บทที่ 40 บาดแผล 2

        บุรุษผู้นี้ หล่อเหลา น่าเกรงขาม มีไอสังหารรุนแรง ซึ่งทั้งหมดหลอมรวมขึ้นเป็นเขา

“เมื่อครู่ยังบอกว่าไม่อยากมอง เหตุใดยามนี้ถึงไม่ละสายตาจากข้า หรือว่าเจ้ามีสิ่งใดติดค้างในใจ”

“ใบหน้าเย็นชาและแข็งกระด้างของท่าน หาได้น่าชม ผิดแต่ดวงตา กับน้ำเสียงท่านแม่ทัพ ทำให้ข้าคิดถึงคนผู้หนึ่ง”

ถานป๋อมองส...