บทที่ 172 คุณหนูร่านกับคนงานทั้งเจ็ด 2.2

“นี่ไงล่ะหลักประกันที่พูดถึง...ถ้าอมจนมันแตกครบสามน้ำ ลุงจะเชื่อว่าคุณหนูจะไม่ปากสว่างบอกใคร”

“ทำไมหนูต้องทำแบบนั้นด้วย”

“หืม...คุณหนูก็ดูจะชอบมันไม่น้อยเลยนี่?”

“อึก...เปล่านะ!”

“ปฏิเสธเสียงแข็ง แต่จ้องไม่วางตาเลยนะคุณหนู”

มุมปากหยักยกยิ้มหยัน ไม่ปล่อยให้คุณหนูไหวตัวทันก็สอดมือหยาบกร้านจาก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ