บุปผาเหล็กทะลุมิติไปปี1975

บุปผาเหล็กทะลุมิติไปปี1975

primพริมโรส · เสร็จสิ้น · 353.9k คำ

1.2k
ยอดนิยม
1.9k
การดู
0
เพิ่มเมื่อ
เพิ่มไปยังชั้นวาง
เริ่มอ่าน
แชร์:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

บทนำ

เธอคือหมอทหารจากอนาคตที่แลกชีวิตด้วยข้อตกลงลึกลับเมื่อถูกจับคลุมถุงชนกับอันธพาลประจำหมู่บ้านเธอกลับยื่นข้อเสนอแต่งกับนายทหารพิการที่ถูกทางบ้านทอดทิ้ง

บท 1

บทที่ 1 พันธสัญญามิติ

ปี 2025 นอกเขตเมืองหลวง

เสียงกรีดร้องของโลหะที่ถูกบดขยี้ดังเสียดประสาทราวกับเสียงโหยหวนจากขุมนรก

สวี่จิ้งอีสัมผัสได้ถึงแรงกระแทกที่เปลี่ยนโครงสร้างของรถหุ้มเกราะให้กลายเป็นเศษเหล็กได้ในชั่วพริบตา ร่างของเธอถูกเหวี่ยงไปด้านข้างราวกับตุ๊กตาผ้าขี้ริ้ว ความเจ็บปวดแล่นปราดจากกระดูกสันหลังขึ้นสู่ก้านสมอง แต่ในเสี้ยววินาทีแห่งความเป็นความตายนั้น จิตใจของเธอกลับเยือกเย็นดุจน้ำแข็งขั้วโลก

ในฐานะศัลยแพทย์สนามมือหนึ่งและวิศวกรยุทโธปกรณ์ของหน่วยรบพิเศษ ‘เงาพยัคฆ์’ ความตายคือเพื่อนบ้านที่พวกเธอทักทายอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน กลิ่นโอโซนไหม้และเลือดคาวคลุ้งคละคลุ้งอยู่ในอากาศที่อัดแน่นไปด้วยฝุ่นผง เธอได้ยินเสียงสหายร่วมทีมร้องระงม ก่อนที่ทุกอย่างจะเงียบสงัดลง แทนที่ด้วยเสียงดังสนั่นของความมืดมิดที่กำลังกลืนกินสติสัมปชัญญะของเธอ

‘เสียเลือดในช่องท้องรุนแรง ซี่โครงหลายซี่ทิ่มทะลุปอด...’

สมองประมวลผลอาการบาดเจ็บของตัวเองอย่างเป็นกลางราวกับกำลังวินิจฉัยคนไข้บนเตียงผ่าตัด บทสรุปมีเพียงหนึ่งเดียว: ไม่มีทางรอด

ขณะที่สติสัมปชัญญะกำลังจะเลือนหายไปจนสุดปลายเส้นด้ายนั้นเอง พลันบังเกิดเสียงหนึ่งดังขึ้นในห้วงความคิดที่ว่างเปล่า มันไม่ใช่เสียงของผู้ชายหรือผู้หญิง ไม่มีความรู้สึกใด ๆ เจือปน ราวกับเป็นเสียงสังเคราะห์จากเครื่องจักรที่สมบูรณ์แบบที่สุด

[ตรวจพบดวงจิตที่กำลังจะดับสูญ คุณสมบัติตรงตามเงื่อนไข เริ่มกระบวนการยื่นข้อเสนอ]

สวี่จิ้งอีที่เหลือเพียงเศษเสี้ยวของจิตสำนึกนึกเย้ยหยันอยู่ในใจ ภาพหลอนก่อนตายงั้นเหรอ? มาแปลกดีแฮะ! เมื่อตอนนี้เธอยอมรับชะตากรรมที่จะต้องตายแล้ว อะไรก็ไม่สำคัญอีกต่อไป

[นี่ไม่ใช่ภาพหลอน]

เสียงนั้นตอบกลับความคิดของเธอทันที ราวกับมันสามารถอ่านใจเธอได้ทะลุปรุโปร่ง

[นี่คือโอกาส]

[คุณ สวี่จิ้งอี อายุ 37 ปี ศัลยแพทย์สนามและวิศวกรยุทโธปกรณ์ มีประวัติการตัดสินใจภายใต้ภาวะกดดันดีเยี่ยม อัตราการรอดชีวิตในทุกภารกิจคือ 98.7% ยกเว้นในครั้งนี้ และคุณจึงเป็นผู้ที่ถูกเลือก]

ความมืดรอบตัวพลันแปรเปลี่ยนเป็นความว่างเปล่าสีเทาอันไร้ที่สิ้นสุด ร่างกายและความเจ็บปวดหายไป เหลือเพียงตัวตนในรูปแบบของจิตบริสุทธิ์

"ใคร?"

เธอเปล่งเสียงถามออกไป แม้จะไม่มีปาก แต่ความคิดของเธอกลับก่อตัวเป็นคำพูดที่ชัดเจน

[เรา คือผู้สังเกตการณ์กระแสเวลา]

เสียงนั้นตอบเรียบ ๆ

[มี ‘ความเป็นไปได้’ หนึ่งที่แตกแขนงออกไปจากเส้นเวลาหลัก ชะตากรรมของบุคคลที่ชื่อ ‘สวี่จิ้งอี’ ในปี ค.ศ. 1975 กำลังจะจบลงก่อนเวลาอันควร ส่งผลให้เกิดความผันผวนที่จะกระทบต่ออนาคตอย่างไม่อาจคาดเดา]

[ภารกิจของคุณ: เข้าสวมร่างและสืบทอดชะตากรรมของ ‘สวี่จิ้งอี’ คนนั้น ทำให้เธอมีชีวิตรอดและดำเนินชีวิตต่อไปตามศักยภาพที่ควรจะเป็น]

สวี่จิ้งอีหัวเราะในใจ

"แล้วฉันได้อะไร? ชีวิตหลังความตายที่ต้องไปเป็นคนอื่นในยุคที่แม้แต่น้ำประปาสะอาดยังเป็นของหายากเนี่ยนะ?"

[ผลตอบแทน: สิ่งที่คุณกำลังจะสูญเสียไปในเวลา… 2 นาทีข้างหน้า นั่นคือ… ชีวิต]

คำตอบสั้น ๆ แต่ทรงพลังนั้นทำให้จิตของสวี่จิ้งอีนิ่งงันไปชั่วขณะ

ชีวิต... คำง่าย ๆ ที่คนมีลมหายใจไม่เคยเห็นค่า จนกระทั่งวินาทีที่มันกำลังจะหลุดลอยไป

[คุณจะได้รับเครื่องมือช่วยเหลือในการเริ่มต้น]

เสียงนั้นกล่าวต่อ ไม่เปิดโอกาสให้เธอปฏิเสธ

[หนึ่ง: มิติเก็บของส่วนตัว รูปแบบโกดัง พื้นที่ 1,000 ตารางเมตร เวลาภายในหยุดนิ่ง สอง: เวลาสำหรับเตรียมการในโลกปัจจุบันของคุณ 30 วัน นับจากนี้]

[เมื่อครบ 30 วัน จิตของคุณจะถูกส่งไปยังร่างเป้าหมายในเส้นเวลาปี 1975 ทันที]

[คุณจะยอมรับพันธสัญญานี้หรือไม่?]

สวี่จิ้งอีไม่ได้ใช้เวลาคิดนาน ในสนามรบ การลังเลแม้เพียงเสี้ยววินาทีหมายถึงความตาย ข้อเสนอนี้ แม้จะเหลือเชื่อและเต็มไปด้วยปริศนา แต่มันคือ ‘โอกาสรอด’ เพียงหนึ่งเดียวที่ถูกยื่นมาให้ในขณะที่มัจจุราชกำลังจะปิดบัญชี

"แต่ฉันมีเงื่อนไข"

นี่คือการต่อรองที่เยือกเย็นที่สุดในประวัติศาสตร์แห่งความตาย สวี่จิ้งอีรู้ว่าเธอไม่มีอำนาจต่อรอง แต่อีกฝ่ายเลือกเธอ นั่นหมายความว่าเธอมีค่าพอที่จะยื่นข้อเสนอ

"ฉันต้องการข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับสวี่จิ้งอีกคนนั้น"

เธอส่งความคิดอย่างเป็นระบบ

"สภาพแวดล้อม สังคม วัฒนธรรม และข้อมูลบุคคลที่เกี่ยวข้องกับเธอทั้งหมด ฉันต้องการรู้ทุกอย่างที่ทำให้เธอแตกสลาย"

เธอหยุด เพื่อเน้นย้ำประโยคถัดไป

"และ ฉันจะไม่ไปตัวเปล่า ความรู้ความสามารถทั้งหมดของฉันในยุคนี้ ทักษะแพทย์ทหาร วิศวกรรมโครงสร้าง การวิเคราะห์ข้อมูล การต่อสู้ป้องกันตัว ฉันต้องการมันทั้งหมดในร่างใหม่"

ความเงียบคือคำตอบ...

"และหากว่าเป็นไปได้"

เธอทิ้งไพ่ใบสุดท้ายที่อวดดีที่สุด

"ฉันอยากจะได้ความจำแบบภาพถ่าย เพื่อประมวลผลข้อมูลทั้งหมดที่พวกคุณจะโยนใส่ฉัน"

คราวนี้ ความเงียบที่ตอบกลับมานั้น หนักอึ้ง มันไม่ใช่ความเงียบที่ว่างเปล่า แต่เป็นความเงียบของ ‘เสียง’ ที่กำลังคำนวณอย่างหนักหน่วง เสียงกลไกนั้นเงียบไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังชั่งใจกับความอวดดีของวิญญาณดวงนี้ ที่กล้าต่อรองทั้งที่ตัวเองกำลังจะตาย

เวลาในโลกแห่งจิตนี้ยืดออกไปไม่สิ้นสุด

วินาทีนั้นเอง... ความเจ็บปวดที่เธอคิดว่าหลุดพ้นไปแล้ว หวนกลับมาจู่โจมอย่างบ้าคลั่ง มันไม่ใช่ความเจ็บปวดจากเหล็กเส้นที่เสียบทะลุร่าง แต่มันคือความเจ็บปวดของการสลายตัวที่แท้จริง จิตสำนึกของเธอที่พยายามรวมตัวกันเป็น 'สวี่จิ้งอี' กำลังถูกแรงดึงดูดของความว่างเปล่าฉีกกระชาก

เวลาผ่านไปราวหนึ่งนาที แต่สำหรับเธอ ความทรมานที่ได้รับอยู่นั้น ราวกับว่ามันผ่านไปหลายชั่วโมงแห่งการถูกบดขยี้ในขุมนรก

เธอกัดฟัน แม้ว่าจะไม่มีฟันให้กัด จิตของเธอยังคงตั้งมั่นไม่สั่นคลอน

เร็ว... ตัดสินใจสิ!

ทันใดนั้น!

[การคำนวณเสร็จสิ้น]

[ข้อเสนอของคุณ (สวี่จิ้งอี 2025) สอดคล้องกับพารามิเตอร์ของภารกิจการสืบทอดชะตา]

[การวิเคราะห์: การมอบทรัพยากรตามที่ร้องขอ จะเพิ่มอัตราความสำเร็จของภารกิจ +45.8%]

เสียงนั้นตอบรับทันทีที่การคำนวณสิ้นสุดลง ไม่มีความลังเล ไม่มีความเห็นใจ มีเพียงตรรกะที่เย็นชา

[ยอมรับเงื่อนไข]

ความเจ็บปวดมหาศาลหายวับไปทันที ราวกับถูกตัดสวิตช์

[กำลังถ่ายโอนข้อมูล 'สวี่จิ้งอี 1975']

[กำลังซิงโครไนซ์... 'คลังความรู้ ฟีนิกซ์']

[กำลังก

ติดตั้ง... 'ระบบความจำสมบูรณ์แบบ']

ก่อนที่จิตสำนึกของเธอจะถูกคลื่นข้อมูลมหาศาลถาโถมจนจมมิด สวี่จิ้งอียังมีสติพอที่จะตระหนักรู้...

[พันธสัญญาได้รับการยืนยัน... เริ่มต้นนับถอยหลัง 30 วัน]

สิ้นเสียงนั้น สติของสวี่จิ้งอีก็ถูกกระชากกลับสู่ความเป็นจริงอย่างรุนแรง

...

กลิ่นยาฆ่าเชื้อ...

มันคือกลิ่นที่คุ้นเคยราวกับเป็นส่วนหนึ่งของลมหายใจ ถูกสูดเข้าปอดอย่างยากลำบาก เปลือกตาที่หนักอึ้งของสวี่จิ้งอีเปิดขึ้นช้า ๆ

เธอสะดุ้งตื่นบนเตียงในโรงพยาบาลทหารที่ดีที่สุดของประเทศ

แสงแดดอ่อน ๆ ส่องผ่านม่านที่ปิดไม่สนิทลงมาเป็นลำ ทว่าความรู้สึกกลับไม่เหมือนเดิม

ไม่ใช่ความฝัน...

ความทรงจำสุดท้ายของเธอไม่ใช่เปลวเพลิงและเสียงระเบิด แต่คือการต่อรองที่เยือกเย็นในห้วงสุญญากาศไร้ตัวตน การต่อรองที่เธอใช้การสลายตัวของวิญญาณเป็นเดิมพัน

"คุณฟื้นแล้ว"

เสียงทุ้มต่ำของนายแพทย์ในชุดกาวน์สีขาวดังขึ้นข้างเตียง เธอขยับตัวเล็กน้อย ความเจ็บปวดจากบาดแผลที่ถูกเหล็กเส้นเสียบทะลุยังคงอยู่ มันตึงและระบม แต่ไม่รุนแรงถึงชีวิต ไม่... ร่างกายนี้ถูกซ่อมแซมแล้ว เพื่อที่จะให้มีชีวิตอีก 30 วันต่อจากนี้

"คุณคือผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียว จากเหตุระเบิดโจมตีขบวนรถเมื่อสามวันก่อน"

ระเบิดโจมตีขบวนรถ?

ความทรงจำของเธอสับสนเล็กน้อย

อ้อ... ภารกิจสุดท้ายก่อนที่จะ...

"ร่างกายคุณฟื้นตัวได้น่าทึ่งมาก" แพทย์กล่าวต่อ

"คุณอยู่ในอาการโคม่าไปสามวันเต็ม แต่สัญญาณชีพกลับมาคงที่อย่างปาฏิหาริย์"

สามวัน...

คำนี้กระแทกเข้าสู่จิตสำนึกของเธอรุนแรงกว่าแรงระเบิด

สามวัน!

จากพันธสัญญาสามสิบวัน เวลาของเธอถูกหักไปแล้วสามวัน

ตอนนี้เธอมีเวลาเพียง 27 วันเท่านั้น

"ขอน้ำ"

เสียงของเธอแหบพร่า หลังจากแพทย์ออกไป สวี่จิ้งอีไม่เสียเวลาแม้แต่วินาทีเดียวที่จะปรับตัว มือเรียวที่ซีดเผือดแต่ยังคงนิ่งราวกับเหล็กกล้า คว้าโทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียง

หน้าจอเรืองแสงขึ้น...

วันอังคารที่ 6 พฤศจิกายน 2025

ตัวเลขสีแดงสดบนปฏิทิน ยืนยันชะตากรรมของเธอ เวลาของเธอเหลือน้อยลงทุกขณะ สวี่จิ้งอีไม่เสียเวลาไปกับการโศกเศร้าต่อเพื่อนร่วมทีมที่จากไปหรืออาลัยอาวรณ์ต่อชีวิตเก่าที่กำลังจะถูกทิ้ง ความเศร้า? การอาลัยอาวรณ์? นั่นคืออารมณ์ฟุ่มเฟือยสำหรับคนที่ตายไปแล้วครั้งหนึ่ง ในสมองที่ถูกอัปเกรดด้วยความจำแบบภาพถ่ายเริ่มวางแผนปฏิบัติการที่มีชีวิตเป็นเดิมพัน

‘ปฏิบัติการทะลุมิติ: 1975’

คือชื่อที่เธอตั้งให้มันเงียบ ๆ ในใจ และสิ่งที่เธอต้องทำในทันทีคือการเก็บเกี่ยวทรัพยากร การกวาดทุกสิ่งจากยุคนี้ให้มากที่สุด เพื่อที่จะไปเผชิญกับยุค 1975 ช่วงปลายยุคมืดที่ทุกคนหวาดกลัว...

สวี่จิ้งอีแสยะยิ้มบางเบาที่มุมปาก สำหรับคนอื่นมันคือยุคแห่งการขาดแคลน การต่อสู้ดิ้นรน แต่สำหรับเธอ คนที่รู้อนาคต รู้ทุกจุดเปลี่ยนของเศรษฐกิจ รู้ทุกทำเลทอง... มันคือยุคทอง ที่ทองคำถูกมองว่าไร้ค่ากว่าแป้งมันสำปะหลัง ยุคที่ขยะราชวงศ์ถูกทิ้งขว้างรอวันให้เธอไปเก็บเกี่ยว ยุคที่ที่ดินทำเลทองในอนาคต มีค่าเพียงไม่กี่พันหยวน ดังนั้นสำหรับเธอจึงให้ถือว่าเป็นโอกาสดีในการจะได้กลับไปมีชีวิตใหม่ก็แล้วกัน

เธอไม่จำเป็นต้องออกจากโรงพยาบาลด้วยซ้ำ โทรศัพท์ในมือ คืออาวุธที่ทรงพลังที่สุด นิ้วโป้งกดไปที่รายชื่อโบรกเกอร์ส่วนตัว

"เทขายทั้งหมด ใช่ หุ้น A, B, C และบิตคอยน์ด้วย ใช่! ทั้งหมด และโอนเงินสดเข้าบัญชีนี้เร็วที่สุด ไม่! ไม่ต้องซื้อทองคำ"

ที่นั่นมีเยอะและถูกมากด้วย เธอคิด

27 วัน... สงครามการเก็บกวาดทรัพยากรของเธอ ได้เริ่มขึ้นแล้ว

***** รอบนี้จะพาทะลุมิติไปปี 70-80 นะคะ*****

บทล่าสุด

คุณอาจชอบ 😍

Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ

Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ

2m การดู · เสร็จสิ้น · Tiwa ทิวา
“ว้าว นี่พี่ชอบนิ่มจริงเหรอเนี่ย” ที่พูดไปก็แค่ติดตลก ไม่อยากให้พี่เขาเครียด
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE

(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE

656.1k การดู · เสร็จสิ้น · ลำเจียก
ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอกันฉันก็ปฏิญาณกับตัวเองเลยว่าจะเอาเด็กคนนี้มาเป็นแฟนให้ได้ แต่มันคงไม่ง่ายขนาดนั้นเพราะเขาไม่ชายตามองผู้หญิงเอ็กซ์อึ้มแบบฉันเลย
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
รัก(ลับ)นายวิศวะ

รัก(ลับ)นายวิศวะ

651.4k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"ฉันรวยมากพอ...ที่จะซื้อเธอ เอาคนอย่างเธอมากระแทกเล่นๆ ได้" ใบหน้าอันหล่อเหลาเอ่ยมาด้วยสีหน้าอันดุดัน

"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้

แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"

"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง

เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ

"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."

"เพียะ"

อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม

"เธอ..."

เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
เกลียดรัก

เกลียดรัก

460.4k การดู · เสร็จสิ้น · พราวนภา
คนบางคนมักจะให้ความสำคัญต่อคนที่ตัวเองเกลียด
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พันธะร้ายนายวิศวะ

พันธะร้ายนายวิศวะ

451.1k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"_" ใครๆ ก็คิดว่าฉันโสด จะพูดยังไงดีละ มันพูดได้ไม่เต็มปากนะ "

"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง

"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย

***********************

เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล

"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก

" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้

เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ

"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ

คลั่งรักร้ายนายวิศวะ

366.3k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"ไง...หลบหน้าผัวมาหลายวัน" คนตัวโตกดเสียงมาอย่างไม่น่าฟัง ยิ่งเธอขัดขืนเขายิ่งเพิ่มแรงบีบที่ข้อมือ

"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน

"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"

"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด

"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน

"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก

"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น

"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
กรงรักจำนน

กรงรักจำนน

239.6k การดู · เสร็จสิ้น · ผ้ายับที่พับไว้
เธอเป็นเพียงพยาบาลตัวเล็ก ๆ ที่ถูกจ้างให้มาดูแลย่าของเขา แต่กลับถูกดึงเข้าไปอยู่ในเกมของครอบครัวมหาเศรษฐี เกมที่เธอไม่ได้สมัครใจแม้แต่น้อย
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
พยศรักร้ายนายมาดนิ่ง

พยศรักร้ายนายมาดนิ่ง

316.4k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
“แอบฟังแล้วคิดว่าฉันจะปล่อยผ่านไปง่ายๆ งั้นเหรอ”

“ฉันไม่ได้แอบ”

“แต่เธอได้ยิน”

“ช่วยไม่ได้นายกับแฟนนายอยากจะคุยเรื่องลับๆ ของพวกนายตรงนี้เอง และฉันขอบอกไว้ตรงนี้ว่าไม่ได้แอบฟัง”

“ใครสน” โรมไม่พูดเปล่าแต่มือหนากับหยิบแว่นตาทรงกลมออกจากใบหน้าของคนตัวเล็ก กลิ่นน้ำหอมเจือจางที่ลอยมาแตะจมูกของคนตัวโต ยัยพิษสุนัขบ้านั้นตัวหอมชะมัด สายตาคมคู่ดุจ้องมองใบหน้าสวยใสไร้กรอบแว่นตาอย่างใกล้ชิดพิจารณา ราวกับถูกใบหน้าสวยหวานตรงหน้านั้นต้องมนต์สะกดเข้าอย่างจัง

“แว่นฉันนั้นนายจะเอาไปไหน เอาคืนมานะ”

“รับปากกับฉันว่าเธอจะไม่เอาเรื่องที่ได้ยินไปพูดที่ไหน ห้ามเอาเรื่องของฉันไปเผยแพร่เด็ดขาด” โรมเอ่ยกับคนตรงหน้าเสียงเข้ม

“ทำไมรับไม่ได้ อายเหรอ” นานิลเอ่ยอย่างเชิดหน้า นี้เหรอโรม บริหารปี 3 ที่สาวๆ คลั่งไคล้นักหนา แต่น่าเสียดายหน้าตาก็ดี แต่ไม่คิดจะหน้าตัวเมีย

“ไม่ใช่...เรื่องของเธอ แค่ทำตามที่ฉันสั่ง”

“เป็นใครมาสั่งฉัน” เธอสวนกลับเขาทันที แต่นั้นกับถูกฝ่ามือหนาบิดเข้าที่เอวเล็ก นานิลถึงกับรู้สึกได้
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก

I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก

830.1k การดู · เสร็จสิ้น · Phat_sara
ผู้หญิงเรียบร้อยคือผู้หญิงที่ผมรู้สึกขัดตาที่สุด เจอกับตัวมาเยอะแล้วครับที่เรียบร้อย อ่อนหวาน แต่สุดท้ายก็...ไม่ได้แรดหรอกเรียกว่า ร่าน เลยดีกว่า
พิษรักคุณหมอ

พิษรักคุณหมอ

307.3k การดู · เสร็จสิ้น · เพียงเม็ดทราย
"มีนอยากกินน้ำอุ่นค่ะ" "ที่ห้องไม่มีน้ำอุ่นหรอก เอาอย่างอื่นแทนไหม...อุ่นเหมือนกัน" นอกจากฝีมือผ่าตัดคุณหมอฟันยังเหลี่ยมจัดอีกด้วย
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน

“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน

โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด

ร้ายซ่อนรักฉบับโหด

516.8k การดู · เสร็จสิ้น · Yaygoh
เธอ คะนิ้ง นกน้อยที่หลงเข้าไปพัวพันกับเหล่านักแข่งใต้ดิน เธอแค่อยากตามหาน้องสาวที่หายตัวไป โดยไม่รู้เลยว่าความจริงที่รออยู่เบื้องหน้าโหดร้ายยิ่งกว่าขุมนรก

เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...

ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย)  BAD

เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD

430.9k การดู · เสร็จสิ้น · ลำเจียก
ลีวาย
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”

มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง