บทที่ 22 โยนความผิดเพื่อเอาตัวรอดแต่ไม่รอด
เมื่อเจ้าของจวนและแขกที่มาอย่างฟู่หลงเหยียนเข้ามานั่งในห้องทานอาหาร ก็เกิดอาการเช่นเดียวกับเจ้าของจวนเมื่อสองวันก่อนเช่นกัน เมื่อเขาเห็นอวี้จิ่นใช้มือข้างที่บาดเจ็บได้อย่างคล่องแคล่วไม่มีการเจ็บปวด แม้แต่ผ้าพันแผลก็ไม่มีคนอื่น ๆ พอเห็นอาการของฟู่หลงเหยียนก็หัวเราะออกมาเบา ๆ เนื่องจากอาการนี้มันช่างค...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 ก่อนจากโลกปัจจุบัน
2. บทที่ 2 โลกใบใหม่ก็ยังเป็นเด็กกำพร้า
3. บทที่ 3 เดินทางปุ๊บได้งานแรกปั้บ
4. บทที่ 4 หัวใจที่ด้านชากลับมาเต้นแรงอีกครั้ง
5. บทที่ 5 ข้อแลกเปลี่ยนที่เข้าทางฟู่หลงเหยียน
6. บทที่ 6 บุรุษผู้นี้คือเนื้อคู่ของเจ้า
7. บทที่ 7 จำนนต่อหลักฐาน
8. บทที่ 8 ตระกูลเจียงของแม่ทัพใหญ่
9. บทที่ 9 แผนเพิ่มอำนาจของบ้านรองเจียง
10. บทที่ 10 เมืองหลวงรอข้าก่อนเถิด
11. บทที่ 11 ข้าคือผู้ฟื้นจากความตาย
12. บทที่ 12 นางคือน้องสาวของข้า
13. บทที่ 13 พี่ชายผู้ตามใจน้องสาว
14. บทที่ 14 กลับคืนสู่ตระกูลเจียง
15. บทที่ 15 ฟู่หลงเหยียนอาฆาตสตรี
16. บทที่ 16 การมาเยือนของตระกูลเจียงสายรอง
17. บทที่ 17 จับตัวคนร้ายที่วางยาท่านย่า
18. บทที่ 18 เจ้าเล่นงิ้วเป็นผู้เดียวรึ
19. บทที่ 19 บิดามีตำแหน่งใหญ่โตก็ช่วยเจ้าไม่ได้
20. บทที่ 20 ร้านสมุนไพรที่มีแต่ยาวิเศษของข้า
21. บทที่ 21 โรงทานจากบุตรสาวแม่ทัพใหญ่
22. บทที่ 22 โยนความผิดเพื่อเอาตัวรอดแต่ไม่รอด
23. บทที่ 23 องครักษ์และม้าแสนรู้
24. บทที่ 24 พี่ชายฟู่มารดาของท่านมีคนปองร้าย
25. บทที่ 25 ตระกูลเฉาก็เฉาตามแซ่
26. บทที่ 26 ข้ามีบุตรได้เพราะธิดาแม่ทัพใหญ่
27. บทที่ 27 กิจการของนางใครกล้าแตะ
28. บทที่ 28 ร้านนี้มีข้าเป็นเจ้าของ
29. บทที่ 29 สมุนไพรชั้นดีข้าขอนะ
30. บทที่ 30 ตระกูลเฝิงประหารเก้าชั่วโคตร
31. บทที่ 31 อับอายกลางร้านน้ำชา
32. บทที่ 32 ข้าขอเปิดตำหนักมิได้ขอเปิดเนตรสวรรค์
33. บทที่ 33 ช่วยเด็กน้อยได้สำเร็จ
34. บทที่ 34 วัวสันหลังหวะ
ย่อ
ขยาย
