บทที่ 159 พ่อบ้านเอวดุกับคุณหนูแสนซน 4.1

“ฮืมมม...งั้นก็ช่วยไม่ได้ล่ะนะ อย่าหาว่าลุงป่าเถื่อนก็แล้วกัน อึ้! อึ้!”

ไกรขบฟันกรอดจนสันกรามนูนเด่น จับเอวบางยกขึ้นสูงกว่าเดิมเล็กน้อย ก่อนจะกระแทกเสยท่อนเนื้อเกือบเท่าแขนของตนกระหน่ำเข้าออกอย่างบ้าคลั่งจนเด็กสาวร้องเสียงหลง

“มะ ไม่ไหวแล้ว แรงเกินไปแล้ว!”

ใบหน้าหวานบิดเบ้อย่างหนัก ขย่มเอวบางใส่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ