บทที่ 212 รักลับในโรงสีร้าง 2.2

“อึก...น้าวีร์ต้องการอะไรจากหนูกันแน่คะ เอาเรื่องนี้มาพูดทำไม หนูไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย”

“ก็ไม่ได้ทำอะไรผิดหรอก...น้าแค่อยากช่วยให้หนูสนุกกว่านี้น่ะ...”

เขาเอ่ยเสียงพร่า พลางขยับร่างหนาเบียดไปด้านหลังจนแผ่นหลังบางของเด็กสาวชิดเข้ากับต้นมะพร้าวเตี้ยอีกครั้ง

“อ๊ะ นะ น้าวีร์...” พวงแก้มใสแดงก่ำ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ