บทนำ
ด้วยมีจุดประสงค์คือนางอยากรู้เหลือเกินว่า
เหล่าบุรุษโฉดชั่วสกุลถาน มีกี่หัวให้นางต้องตัด!
กระนั้นสิ่งที่นางคาดไม่ถึงก็คือ
เมื่อตัดหัวบุรุษสกุลถานไปหนึ่ง อีกสองหัวจะโผล่ขึ้นมาแทนที่!
บท 1
แคว้นชิง
ลั่วฟางเซียนไม่ได้ตื่นตกใจอันใด นางนั่งอยู่อยู่ในรถม้าคันใหญ่ การถูกส่งตัวไปเป็นเจ้าสาวครั้งนี้ ทั้งที่รู้ว่ามันคือหายนะครั้งใหญ่ แต่ก็เป็นนางที่จงใจให้เกิดขึ้น เพื่อจะได้เข้าไปอยู่ในคฤหาสน์บนเขาสูง ซึ่งมีทะเลสาบดอกบัวสีแดงสดอยู่เบื้องหน้า มันเบ่งบานในยามเช้าให้ความสดใสรับแสงแดดอบอุ่น
ทุกอย่างที่เกิดขึ้นทั้งหมดนี้ล้วนจัดเตรียมไว้โดยพวกที่อำพรางใบหน้าและปกปิดชื่อแซ่ หากงานครั้งนี้สำเร็จนางจะได้รับอิสระ รวมถึงชีวิตของคนที่นางรักจะปลอดภัย
การปลอมตัวเป็นผู้อื่นก็เพื่อที่ลั่วฟางเซียนจะได้เข้าใกล้คนชั่วบ้าอำนาจและคลั่งไคล้การเสพรัก ราวกับพวกถูกยาสั่ง ซึ่งโหยหา ความรุนแรงจากการร่วมรักและกลิ่นคาวเลือด
ชายในตระกูลถานอาจลำพองใจ จึงลืมไปว่าต้นไม้ใหญ่ก็ถูกโค่นลมได้โดยสายลมที่กลายเป็นพายุหมุน ลั่วฟางเซียนมาเหยียบคฤหาสน์สัตตบงกช จุดประสงค์คือ นางอยากรู้เหลือเกินว่า เหล่าบุรุษโฉดชั่วสกุลถาน มีกี่หัวให้นางต้องตัด!
จริงอยู่ นางไม่ได้รู้จักคนสกุลถานแต่เดิม ทว่าสตรีหลายคน ที่รู้ซึ้งถึงความชั่วช้าของบุรุษในสกุลนี้ ล่าสุดคือจินหลิงซึ่ง ถูกลักพาตัวในขณะที่นั่งรถม้าเพื่อไปไหว้พระขอพรให้บัณฑิตหนุ่มผู้หนึ่งที่เป็นคู่หมั้นซึ่งป่วยจากโรคหัวใจ ทว่าโจรราคะแห่งคฤหาสน์สัตตบงกชดักอยู่กลางทาง จับตัวนางไปถึงเจ็ดวันเจ็ดคืน ก่อนนำทางไปส่งที่หน้าเรือนของนาง ทว่าจินหลินไม่ใช่หญิงบริสุทธิ์เช่นเดิม นางบอบช้ำทางกายและใจ มิหนำซ้ำสายตายังเลือนลอย คล้ายคนตกอยู่ในโลกที่ใครก็เข้าไปไม่ถึง
สุดท้ายจินหลงผู้โชคร้ายกลายเป็นศพในแม่น้ำ ไม่มีใครเรียกร้องความยุติธรรมให้นาง ทว่านางไม่ใช่สตรีคนแรกที่ถูกกระทำให้ต้องเสื่อมเสียเกียรติ ยังมีแม่นางอีกหลายคนที่หายตัวไปอย่างลับๆ สุดท้ายกลับไปโผล่ที่คฤหาส์นซึ่งตั้งตระหง่านบนภูเขา
ลั่วฟางเซียนสูดลมหายใจลึก นางรู้ว่า บุรุษสกุลถาน ต้องการแต่งสตรีเข้าเรือน ไปเป็นสตรีบำเรอกามให้ถานป๋อ เขาเป็นบุตรคนโตของตระกูลแม่ทัพที่รับใช้ราชสำนักมานาน และถานป๋อได้ชื่อว่าเป็นเทพสงคราม ทว่าหลังทำศึกครั้งใหญ่ติดต่อกันนับสามปี สุขภาพเขาย่ำแย่หนักจึงเก็บตัวอยู่ที่นี่ มีหมอเทวดาแวะเวียนมารักษา ทว่าสิ่งเลวร้ายที่น่าขยะแขยงคือ คฤหาสน์หลังนี้ ไม่ได้มีแต่เขา สตรีนางหนึ่งที่รอดชีวิตออกไปได้ หลังจากถูกส่งตัวออกไปในสภาพมิต่างจากซากศพเล่าว่า ตกดึกถานป๋อจะมีอาการคุ้มคลั่ง พร้อมความต้องการทางเพศสูง นอกจากทำร้ายจิตใจกับร่างกายสตรีที่แต่งเข้ามาเป็นฮูหยิน นางยังถูกชายอื่นย่ำยี หากสตินางยังจดจำได้ นางแน่ใจว่า ในคฤหาสน์หลังโอ่อ่านั้นมีบุรุษชั่วจำนวน 12 คน
เรื่องบัดซบเช่นนี้ ใครได้ยินได้ฟังแล้วก็นึกขยาดกลัว ดังนั้นลูกสาวบ้านใด ทำตัวไม่ดี จึงมักจะหายตัวไป ก่อนพบว่ามาอยู่ที่นี่ กลายเป็นสตรีที่รับใช้บุรุษไม่ต่างจากคณิกาชั้นต่ำ
“แม่นางถึงเรือนดอกท้อแล้ว ลงมาเถิด...”
เสียงแม่สื่อที่เป็นคนจัดเตรียมสิ่งต่างๆ ในการแต่งอนุของถานป๋อเอ่ยขึ้น จากนั้นร่างอรชนที่คลุมด้วยผ้าแดงได้ก้าวลงเกี้ยวเจ้าสาว
ลั่วฟางเซียนกำลังคะเนหลายสิ่ง นางไม่ได้ตื่นกลัว ออกจะประหลาดใจ อีกทั้งพยายามเงี่ยหูฟังสิ่งรอบกาย ตั้งแต่ลงเรือ ขึ้นรถม้า จนนั่งเกี้ยวมาถึงหน้าประตู นางยังไม่ได้ยินเสียงแสดงความรื่นเริงอันใด การแต่งงานของนางถึงจะมีตำแหน่งเพียงอนุ ทว่าเหตุใดถึงได้เงียบเชียบราวกับงานศพ
“ที่นี่มีเรือนเล็กๆ ทั้งหมดสิบสองหลัง พ่อบ้านจะเป็นคนส่งตัวเข้าเรือน จากนั้นตามที่ข้าสอน อ่อนโอนผ่อนตามสิ่งที่แม่ทัพถานต้องการ มิเช่นนั้นเจ้ารู้ใช่หรือไม่ ครอบครัวของเจ้าต้องลำบาก!”
แม่สื่อเอ่ยเสียงเข้ม นั่นคงเพราะนางรู้ว่า หากอบรมลั่วฟางเซียนได้ไม่ดี หรือเกิดเรื่องผิดพลาดอย่างที่ผ่านมา คงเป็นนางที่ถึงคราวเคราะห์ไปด้วย
ยามนั้นลั่วฟางเซียน บีบมือของนางเข้าด้วยกัน เมื่อสัมผัสได้ว่า มีชายสองคนเดินเข้ามาหานาง หนึ่งในสองกล่าวว่า
“ข้าจะพาอนุเหยียนไปยังห้องหอ คืนนี้ต้องอดทนให้มาก และก่อนรับใช้แม่ทัพถาน จงกลืนยานี้ลงคอเสีย จะได้ไม่เจ็บปวด อีกทั้งร่างกายงามๆ สมควรถูกใช้ให้คุ้มค่า จากวันนี้ไปอดทนอย่างที่สุด อย่าใจเสาะตายเสียก่อน มิเช่นตระกูลของเจ้าคงลำบากส่งสตรีเข้ามาแต่งเป็นอนุอีก”
อีกฝ่ายข่มขู่นางโดยหารู้ไม่ว่าผู้ที่เดินทางมาคฤหาสน์สัตตบงกชหาใช่ เหยียนเข่อซิน แต่เป็น ลั่วฟางเซียน และแทนที่นางจะกลัว กลับเห็นเรื่องน่าเบื่อ
อนุที่แต่งเข้าสกุลถาน มีเวลาอยู่ในคฤหาสน์สัตตบงกชเจ็ดวัดเจ็ดคืน หากรับใช้ดีและอดทนเป็นเลิศจะมีลมหายใจต่อไป แต่สตรีบางคนไม่ได้รับโอกาสนั้น บ้างสิ้นอายุไขก่อนถูกส่งตัวออกไปยังสุสานฝังร่าง หรือที่มีชีวิตอยู่และไม่เป็นที่โปรดปราณจะถูกขับออกไป แต่สตรีเหล่านั้นมีชีวิตอยู่ก็เหมือนตกนรกทั้งเป็น มิต่างจากดรุณีน้อยผู้หนึ่ง ซึ่งหลังจากเล่าความเลวร้ายที่เกิดขึ้นให้กับลั่วฟางเซียนฟัง ฝ่ายนั้นได้คิดสั้นด้วยการผูกคอตาย ซ้ำร้ายสกุลถาน ยังส่งจดหมายพร้อมบีบบังคับให้หาสตรีนางอื่นแต่งเข้ามาเป็นอนุของถานป๋อ แทนหญิงสาวผู้มีชะตาชีวิตแสนเศร้า
บทล่าสุด
#90 บทที่ 90 รักร้ายกลายเป็นดี 3
อัปเดตล่าสุด: 1/11/2026#89 บทที่ 89 รักร้ายกลายเป็นดี 2
อัปเดตล่าสุด: 1/11/2026#88 บทที่ 88 รักร้ายกลายเป็นดี
อัปเดตล่าสุด: 1/11/2026#87 บทที่ 87 รักร้าย 8
อัปเดตล่าสุด: 1/11/2026#86 บทที่ 86 รักร้าย 7
อัปเดตล่าสุด: 1/11/2026#85 บทที่ 85 รักร้าย 6
อัปเดตล่าสุด: 1/11/2026#84 บทที่ 84 รักร้าย 5
อัปเดตล่าสุด: 1/11/2026#83 บทที่ 83 รักร้าย 4
อัปเดตล่าสุด: 1/11/2026#82 บทที่ 82 รักร้าย 3
อัปเดตล่าสุด: 1/11/2026#81 บทที่ 81 รักร้าย 2
อัปเดตล่าสุด: 1/11/2026
คุณอาจชอบ 😍
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
ขย้ำรักเลขา NC-20
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













