บุปผาเหล็กทะลุมิติไปปี1975

บุปผาเหล็กทะลุมิติไปปี1975

primพริมโรส · เสร็จสิ้น · 353.9k คำ

1.2k
ยอดนิยม
2.7k
การดู
0
เพิ่มเมื่อ
เพิ่มไปยังชั้นวาง
เริ่มอ่าน
แชร์:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

บทนำ

เธอคือหมอทหารจากอนาคตที่แลกชีวิตด้วยข้อตกลงลึกลับเมื่อถูกจับคลุมถุงชนกับอันธพาลประจำหมู่บ้านเธอกลับยื่นข้อเสนอแต่งกับนายทหารพิการที่ถูกทางบ้านทอดทิ้ง

บท 1

บทที่ 1 พันธสัญญามิติ

ปี 2025 นอกเขตเมืองหลวง

เสียงกรีดร้องของโลหะที่ถูกบดขยี้ดังเสียดประสาทราวกับเสียงโหยหวนจากขุมนรก

สวี่จิ้งอีสัมผัสได้ถึงแรงกระแทกที่เปลี่ยนโครงสร้างของรถหุ้มเกราะให้กลายเป็นเศษเหล็กได้ในชั่วพริบตา ร่างของเธอถูกเหวี่ยงไปด้านข้างราวกับตุ๊กตาผ้าขี้ริ้ว ความเจ็บปวดแล่นปราดจากกระดูกสันหลังขึ้นสู่ก้านสมอง แต่ในเสี้ยววินาทีแห่งความเป็นความตายนั้น จิตใจของเธอกลับเยือกเย็นดุจน้ำแข็งขั้วโลก

ในฐานะศัลยแพทย์สนามมือหนึ่งและวิศวกรยุทโธปกรณ์ของหน่วยรบพิเศษ ‘เงาพยัคฆ์’ ความตายคือเพื่อนบ้านที่พวกเธอทักทายอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน กลิ่นโอโซนไหม้และเลือดคาวคลุ้งคละคลุ้งอยู่ในอากาศที่อัดแน่นไปด้วยฝุ่นผง เธอได้ยินเสียงสหายร่วมทีมร้องระงม ก่อนที่ทุกอย่างจะเงียบสงัดลง แทนที่ด้วยเสียงดังสนั่นของความมืดมิดที่กำลังกลืนกินสติสัมปชัญญะของเธอ

‘เสียเลือดในช่องท้องรุนแรง ซี่โครงหลายซี่ทิ่มทะลุปอด...’

สมองประมวลผลอาการบาดเจ็บของตัวเองอย่างเป็นกลางราวกับกำลังวินิจฉัยคนไข้บนเตียงผ่าตัด บทสรุปมีเพียงหนึ่งเดียว: ไม่มีทางรอด

ขณะที่สติสัมปชัญญะกำลังจะเลือนหายไปจนสุดปลายเส้นด้ายนั้นเอง พลันบังเกิดเสียงหนึ่งดังขึ้นในห้วงความคิดที่ว่างเปล่า มันไม่ใช่เสียงของผู้ชายหรือผู้หญิง ไม่มีความรู้สึกใด ๆ เจือปน ราวกับเป็นเสียงสังเคราะห์จากเครื่องจักรที่สมบูรณ์แบบที่สุด

[ตรวจพบดวงจิตที่กำลังจะดับสูญ คุณสมบัติตรงตามเงื่อนไข เริ่มกระบวนการยื่นข้อเสนอ]

สวี่จิ้งอีที่เหลือเพียงเศษเสี้ยวของจิตสำนึกนึกเย้ยหยันอยู่ในใจ ภาพหลอนก่อนตายงั้นเหรอ? มาแปลกดีแฮะ! เมื่อตอนนี้เธอยอมรับชะตากรรมที่จะต้องตายแล้ว อะไรก็ไม่สำคัญอีกต่อไป

[นี่ไม่ใช่ภาพหลอน]

เสียงนั้นตอบกลับความคิดของเธอทันที ราวกับมันสามารถอ่านใจเธอได้ทะลุปรุโปร่ง

[นี่คือโอกาส]

[คุณ สวี่จิ้งอี อายุ 37 ปี ศัลยแพทย์สนามและวิศวกรยุทโธปกรณ์ มีประวัติการตัดสินใจภายใต้ภาวะกดดันดีเยี่ยม อัตราการรอดชีวิตในทุกภารกิจคือ 98.7% ยกเว้นในครั้งนี้ และคุณจึงเป็นผู้ที่ถูกเลือก]

ความมืดรอบตัวพลันแปรเปลี่ยนเป็นความว่างเปล่าสีเทาอันไร้ที่สิ้นสุด ร่างกายและความเจ็บปวดหายไป เหลือเพียงตัวตนในรูปแบบของจิตบริสุทธิ์

"ใคร?"

เธอเปล่งเสียงถามออกไป แม้จะไม่มีปาก แต่ความคิดของเธอกลับก่อตัวเป็นคำพูดที่ชัดเจน

[เรา คือผู้สังเกตการณ์กระแสเวลา]

เสียงนั้นตอบเรียบ ๆ

[มี ‘ความเป็นไปได้’ หนึ่งที่แตกแขนงออกไปจากเส้นเวลาหลัก ชะตากรรมของบุคคลที่ชื่อ ‘สวี่จิ้งอี’ ในปี ค.ศ. 1975 กำลังจะจบลงก่อนเวลาอันควร ส่งผลให้เกิดความผันผวนที่จะกระทบต่ออนาคตอย่างไม่อาจคาดเดา]

[ภารกิจของคุณ: เข้าสวมร่างและสืบทอดชะตากรรมของ ‘สวี่จิ้งอี’ คนนั้น ทำให้เธอมีชีวิตรอดและดำเนินชีวิตต่อไปตามศักยภาพที่ควรจะเป็น]

สวี่จิ้งอีหัวเราะในใจ

"แล้วฉันได้อะไร? ชีวิตหลังความตายที่ต้องไปเป็นคนอื่นในยุคที่แม้แต่น้ำประปาสะอาดยังเป็นของหายากเนี่ยนะ?"

[ผลตอบแทน: สิ่งที่คุณกำลังจะสูญเสียไปในเวลา… 2 นาทีข้างหน้า นั่นคือ… ชีวิต]

คำตอบสั้น ๆ แต่ทรงพลังนั้นทำให้จิตของสวี่จิ้งอีนิ่งงันไปชั่วขณะ

ชีวิต... คำง่าย ๆ ที่คนมีลมหายใจไม่เคยเห็นค่า จนกระทั่งวินาทีที่มันกำลังจะหลุดลอยไป

[คุณจะได้รับเครื่องมือช่วยเหลือในการเริ่มต้น]

เสียงนั้นกล่าวต่อ ไม่เปิดโอกาสให้เธอปฏิเสธ

[หนึ่ง: มิติเก็บของส่วนตัว รูปแบบโกดัง พื้นที่ 1,000 ตารางเมตร เวลาภายในหยุดนิ่ง สอง: เวลาสำหรับเตรียมการในโลกปัจจุบันของคุณ 30 วัน นับจากนี้]

[เมื่อครบ 30 วัน จิตของคุณจะถูกส่งไปยังร่างเป้าหมายในเส้นเวลาปี 1975 ทันที]

[คุณจะยอมรับพันธสัญญานี้หรือไม่?]

สวี่จิ้งอีไม่ได้ใช้เวลาคิดนาน ในสนามรบ การลังเลแม้เพียงเสี้ยววินาทีหมายถึงความตาย ข้อเสนอนี้ แม้จะเหลือเชื่อและเต็มไปด้วยปริศนา แต่มันคือ ‘โอกาสรอด’ เพียงหนึ่งเดียวที่ถูกยื่นมาให้ในขณะที่มัจจุราชกำลังจะปิดบัญชี

"แต่ฉันมีเงื่อนไข"

นี่คือการต่อรองที่เยือกเย็นที่สุดในประวัติศาสตร์แห่งความตาย สวี่จิ้งอีรู้ว่าเธอไม่มีอำนาจต่อรอง แต่อีกฝ่ายเลือกเธอ นั่นหมายความว่าเธอมีค่าพอที่จะยื่นข้อเสนอ

"ฉันต้องการข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับสวี่จิ้งอีกคนนั้น"

เธอส่งความคิดอย่างเป็นระบบ

"สภาพแวดล้อม สังคม วัฒนธรรม และข้อมูลบุคคลที่เกี่ยวข้องกับเธอทั้งหมด ฉันต้องการรู้ทุกอย่างที่ทำให้เธอแตกสลาย"

เธอหยุด เพื่อเน้นย้ำประโยคถัดไป

"และ ฉันจะไม่ไปตัวเปล่า ความรู้ความสามารถทั้งหมดของฉันในยุคนี้ ทักษะแพทย์ทหาร วิศวกรรมโครงสร้าง การวิเคราะห์ข้อมูล การต่อสู้ป้องกันตัว ฉันต้องการมันทั้งหมดในร่างใหม่"

ความเงียบคือคำตอบ...

"และหากว่าเป็นไปได้"

เธอทิ้งไพ่ใบสุดท้ายที่อวดดีที่สุด

"ฉันอยากจะได้ความจำแบบภาพถ่าย เพื่อประมวลผลข้อมูลทั้งหมดที่พวกคุณจะโยนใส่ฉัน"

คราวนี้ ความเงียบที่ตอบกลับมานั้น หนักอึ้ง มันไม่ใช่ความเงียบที่ว่างเปล่า แต่เป็นความเงียบของ ‘เสียง’ ที่กำลังคำนวณอย่างหนักหน่วง เสียงกลไกนั้นเงียบไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังชั่งใจกับความอวดดีของวิญญาณดวงนี้ ที่กล้าต่อรองทั้งที่ตัวเองกำลังจะตาย

เวลาในโลกแห่งจิตนี้ยืดออกไปไม่สิ้นสุด

วินาทีนั้นเอง... ความเจ็บปวดที่เธอคิดว่าหลุดพ้นไปแล้ว หวนกลับมาจู่โจมอย่างบ้าคลั่ง มันไม่ใช่ความเจ็บปวดจากเหล็กเส้นที่เสียบทะลุร่าง แต่มันคือความเจ็บปวดของการสลายตัวที่แท้จริง จิตสำนึกของเธอที่พยายามรวมตัวกันเป็น 'สวี่จิ้งอี' กำลังถูกแรงดึงดูดของความว่างเปล่าฉีกกระชาก

เวลาผ่านไปราวหนึ่งนาที แต่สำหรับเธอ ความทรมานที่ได้รับอยู่นั้น ราวกับว่ามันผ่านไปหลายชั่วโมงแห่งการถูกบดขยี้ในขุมนรก

เธอกัดฟัน แม้ว่าจะไม่มีฟันให้กัด จิตของเธอยังคงตั้งมั่นไม่สั่นคลอน

เร็ว... ตัดสินใจสิ!

ทันใดนั้น!

[การคำนวณเสร็จสิ้น]

[ข้อเสนอของคุณ (สวี่จิ้งอี 2025) สอดคล้องกับพารามิเตอร์ของภารกิจการสืบทอดชะตา]

[การวิเคราะห์: การมอบทรัพยากรตามที่ร้องขอ จะเพิ่มอัตราความสำเร็จของภารกิจ +45.8%]

เสียงนั้นตอบรับทันทีที่การคำนวณสิ้นสุดลง ไม่มีความลังเล ไม่มีความเห็นใจ มีเพียงตรรกะที่เย็นชา

[ยอมรับเงื่อนไข]

ความเจ็บปวดมหาศาลหายวับไปทันที ราวกับถูกตัดสวิตช์

[กำลังถ่ายโอนข้อมูล 'สวี่จิ้งอี 1975']

[กำลังซิงโครไนซ์... 'คลังความรู้ ฟีนิกซ์']

[กำลังก

ติดตั้ง... 'ระบบความจำสมบูรณ์แบบ']

ก่อนที่จิตสำนึกของเธอจะถูกคลื่นข้อมูลมหาศาลถาโถมจนจมมิด สวี่จิ้งอียังมีสติพอที่จะตระหนักรู้...

[พันธสัญญาได้รับการยืนยัน... เริ่มต้นนับถอยหลัง 30 วัน]

สิ้นเสียงนั้น สติของสวี่จิ้งอีก็ถูกกระชากกลับสู่ความเป็นจริงอย่างรุนแรง

...

กลิ่นยาฆ่าเชื้อ...

มันคือกลิ่นที่คุ้นเคยราวกับเป็นส่วนหนึ่งของลมหายใจ ถูกสูดเข้าปอดอย่างยากลำบาก เปลือกตาที่หนักอึ้งของสวี่จิ้งอีเปิดขึ้นช้า ๆ

เธอสะดุ้งตื่นบนเตียงในโรงพยาบาลทหารที่ดีที่สุดของประเทศ

แสงแดดอ่อน ๆ ส่องผ่านม่านที่ปิดไม่สนิทลงมาเป็นลำ ทว่าความรู้สึกกลับไม่เหมือนเดิม

ไม่ใช่ความฝัน...

ความทรงจำสุดท้ายของเธอไม่ใช่เปลวเพลิงและเสียงระเบิด แต่คือการต่อรองที่เยือกเย็นในห้วงสุญญากาศไร้ตัวตน การต่อรองที่เธอใช้การสลายตัวของวิญญาณเป็นเดิมพัน

"คุณฟื้นแล้ว"

เสียงทุ้มต่ำของนายแพทย์ในชุดกาวน์สีขาวดังขึ้นข้างเตียง เธอขยับตัวเล็กน้อย ความเจ็บปวดจากบาดแผลที่ถูกเหล็กเส้นเสียบทะลุยังคงอยู่ มันตึงและระบม แต่ไม่รุนแรงถึงชีวิต ไม่... ร่างกายนี้ถูกซ่อมแซมแล้ว เพื่อที่จะให้มีชีวิตอีก 30 วันต่อจากนี้

"คุณคือผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียว จากเหตุระเบิดโจมตีขบวนรถเมื่อสามวันก่อน"

ระเบิดโจมตีขบวนรถ?

ความทรงจำของเธอสับสนเล็กน้อย

อ้อ... ภารกิจสุดท้ายก่อนที่จะ...

"ร่างกายคุณฟื้นตัวได้น่าทึ่งมาก" แพทย์กล่าวต่อ

"คุณอยู่ในอาการโคม่าไปสามวันเต็ม แต่สัญญาณชีพกลับมาคงที่อย่างปาฏิหาริย์"

สามวัน...

คำนี้กระแทกเข้าสู่จิตสำนึกของเธอรุนแรงกว่าแรงระเบิด

สามวัน!

จากพันธสัญญาสามสิบวัน เวลาของเธอถูกหักไปแล้วสามวัน

ตอนนี้เธอมีเวลาเพียง 27 วันเท่านั้น

"ขอน้ำ"

เสียงของเธอแหบพร่า หลังจากแพทย์ออกไป สวี่จิ้งอีไม่เสียเวลาแม้แต่วินาทีเดียวที่จะปรับตัว มือเรียวที่ซีดเผือดแต่ยังคงนิ่งราวกับเหล็กกล้า คว้าโทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียง

หน้าจอเรืองแสงขึ้น...

วันอังคารที่ 6 พฤศจิกายน 2025

ตัวเลขสีแดงสดบนปฏิทิน ยืนยันชะตากรรมของเธอ เวลาของเธอเหลือน้อยลงทุกขณะ สวี่จิ้งอีไม่เสียเวลาไปกับการโศกเศร้าต่อเพื่อนร่วมทีมที่จากไปหรืออาลัยอาวรณ์ต่อชีวิตเก่าที่กำลังจะถูกทิ้ง ความเศร้า? การอาลัยอาวรณ์? นั่นคืออารมณ์ฟุ่มเฟือยสำหรับคนที่ตายไปแล้วครั้งหนึ่ง ในสมองที่ถูกอัปเกรดด้วยความจำแบบภาพถ่ายเริ่มวางแผนปฏิบัติการที่มีชีวิตเป็นเดิมพัน

‘ปฏิบัติการทะลุมิติ: 1975’

คือชื่อที่เธอตั้งให้มันเงียบ ๆ ในใจ และสิ่งที่เธอต้องทำในทันทีคือการเก็บเกี่ยวทรัพยากร การกวาดทุกสิ่งจากยุคนี้ให้มากที่สุด เพื่อที่จะไปเผชิญกับยุค 1975 ช่วงปลายยุคมืดที่ทุกคนหวาดกลัว...

สวี่จิ้งอีแสยะยิ้มบางเบาที่มุมปาก สำหรับคนอื่นมันคือยุคแห่งการขาดแคลน การต่อสู้ดิ้นรน แต่สำหรับเธอ คนที่รู้อนาคต รู้ทุกจุดเปลี่ยนของเศรษฐกิจ รู้ทุกทำเลทอง... มันคือยุคทอง ที่ทองคำถูกมองว่าไร้ค่ากว่าแป้งมันสำปะหลัง ยุคที่ขยะราชวงศ์ถูกทิ้งขว้างรอวันให้เธอไปเก็บเกี่ยว ยุคที่ที่ดินทำเลทองในอนาคต มีค่าเพียงไม่กี่พันหยวน ดังนั้นสำหรับเธอจึงให้ถือว่าเป็นโอกาสดีในการจะได้กลับไปมีชีวิตใหม่ก็แล้วกัน

เธอไม่จำเป็นต้องออกจากโรงพยาบาลด้วยซ้ำ โทรศัพท์ในมือ คืออาวุธที่ทรงพลังที่สุด นิ้วโป้งกดไปที่รายชื่อโบรกเกอร์ส่วนตัว

"เทขายทั้งหมด ใช่ หุ้น A, B, C และบิตคอยน์ด้วย ใช่! ทั้งหมด และโอนเงินสดเข้าบัญชีนี้เร็วที่สุด ไม่! ไม่ต้องซื้อทองคำ"

ที่นั่นมีเยอะและถูกมากด้วย เธอคิด

27 วัน... สงครามการเก็บกวาดทรัพยากรของเธอ ได้เริ่มขึ้นแล้ว

***** รอบนี้จะพาทะลุมิติไปปี 70-80 นะคะ*****

บทล่าสุด

คุณอาจชอบ 😍

เกลียดรัก

เกลียดรัก

467.2k การดู · เสร็จสิ้น · พราวนภา
คนบางคนมักจะให้ความสำคัญต่อคนที่ตัวเองเกลียด
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พลาดรักร้ายนายวิศวะ

พลาดรักร้ายนายวิศวะ

331.7k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"เธอมันก็แค่น้องสาวของผู้หญิงขายตัว ที่หาวิธีทำให้ฉันสนใจไม่ได้ เธอก็วิ่งไปหาคนอื่น"

"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที

"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด

"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ

"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"

"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด

!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด

ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน

"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ

คลั่งรักร้ายนายวิศวะ

378k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"ไง...หลบหน้าผัวมาหลายวัน" คนตัวโตกดเสียงมาอย่างไม่น่าฟัง ยิ่งเธอขัดขืนเขายิ่งเพิ่มแรงบีบที่ข้อมือ

"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน

"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"

"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด

"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน

"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก

"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น

"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
ขย่มรักมาเฟีย

ขย่มรักมาเฟีย

486.8k การดู · เสร็จสิ้น · รินธารา
"ถ้าคุณจำรสชาติที่ผมมอบให้ไม่ได้....ผมก็จะทบทวนความทรงจำให้กับคุณเอง...ว่าเราเคยทำอะไรกันมาบ้าง..."

"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."

"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."

"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"

"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"

"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"

"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น

ลิขิตรักนายสุดหื่น

455.3k การดู · เสร็จสิ้น · รินธารา
เมื่อเธอโดนนอกใจจากคนที่รัก จึงหนีไปเริ่มต้อนชีวิตใหม่ที่ดูไบ และเธอก็ได้เจอกับหนุ่มอาหรับสุดแซ่บ ที่มายั่วยวนหลอกล่อให้เธอมีเซ็กส์ที่เร่าร้อนกับเขา และเขายังต้องการให้เธอท้องลูกของเขาอีก....

เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
บ่วงรักบ่วงเสน่หา

บ่วงรักบ่วงเสน่หา

138.6k การดู · เสร็จสิ้น · เตชิตา
แพรพลอย ศิลารวีหรือ ลูกแพร ดาราสาวเจ้าบทบาท นางร้ายอันดับหนึ่งของวงการบันเทิงซึ่งถูกจับตามองพฤติกรรมเพราะไม่มีใครทราบว่าเธอมีน้องสาวฝาแฝด และทุกครั้งที่เกิดข่าวคาว ๆ ขึ้นกับเธอ จึงไม่มีใครคิดว่าคนที่ก่อจะเป็นน้องสาวฝาแฝดที่ตั้งใจใส่ร้ายพี่สาวเพราะความเกลียดชัง ลูกแพรไม่เคยคิดออกมาแก้ข่าวเพราะคิดว่าในเมื่อเธอไม่ได้ทำสักวันหนึ่งทุกคนต้องเข้าใจ จนกระทั่งต้องมาพบกับ อสิรวิส วิษณุวัส ผู้ชายเอาแต่ใจ ปากร้าย บ้าอำนาจที่เข้ามายุ่งเกี่ยวกับเธอเพราะความเข้าใจผิด อสิรวิส ซีอีโอหนุ่มแห่งบริษัทเดินเรือวิษณุวัส เขาเป็นชายหนุ่มที่มั่นคงในความรัก ซื่อสัตย์ รักษาสัญญา รวมถึงเป็นคนที่ทุ่มเทให้กับคนที่รักได้ทุกอย่างทำให้เขายังเป็นห่วงอดีตคนรักที่เลิกรากันไป แม้ว่าจะเป็นเพราะฝ่ายหญิงทิ้งเขาไปแต่งงานกับดาราหนุ่มรูปหล่อ ความรู้สึกเจ็บแค้นของเขากลับทุ่มไปที่ดาราหนุ่มที่แย่งเธอไป ทำให้เขาฝังใจและเกิดเป็นความเกลียดอาชีพนักแสดงรวมถึงคนในวงการบันเทิงตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา และนั่นเป็นต้นเหตุให้เขาเกลียดแพรพลอย ความเข้าใจผิดก่อให้เกิดเรื่องราวมากมายที่ทำร้ายหัวใจของดาราสาวจนเจ็บช้ำ
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก

I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก

871.5k การดู · เสร็จสิ้น · Phat_sara
ผู้หญิงเรียบร้อยคือผู้หญิงที่ผมรู้สึกขัดตาที่สุด เจอกับตัวมาเยอะแล้วครับที่เรียบร้อย อ่อนหวาน แต่สุดท้ายก็...ไม่ได้แรดหรอกเรียกว่า ร่าน เลยดีกว่า
พิษรักคุณหมอ

พิษรักคุณหมอ

323.2k การดู · เสร็จสิ้น · เพียงเม็ดทราย
"มีนอยากกินน้ำอุ่นค่ะ" "ที่ห้องไม่มีน้ำอุ่นหรอก เอาอย่างอื่นแทนไหม...อุ่นเหมือนกัน" นอกจากฝีมือผ่าตัดคุณหมอฟันยังเหลี่ยมจัดอีกด้วย
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน

“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน

โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
รัก(ลับ)นายวิศวะ

รัก(ลับ)นายวิศวะ

673.4k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"ฉันรวยมากพอ...ที่จะซื้อเธอ เอาคนอย่างเธอมากระแทกเล่นๆ ได้" ใบหน้าอันหล่อเหลาเอ่ยมาด้วยสีหน้าอันดุดัน

"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้

แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"

"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง

เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ

"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."

"เพียะ"

อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม

"เธอ..."

เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
ร้อนรักคุณอามาเฟีย

ร้อนรักคุณอามาเฟีย

168.5k การดู · เสร็จสิ้น · รดามณีนัฐฐ์
เมื่อพี่ชายเสียชีวิต มาเฟียหนุ่มต้องกลายเป็นคุณอาอย่างกะทันหัน! และสาวน้อยวัยย่างเข้า18ปี ลูกสาวบุญธรรมของพี่ชาย ต้องมาเป็นหลานสาวมาเฟียแบบไม่ทันตั้งตัว จะเป็นยังไง? เมื่อคุณอาคิดจะกินหลานสาวนอกไส้!
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย)  BAD

เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD

446.7k การดู · เสร็จสิ้น · ลำเจียก
ลีวาย
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”

มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง