บทที่ 7 เรื่องที่ 2 วันไนท์สแตนด์ (2/6)

ธามเอาเครื่องดื่มให้เธอดื่มย้อมใจอีกแก้ว ก่อนจะชวนเข้าไปห้องนอนใหญ่ข้างห้องรับแขก ห้องนอนนี้มีห้องน้ำในตัว มีเฟอร์นิเจอร์บิ๊วอินโทนเดียวกับสีห้อง

“เข็มพร้อมไหม” ธามถาม

“เขมค่ะ ไม่ใช่เข็ม” เขมอัปสรบอก ใครๆ ก็นึกว่าเธอชื่อเข็มอัปสร

“ชื่อช่างมันเถอะ ผมไม่ได้พาคุณมาเพื่อมานั่งสะกดชื่อกันสักหน่อย” ธามบอกแล้วเริ่มใช้มือกอดลูบไปทั่วแผ่นหลังเธอ เขมอัปสรขนลุกซู่ ไม่คุ้นมือของธาม

ธามเริ่มจูบเธอ เขมอัปสรจูบตอบ เธอเคยจูบมาแล้วหลายครั้ง มันจึงไม่เป็นปัญหาในการจูบกับธาม ธามพอใจในจูบของเธอมาก คิดว่าคงเจอแม่เสือสาวเข้าแล้ว ธามชอบคนที่มีประสบการณ์สูง มันเร้าอารมณ์ได้ดีกว่า

เขาเคยนอนกับเด็กนักศึกษาที่ยังบริสุทธิ์อยู่ครั้งหนึ่ง มันน่าประทับใจ แต่ไร้รสชาติ แถมเธอยังตามรังควาญเรียกร้องให้เขารับผิดชอบเธออีก ทั้งๆ ที่ตกลงกันแต่แรกแล้วว่าเป็นความพอใจของทั้งสองฝ่าย กว่าจะเคลียร์จบก็เล่นเอาเข็ดกับการเปิดซิงผู้หญิงไปเลย

“รู้ใช่ไหมว่าเราจะมีความสุขกันครั้งนี้เป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้าย” ธามกระซิบบอกข้างหู แล้วกดจูบที่ซอกคอ

“เข้าใจค่ะ”

“ไม่มีการสานต่อใดๆ ทั้งสิ้น” ธามบอก เขมอัปสรครางเบาๆ เมื่อเขาใช้มือล้วงเข้าไปเค้นเนินอวบอิ่มภายใต้เสื้อตัวจิ๋ว

ธามเล้าโลมเขมอัปสรด้วยความชำนาญ ถอดเสื้อผ้าเธอและของตัวเองออกทีละชิ้นขณะสำรวจไปทั่วร่างกายที่ชวนปรารถนานั้น

ธามดันตัวเขมอัปสรไปนอนที่เตียงแล้วคร่อมทับจูบปากอย่างดูดดื่ม ใช้สะโพกเบียดชิดกับสะโพกเธอไปมา ใช้ปากสำรวจซอกคอลงมาจนถึงเต้างาม งับอย่างแผ่วเบา เขมอัปสรดันตัวพลิกขึ้นมา จูบที่ซอกคอธาม ใช้ลิ้นแตะเลียที่ใบหูไล่ลงมาจนถึงสะดือ ธามครางอย่างมีความสุข ผลักหัวเขมอัปสรลงไปให้ใช้ปากกับแท่งนั้น

“เขมไม่เคยทำ” เขมอัปสรบอก ธามยิ้มคิดว่าเธอกำลังเล่นละครสมมติบทบาทเป็นสาวไร้เดียงสา ทั้งที่ลีลาการเล้าโลมของเธอนั้นถือว่าเด็ด

“ไม่เคยก็ลองดูสิครับ” ธามกดหัวเธอลงไป เขมอัปสรเลยใช้ปากครอบลงไปด้วยความปรารถนาและความเมา เธอพยายามไม่ให้โดนฟัน เธอดูดเลียอย่างเร้าร้อนพยายามคิดว่านี่คือไอศกรีม

ธามครางพอใจ คิดในใจว่าเก่งขนาดนี้บอกไม่เคยได้ไง ธามผลักเขมอัปสรออกเมื่อเขาใกล้จะถึงจุดหมาย เขายังอยากให้เกมเดินต่อไปอีกสักพัก

“เดี๋ยวผมทำให้คุณบ้าง” ธามบอกแล้วจับขาเธอกางออก ก้มลงใช้ลิ้นกับร่องงามนั้นอย่างชำนาญ ธามเลือกใช้ลิ้นกับคนไม่กี่คนเท่านั้น เขมอัปสรถือเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่ธามอยากทำให้

เขมอัปสรดิ้นเร่าๆ ส่ายสะโพกไปมาอย่างรัญจวน สูดปากอย่างสุขสม ธามยิ้มพอใจในผลงานของเขา

ธามเลื่อนมาจูบที่สะดือ ใช้ลิ้นเลียวนก่อนจะลุกไปค้นหาเครื่องป้องกันที่เตรียมไว้ เขาเลือกแบบไม่เรียบ เพื่อกระตุ้นให้ฝ่ายตรงข้ามมีอารมณ์ถึงขีดสุด

ธามใส่เครื่องป้องกัน คุกเข่าอยู่ด้านล่าง จับขาของเขมอัปสรกางออกเป็นรูปตัวเอ็ม จับแท่งแข็งแรงนั้นเตรียมจะกดลงไป

เขมอัปสรมองภาพตรงหน้าแล้วเกิดความกลัว ลุกขึ้นนั่ง แล้วยกเท้าขึ้นถีบออกไปข้างหน้า ธามหลบทัน งงกับสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้า

“เขมไม่ทำแล้วเขมจะกลับ” เขมอัปสรบอกแล้วลุกขึ้น ดึงผ้าห่มมาปิดร่าง

ธามยิ้มคิดว่าเธอชอบเล่นบทสมมติ คงจะเล่นตัวเพื่อกระตุ้นอารมณ์ของเขา และมันได้ผลดีซะด้วย

“อยากเล่นบทโดนปล้ำก็ไม่บอก”

ธามพูดแล้วกระชากตัวเธอมานอนลง บดปากจูบอย่างดุดัน ใช้เข่าดันขาเธอให้กางออก เอามือกดมือทั้งสองข้างเธอไว้ เขมอัปสรดิ้นสุดแรง

“ปล่อยเขม ปล่อย!!!!” เธอตะโกนบอกธาม ดีที่ห้องเก็บเสียง ไม่งั้นคนคงวิ่งมาดูเหตุการณ์กันแล้ว

“ร้องไปก็ไม่มีใครช่วยหรอก” ธามบอก สวมบทพระเอกปล้ำนางเอก ยิ้มพอใจในลีลาของเขมอัปสร แบบนี้เขาไม่เคยเจอมาก่อน

ธามกดจูบลงไปหนักๆ แล้วเอาสะโพกเบียดชิดถูไถเนินงามนั้นภายนอก เขมอัปสรยังคงดิ้นรนไม่หยุด เธอไม่อยากทำแล้ว เธอกลัวไปหมด ภาพเหตุการณ์ตอนเด็กที่เธอเกือบโดนพ่อบุญธรรมข่มขืนยังคงติดตาเธออยู่ทุกครั้งที่เธอมีสัมพันธ์กับแฟน ถึงตอนจะเอาเข้าไปทีไรเขมอัปสรก็ทำใจไม่ได้ทุกครั้งไป จนต้องเลิกกับแฟนเพราะเธอให้ความสุขพวกเขาไม่ได้

ธามจูบปากปิดปากเธอ ใช้มือล้วงสัมผัสตรงร่องนั้นที่มีน้ำเยิ้มออกมา

“น้ำเต็มนิ้วขนาดนี้ คงอยากมากๆ สินะ เดี๋ยวผมจะทำให้คุณมีความสุขเอง” ธามบอกแล้วจับแท่งนั้นกดลงไปทีเดียวจนมิดด้าม

เขมอัปสรกรี๊ดออกมา ตัวแข็งเกร็ง กัดฟันหน้าตาเหยเกด้วยความเจ็บปวด

ธามจดจำความรู้สึกนี้ได้ดี ความรู้สึกที่เคยได้สัมผัสมาแล้วครั้งหนึ่ง ธามกดแท่งนั้นค้างไว้แน่น ตัดสินใจก้มลงเล้าโลมให้เธอหายเจ็บปวด ธามจูบไปทั่วใบหน้างามนั้น แล้วเริ่มขยับ เขมอัปสรเกร็งสะโพกด้วยความเจ็บ

“อย่าเกร็งนะ” ธามกระซิบบอก แล้วโยกสะโพกอีกครั้ง เขมอัปสรยังคงร้องขึ้นมา ธามนึกได้ว่าเขาเลือกถุงยางแบบมีปุ่ม ครั้งแรกของเธอมันคงทำให้เธอเจ็บ ธามตัดสินใจถอดถุงออก เริ่มเล้าโลมเธอใหม่แล้วค่อยๆ ใช้นิ้วช่วยทีละนิ้วชักเข้าออกจนน้ำไหลเต็มง่ามนิ้ว ธามก็เปลี่ยนเป็นใช้แท่งนั้นค่อยๆ สอดเข้าไปแทน ก้มลงใช้ปากจูบเธอและขยับสะโพกไปพร้อมๆ กัน

บทก่อนหน้า
บทถัดไป