนมากอีกฝ่ายจะแนะนำตัวเองก่อนด้วยซ้ำ
เขมอัปสรมองหน้าเขายิ้มๆ แต่ไม่ตอบอะไร เต้นกับเพื่อนต่อไป
“มันชื่อเขมค่ะ” เพื่อนในกลุ่มเธอบอก แล้วขอชนแก้วของธาม เขาชนแก้วด้วย
“ส่วนฉันชื่อกิ่ง” เธอแนะนำตัว แต่ธามไม่สนใจ เขามองแต่เขมอัปสร ที่เริ่มเมาแล้วเต้นไม่หยุด
เพื่อนของเธอเห็นดังนั้นก็เลิกยุ่งกับธาม หันไปกระซิบบอกเขมอัปสรว่าธามสนใจ
“เขมเขาสนใจแกอ่ะ ไปเถอะ ไหนบอกอยากเปิดประสบการณ์ คนนี้แหละ เหมาะดี” เขมอัปสรหันไปมองหน้าธาม แล้วลากเพื่อนกลับไปคุยที่โต๊ะ
“แก่ไปว่ะแก” เขมอัปสรบอก
“แก่ประสบการณ์นะแก เอาเหอะคนนี้แหละ พวกฉันเคยอ่อยแล้วไม่เคยได้” เพื่อนอีกคนยุ
เขมอัปสรเรียนจบแล้ว เธอเคยมีแฟนอยู่สามคน แต่ละคนก็เลิกกับเธอหมดเพียงเพราะเธอไม่ยอมให้มีอะไรด้วย พอจะเข้าได้เข้าเข็มทีไร เขมอัปสรมักจะกลัวและเตะผ่าหมากเข้าที่กล่องดวงใจของแฟนหนุ่มทุกครั้ง
เพื่อนๆ เลยยุให้เธอลองมีอะไรกับคนอื่นเพื่อให้หายตื่นก่อน ไม่งั้นชาตินี้เธอคงไม่มีแฟนอีกแน่นอน เขมอัปสรเห็นด้วย เพราะมันก็ไม่ได้เสียหายอะไร อีกอย่างเธอก็ไม่มีครอบครัวที่ต้องเกรงใจ
เขมอัปสรอยากลอง ประกอบกับความเมา เธอเลยตัดสินใจจะไปกับเขา
เขมอัปสรตัดสินใจเดินไปเต้นตรงหน้าธาม มองด้วยสายตายั่วยวนเพราะความเมาด้วย
“พี่อยากไปต่อกับเขมเหรอคะ” เขมอัปสรถามแล้วเต้นโยกตัวเบาๆ ตามจังหวะเพลง
“แล้วจะไปไหมล่ะครับ” ธามบอก เขาดีใจที่วันนี้มาไม่เสียเปล่า
“ไปสิคะ” เขมอัปสรบอกแล้วมองดูกระเป๋าสะพายว่าอยู่กับตัวแล้ว เดินเอาแก้วไปวางที่โต๊ะ โบกมือลาเพื่อนๆ ที่มองด้วยความอิจฉาและเชียร์ให้เธอออกไปกับเขา
“โชคดีนะยะ”
“ป้องกันด้วยละแก”
“อย่าไปถีบไข่เขาล่ะ”
เพื่อนแซวเธอ เขมอัปสรยิ้มแล้วเดินออกไปหาธามที่ยืนรออยู่
ธามพาเขมอัปสรเดินขึ้นห้องพักที่คอนโด เขมอัปสรเดินตามอย่างตื่นเต้น ครั้งแรกที่จะมานอนกับผู้ชายแปลกหน้า ชื่อเขาเธอก็ยังไม่รู้จัก ยามก็มองหน้าเธอยิ้มๆ เธอเขินเล็กน้อย ยามคงคิดว่าเธอเป็นพวกหารายได้พิเศษอะไรทำนองนั้น
เขมอัปสรเดินตามธามขึ้นลิฟต์ไปจนถึงชั้นสิบสอง ธามโอบเอวเธอพาเดินเข้าไปที่ห้อง พาเธอไปนั่งที่โซฟารับแขก
เขมอัปสรมองไปรอบๆ ห้องของเขา คอนโดกว้างและแยกเป็นสักส่วน มีห้องครัวแยกออกจากห้องรับแขก ห้องนอนอยู่อีกด้าน เหมือนจะมีห้องนอนสองห้อง ห้องน้ำอยู่ตรงข้างๆ ห้องครัวก่อนถึงระเบียงกว้างที่สามารถยืนได้ถึงสิบคน
‘คอนโดท่าจะแพง’ เขมอัปสรนึกในใจ
