บทที่ 178 คุณหนูร่านกับคนงานทั้งเจ็ด 5.2

“เอ่อ...แล้วคุณหนูคิดว่ายังไงครับ?”

“อืม...เอาไงดีน้า~”

ร่างหนานั่งเกร็งลุ้นตัวโก่งกันทั้งคู่ระหว่างรอคำตอบ

“บ่ายนี้เมไม่ว่างน่ะค่ะ...แต่ถ้าคืนนี้ก็ไม่แน่ น้าพวงกับลุงมิ่งลองมาหาหนูที่ห้องสิคะ แล้วค่อยว่ากันอีกที”

“อึก...จะให้ผมไปหากี่ทุ่มครับ?” พวงแทบข่มกลั้นอาการดีใจของตัวเองเอาไว้ไม่ไหว

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ