บทที่ 215 รักลับในโรงสีร้าง 4.1

ปั่ก!!!

“กรี๊ดดดด~”

เสียงหวานกรีดร้องดังลั่นอย่างเจ็บปวดเมื่อเขาไม่ออมแรงให้เธอเลยสักนิดเดียว

เธอบอกให้กระแทกแรงๆ ก็จริง แต่ก็ไม่คิดว่าจะแรงขนาดนี้!

“อ่าส์...เจ็บมากไหมหนูตาล ให้น้าหยุดก่อนไหม” เขาครางเสียงสั่นอย่างปวดหนึบไม่แพ้กัน ดวงตาคมกริบก้มมองช่วงล่างที่มีเลือดปริ่มออกมานิดๆ แล้วความหึงหวง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ