บทที่ 60 ปลอบประโลมใจ

บทที่ 60 ปลอบประโลมใจ

ทั้งสองคนรีบออกมาจากกองขยะและตรงกลับบ้านทันที แต่ทว่าบรรยากาศระหว่างพวกเขานั้นแตกต่างจากขามาลิบลับ

หวังเทียนซานไม่กล้าพูดอะไรเลย ตลอดเส้นทางที่รถลากวิ่งฝ่าความหนาวเหน็บกลับไปยังคอมมูนชิงซาน เขาสลับมองลู่เฟิงเป็นระยะ

ลู่เฟิงดูเหมือนถูกดึงกลับเข้าไปในโลกส่วนตัวของเขาเสียแล้ว ใบหน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ