บทที่ 154 พ่อบ้านเอวดุกับคุณหนูแสนซน 1.2

“ไม่เป็นไรค่ะลุงไกร หนูว่าตอนนี้โอเคขึ้นแล้ว”

“งะ งั้นเหรอครับ” เขากลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ พยายามตั้งหน้าตั้งตาทำหน้าที่ของตนต่อไป ทว่าหลายครั้งก็หลุดอาการว่อกแว่กมองกระจกแอบส่องเต้าขาวล้นทะลักของคุณหนูคนสวยอยู่หลายครั้ง และครั้งล่าสุดก็บังเอิญสบตาเข้ากับเธอด้วย

“ลุงไกรมีอะไรจะคุยกับหนูหรือเปล่า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ