บทนำ
“หึ...อยากได้เงินนักไม่ใช่หรือไง? ทำหน้าที่ของตัวเองให้จบสิ อย่าลืมว่าตอนนี้อาเป็นลูกค้าของหนู” ธนภพขบฟันกรอดอย่างนึกโมโหกับท่าทีดื้อรั้นต่างจากเด็กสาวน่ารักที่เคยรู้จักเมื่อวันวาน เธอกล้าดียังไงถึงได้มาทำงานแบบนี้ในถิ่นของเขา!
“อึก...ปล่อยนะคะ อ๊ะ! อื้อออ”
นิยายเรื่องนี้เป็นรวมเรื่องสั้นอีโรติกหลายเรื่อง
อ่านแยกได้ เน้น NC เป็นหลัก จัดหนักจัดเต็ม!
บางเรื่องมีการร่วมเพศแบบ 3 คนขึ้นไป
ตัวละครมีพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม
โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
บท 1
“คุณไปกู้อะไรนักหนา แค่นี้ฉันก็จะบ้าตายอยู่แล้วนะ!”
“โอ๊ยยย จะบ่นทำห่าไรนักหนาวะ รำคาญ! กูก็กู้มาให้มึงใช้ไม่ใช่หรือไง”
“ใช้อะไร? ใช้หนี้แทนสิไม่ว่า! แล้วนี่ไม่ต้องมาขึ้นมึงขึ้นกูกับฉันเลยนะ!”
เสียงทะเลาะโหวกเหวกของสองสามีภรรยาดังเข้ามาจนถึงห้องนอนเล็กของเด็กสาวที่นั่งทำรายงานด้านใน
“เฮ้อออ...”
แม้ว่า ‘ขวัญตา’ จะพยายามทำหูทวนลมยังไง แต่ก็ไม่สามารถมีสมาธิกับการเรียนเลยสักนิด ขนาดเธอใส่หูฟังแล้วเปิดเสียงจนเกือบสุด ก็ยังได้ยินพ่อกับแม่ทะเลาะกันอยู่เหมือนเดิม
“ต้องไปข้างนอกอีกแล้วสินะ...”
สุดท้ายแล้วขวัญตาก็ตัดสินใจเก็บงานใส่กระเป๋าผ้า แล้วเดินผ่านทั้งคู่ที่มัวแต่เถียงกันจนไม่เห็นลูกสาวเพียงคนเดียวที่กำลังเดินออกมาจากบ้าน แม้เธอจะเอ่ยปากบอกว่าจะออกไปข้างนอกก็ไม่มีใครสนใจจะฟังอะไรทั้งนั้น
“ใกล้จะถึงเวลางานแล้วแฮะ...เร็วจัง...”
เสียงหวานเอ่ยพึมพำกับตัวเอง เธอหอบรายงานมาทำตรงสวนสาธารณะใกล้บ้าน แต่นั่งได้ครู่เดียวนาฬิกาก็แจ้งเตือน ถึงเวลาที่เธอต้องไปทำพาร์ตไทม์ที่ร้านอาหารเสียแล้ว
ตึ๊ง
มีน : ทำงานเป็นไงมั่งแก
เสียงแจ้งเตือนข้อความดังขึ้น เมื่อเห็นว่าเป็น ‘มีนา’ เพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของเธอส่งมา ขวัญตาก็ยกยิ้มน้อยๆ แล้วพิมพ์ตอบกลับไป
ขวัญตา : ก็ดี แกล่ะ เป็นไงมั่ง
มีน : เรื่อยๆ อะ แต่ก็ถือว่าดีกว่าเมื่อก่อนเยอะเลย
หนึ่งเดือนก่อนหน้านี้ มีนาแนะนำงานพาร์ตไทม์ร้านอาหารให้ไปทำด้วยกัน แต่หลังจากนั้นไม่นาน เธอก็แยกไปทำแคชเชียร์ที่ร้านสะดวกซื้อใต้หอพักที่เธออยู่ ได้ยินว่าเจ้าของหอเอ็นดู และให้เงินดีพอสมควร จึงไม่ได้มาทำงานด้วยกันแล้ว
ขวัญตา : ดีแล้วๆ
มีน : อุ้ย ลืมเลย ใกล้เวลางานแล้วนี่ สู้ๆ นะแก
ขวัญตา : อื้อ แต๊งกิ้วนะ ไว้คุยกันใหม่
: บายยย
คุยเสร็จ ร่างอวบอิ่มในชุดเสื้อยืดกางเกงยีนสีซีดก็ลุกขึ้นจากม้านั่งแล้วรีบเรียกวินมอเตอร์ไซด์ไปทำงานทันที มาถึงที่ร้านเธอก็เดินเข้าห้องแต่งตัวแล้วสวมชุดยูนิฟอร์มร้าน ซึ่งเป็นเสื้อยืดสีขาวและกระโปรงสีดำเรียบๆ สวมทับด้วยผ้ากันเปื้อนลายสกอตสีน้ำเงิน
ของขวัญตั้งใจทำงานอย่างขะมักเขม้น เมื่อใกล้จะถึงเวลาเลิกงานเธอก็รีบเก็บร้านแล้วไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดขามา
“สรุปยังไงขวัญ สนใจงานนั้นไหม พี่จะได้คุยกับเจ้าของร้านเขาให้” เสียงพี่แก้วตา ผู้จัดการร้านคนแซ่บเอ่ยถามเด็กสาวด้วยน้ำเสียงอ่อนล้าเพราะว่าวันนี้ลูกค้าเยอะเป็นพิเศษ
“คือ...”
ใบหน้าหวานฉายแววกังวลใจอย่างเห็นได้ชัด ก่อนหน้านี้เธอเคยขอให้รุ่นพี่ในร้านช่วยแนะนำงานพาร์ตไทม์ที่ได้เงินดีๆ และพี่แก้วตาก็แนะนำงานที่ร้าน ‘อาบ อบ นวด’ มาให้
จนตอนนี้ผ่านมาเกือบสัปดาห์แล้ว เธอก็ยังตัดสินใจไม่ได้ว่าจะไปทำดีไหม เพราะรู้กันอยู่ว่างานนั้นไม่ใช่งานพาร์ตไทม์ทั่วไปที่ใช้เพียงแรงกาย แต่ยังต้องใช้ ‘ร่างกาย’ เพื่อแลกเงินมา
“พี่เห็นว่าขวัญกำลังร้อนเงินเลยแนะนำให้นะเนี่ย หน้าตาก็สะสวย อายุก็ยี่สิบแล้ว กำลังอยู่ในช่วงกอบโกย นี่ถ้าไม่ใช่ขวัญพี่ไม่แนะนำให้หรอกนะ” แก้วตายังคงพูดเกลี้ยกล่อมต่อไป เพราะหากเด็กสาวตัดสินใจไปทำงานนั้น เธอก็จะได้เปอร์เซ็นต์ค่านายหน้าไปด้วย
สวยๆ อึ๋มๆ แบบนี้ ไม่ชวนไปทำงานก็เสียของแย่...
“นะ หนูขอคิดอีกคืนนะคะพี่แก้ว ถ้าตัดสินใจยังไงเดี๋ยวหนูบอกอีกทีนะคะ” เสียงหวานของขวัญตาตอบกลับไป
ที่เธอไม่ได้ปฏิเสธเพราะช่วงนี้ที่บ้านของเธอปัญหารุมเร้าหนักมากจริงๆ ทั้งหนี้สินมากมายที่พ่อก่อเอาไว้ และหนี้ใหม่ที่เพิ่งไปกู้มาเพิ่มซึ่งรวมๆ ก็เกือบล้าน
ถ้ายังไม่รีบหาเงินตอนนี้ ไม่ช้าก็เร็ว คงได้ขายบ้านใช้หนี้แน่ๆ ...
“เคๆ ถ้าจะทำก็รีบบอกพี่แล้วกัน”
“ขอบคุณค่ะพี่แก้ว งั้นหนูกลับก่อนนะคะ สวัสดีค่ะ”
“อืมๆ กลับดีๆ”
สิ้นเสียง ร่างอวบอิ่มของขวัญตาก็เดินออกมาจากร้านอาหาร ก่อนจะเรียกวินมอเตอร์ไซด์หน้าปากซอยนั่งกลับไปที่บ้าน ขณะที่ในหัวยังคงคิดไม่ตกว่าจะรับงานนี้ดีไหม
“ถึงแล้วน้อง”
“อ้อ...โอเคค่ะ”
รู้ตัวอีกที รถก็ขี่มาถึงหน้าบ้านของเธอแล้ว ขวัญตาจึงรีบจ่ายเงินแล้วก้าวฉับๆ เข้าไปในบ้าน อาบน้ำแต่งตัวเตรียมเข้านอนเสร็จ ยังไม่ทันที่หัวจะล้มลงถึงหมอน ก็ได้ยินเสียงเคาะประตูดังปึงปังกลางดึกไม่หยุด
“ขวัญ! เปิดประตูให้กูหน่อยยย” เสียงตะโกนของพ่อ ทำให้ขวัญตาพ่นลมหายใจหนักๆ ออกมาทีหนึ่งอย่างเหนื่อยใจ เพราะรู้ดีว่าเสียงเมาแอ๋แบบนี้คงหนีไม่พ้นไปดื่มเหล้าอีกตามเคย
“พ่อมีอะไรหรือเปล่าคะ?” เธอแง้มประตูออกมาน้อยๆ จับลูกกลอนเอาไว้แน่นเผื่อพ่อของเธอเมาแล้วไล่ตีเธออีก จะได้ปิดประตูหนีทัน
“เอาเงินมาให้กูยืมหน่อย”
“นะ หนูไม่มี”
“เอามา! มึงไปทำงานจะไม่มีเงินได้ไงวะ!”
“นี่คุณ! เลิกไปไถเงินกับลูกสักทีจะได้ไหม”
ยังไม่ทันจะได้ตอบประโยคนั้น เสียงตะโกนของผู้เป็นแม่ก็ดังมาแต่ไกล พร้อมกับร่างท้วมที่ก้าวฉับๆ มาทางนี้
“ดึกแล้ว นอนเถอะขวัญ ไม่ต้องไปสนใจคนเมา” แม่ของเธอส่งยิ้มให้บางๆ ที่ผ่านมาลูกคนนี้ก็ช่วยใช้หนี้ให้ตั้งมากมายแล้ว เธอเองก็ลำบากใจ ที่ทำได้ก็มีเพียงแค่กันไม่ให้สามีทำร้ายหรือก่อกวนลูกก็เท่านั้น
“มึงว่าใครเมา!”
“ว่าคุณนั่นแหละ กลับมานอนได้แล้ว!” กานดาตวาดสามีอย่างนึกโมโห ก่อนจะรีบดึงแขนของเขากลับไปที่ห้องนอนที่อยู่บนชั้นสองของบ้าน
“เฮ้อ...” ขวัญตาพ่นลมหายใจออกมายาวๆ ทีหนึ่ง ก่อนจะล็อกประตูแล้วกลับไปนอนก่ายหน้าผากบนเตียงอย่างคิดหนัก
ถ้าเธอไปทำงานนั้นจริงๆ จะใช้หนี้ได้หมดไหมนะ...
บทล่าสุด
#226 บทที่ 226 รักลับในโรงสีร้าง 9.2 [END]
อัปเดตล่าสุด: 6/30/2026#225 บทที่ 225 รักลับในโรงสีร้าง 9.1
อัปเดตล่าสุด: 6/30/2026#224 บทที่ 224 รักลับในโรงสีร้าง 8.2
อัปเดตล่าสุด: 6/30/2026#223 บทที่ 223 รักลับในโรงสีร้าง 8.1
อัปเดตล่าสุด: 6/30/2026#222 บทที่ 222 รักลับในโรงสีร้าง 7.2
อัปเดตล่าสุด: 6/30/2026#221 บทที่ 221 รักลับในโรงสีร้าง 7.1
อัปเดตล่าสุด: 6/30/2026#220 บทที่ 220 รักลับในโรงสีร้าง 6.2
อัปเดตล่าสุด: 6/30/2026#219 บทที่ 219 รักลับในโรงสีร้าง 6.1
อัปเดตล่าสุด: 6/30/2026#218 บทที่ 218 รักลับในโรงสีร้าง 5.2
อัปเดตล่าสุด: 6/30/2026#217 บทที่ 217 รักลับในโรงสีร้าง 5.1
อัปเดตล่าสุด: 6/30/2026
คุณอาจชอบ 😍
พี่สาวครับรับรักผมด้วย
สัญญารักประธานร้าย
รักไม่หลอก
คลั่งไคล้ยัยแฮกเกอร์
แทนที่จะส่งตัวเธอให้ตำรวจ ประธานกู้ผู้ชอบใช้เงินแก้ปัญหา(และหวงของขั้นสุด) กลับโยนเช็คตัวเลขเจ็ดหลักใส่หน้า พร้อมยื่นข้อเสนอที่ไม่อาจปฏิเสธได้... นั่นคือการจ้างเธอเป็น 'กระสอบทรายระบายอารมณ์ส่วนตัว' แบบผูกขาด ห้ามรับงานอื่น ห้ามมองผู้ชายคนอื่น และห้ามปฏิเสธเมื่อเขาต้องการ!
ภายใต้แว่นตาขอบเงินที่ดูภูมิฐาน เขาคือพญามารจอมเอาแต่ใจที่ดุดันไม่เกรงใจเตียง จนเธอต้องลอบรีวิวสมรรถภาพของเขาในใจเหมือนรีวิวสินค้าในเถาเป่า ปากสั่นร้องไห้บอกว่าไม่ไหว แต่สมองกลับคำนวณทิปค่ากระเป๋าแบรนด์เนมอย่างรวดเร็ว
เมื่อความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นด้วย 'เงินตราและราคะ' ถลำลึกจนเตียงแทบหักทุกคืน งานนี้สายลับสาวหน้าเงินจะกอบโกยกำไรจนคุ้ม หรือจะขาดทุนย่อยยับเพราะเผลอเอาหัวใจไปจำนองให้ท่านประธานกันแน่?
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
เจ้าตัวโง่งมน้อยของท่านอ๋องจอมโหด
เหลียนหงอี้ปีนี้อายุ27ปีเป็นอนุชาของฮ่องเต้องค์ก่อนดำรงตำแหน่งราชครู อบรมสั่งสอนเหลียนเจียอวิ๋น รัชทายาทจนได้ครองบัลลังก์ ทว่าเหลียนเจียอวิ๋นขึ้นครองราชย์เพียงอายุ10 ขวบ เหลียนหงอี้จึงจำเป็นต้องเป็นผู้สำเร็จราชการ
เจียอวิ๋นเรียก “เสด็จอา” ทำให้รั่วหลันเรียก “เสด็จอา”ตามไปด้วย
มู่หรงเจวี๋ย หรือ อ๋องเจวี๋ย ได้รับ“พิษลึกลับ” ขณะทำศึกสงครามแม้ชนะศึกแต่ร่างกายถูกพิษที่หาทางรักษาไม่ได้ ด้วยความสั่งของเหลียนหงอี้ ทำให้เสิ่นรั่วหลันมาถอนพิษให้แม่ทัพที่ใครๆเรียกขานว่าเป็นแม่ทัพจอมโหด
นางมีนิสัยเหมือนเด็กสิบขวบ แต่รั่วหลันคือโฉมสะคราญงามล่มเมือง มาบัดนี้นางคือคนที่ทำให้เขาหวั่นไหว แม้รู้ดีว่าในความไร้เดียงสาของนางนั้น หัวใจของหญิงสาวมีเพียง ‘เสด็จอา’
หึ! ในเมื่อใครต่อใครเรียกเขาว่าอ๋องจอมโหด เช่นนั้นเขาจะแย่งสตรีผู้นี้มาเป็นภรรยาของตนเอง!
เมียเด็กของท่านประธานร้ายรัก
เธอเป็นเพียงนักศึกษาฝึกงานธรรมดา ส่วนเขาคือท่านประธานผู้สูงส่ง เย็นชา และอันตรายเกินกว่าที่หัวใจดวงเล็ก ๆ ของเธอจะรับมือไหว
น้ำขิงไม่เคยคิดเลยว่า การเข้ามาฝึกงานในบริษัทวัฒนากร กรุ๊ป จะเปลี่ยนชีวิตของเธอไปตลอดกาลเพราะเพียงคืนเดียว...เธอกลายเป็นผู้หญิงของเขา
ภูริช วัฒนากร คือผู้ชายที่ใคร ๆ ก็เกรงกลัว
เขาร้าย เขาเย็นชา เขาไม่เคยอ่อนข้อให้ใคร แต่กับเด็กฝึกงานตัวเล็ก ๆ อย่างเธอ เขากลับทั้งหวง ทั้งหึง ทั้งร้ายกาจ และไม่ยอมปล่อยมือ
“เธอเป็นของฉัน น้ำขิง จำไว้ให้ดี”คำพูดของเขาเหมือนโซ่ตรวนผูกเธอไว้กับความรักที่ทั้งหวาน ทั้งเจ็บ และหนีไม่พ้น
ทว่าเมื่อความลับและคำกล่าวหาร้ายแรงถาโถมเข้ามาผู้ชายที่เคยกอดเธอแน่น กลับเป็นคนเดียวกันที่ทำให้เธอเจ็บจนแทบขาดใจ เธอไม่ได้ต้องการเงินของเขาไม่ได้ต้องการตำแหน่งเมีย ท่านประธาน เธอต้องการเพียงความเชื่อใจจากผู้ชายที่เธอรักสุดหัวใจแต่เมื่อเขาไม่ฟัง...เธอจึงเลือกจากไป
พร้อมหัวใจที่แตกสลาย และอีกหนึ่งชีวิตน้อย ๆ ที่เขายังไม่รู้ว่ามีอยู่จริง
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
บ่วงรักกับดักแค้น
เมื่อรักแรกที่จบลงด้วยการทรยศอย่างเลือดเย็น กลับวนมาเจอกันอีกครั้งในสถานะประธานบริหารคนใหม่กับพนักงานขายตัวท็อป ภีม (ภีมากร) กลับมาพร้อมความเย็นชาและแผนการทำลายชีวิตคนที่เคยทิ้งเขาไป ขณะที่พริก (พริมา) ทำได้เพียงก้มหน้ายอมรับการกลั่นแกล้ง เพราะความลับที่เธอซ่อนไว้ในอดีตนั้นมีราคาที่ต้องจ่ายสูงเกินกว่าที่ใครจะคาดคิด
โซ่ปรารถนา คุณหมอศัลย์
'อังคณา' พยาบาลสาวจบใหม่ประชดรักหักหลังด้วยการปล่อยตัวปล่อยใจไปกับค่ำคืนวันไนท์สแตนท์ เธอคิดว่ามันจะเป็นแค่ความทรงจำตื่นสายที่แยกย้ายแล้วจบกัน แต่ใครจะคิดว่า 'กระสุนนัดเดียว' ของชายแปลกหน้าในคืนนั้นจะแม่นยำจนทำให้เธอตั้งครรภ์!
และที่ช็อกยิ่งกว่า... คือพ่อของลูกดันเป็นถึง 'นายแพทย์ภาคินทร์' ศัลยแพทย์หนุ่มสุดเนี้ยบ ทายาทตระกูลมหาเศรษฐีอันดับต้น ๆ ของประเทศ แถมเขายังเป็นหมอในโรงพยาบาลที่เธอทำงานอยู่ด้วย!
การแต่งงานสายฟ้าแลบเกิดขึ้นตามคำสั่งของประมุขตระกูล ภาคินทร์ยอมรับผิดชอบทุกอย่าง ทว่าเขากลับสวมหน้ากากเฉยชาและบอกว่าทั้งหมดคือ ‘หน้าที่’ ทำให้อังคณาต้องเจียมตัว รักษาระยะห่างเพื่อไม่ให้เขาอึดอัด
โดยที่เธอไม่เคยรู้เลยว่า... ภายใต้แววตานิ่งสนิทคู่นั้น หมอหนุ่มแทบจะบ้าตายทุกครั้งที่มีชายอื่นเข้าใกล้เธอ!
เมื่อความลับใต้พรมเริ่มปะทุ และวิกฤตร้ายแรงในครรภ์เข้าขั้นวิกฤต คุณหมอผู้ไร้ความรู้สึกจะทำอย่างไร เมื่อรู้ว่า ‘หน้าที่’ นี้... แท้จริงแล้วมันคือ ‘ความปรารถนา’ ที่เขาอยากครอบครองเธอมาตั้งแต่แรกพบ
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
คุณหมอโหด ในโหมดหวงรัก
“ก็เอาสิ ผมก็มานี่แล้วไง ตายให้ผมดูสิ”
"ภูวินทร์" แม้จะเป็นศัลยแพทย์ แต่เขากลับเย็นชาและโหดเหี้ยมกว่าที่ใคร ๆ คิดเอาไว้
“ในเมื่อวันนี้คุณหมอไม่พร้อม ก็ยกเลิกงานหมั้นวันนี้ไปเถอะค่ะ ฉันไม่มีเวลาว่างมานั่งเล่นกับพวกคุณนะคะ”
"ศินีนารถ" ฟาดฝ่ามือไปที่ใบหน้าของคู่หมั้น หลังจากที่เขาปล่อยให้งานหมั้นวุ่นวาย เพียบตบเดียวจากเธอ ถึงกับเรียกสติของเขากลับมาทันที
“ไม่ได้ครับ! ผมไม่มีทางยกเลิกงานหมั้นนี้ ผมจะไปคุยกับเธอเอง"
แม้งานหมั้นจะผ่านไปได้วยดี แต่ทว่า.... ทุกอย่างไม่ได้ง่ายแบบนั้น
ทั้งเรื่องมือที่สาม และความไม่เข้าใจกัน ความดื้อดึงของเธอ เจอกับความเย็นชา เผด็จการและดุดันของเขา
เปลี่ยนคนที่โหดอย่างเขา กลายเป็นเริ่มคลั่งรักเธอ เริ่มขาดไม่ได้ และตามมาด้วยความหึงหวง
ซึ่งเป็นความหึงแบบไม่ธรรมดา ในเมื่อเขาคือ "สายโหด" ความขี้หึง ก็ต้อง "หึงโหด" เช่นกัน
"คู่หมั้นก็ถือเป็นสามีไปแล้วครึ่งหนึ่ง บอกมาว่ามันเป็นใคร แล้วให้มันแตะต้องตรงไหนบ้าง คืนนี้ผมจะลบออกไปให้หมด แล้วอย่าได้ให้ผู้ชายคนอื่นแตะต้องอีก คุณเป็นของผมคนเดียวเข้าใจมั้ย!"
"หมอคะคุณใจเย็น ๆ ก่อน อ๊าา!!!"
"คืนนี้ต่อให้ร้องขอชีวิต ก็อย่าคิดจะคลานลงจากเตียงนี้ไปได้เลย!"













