บทที่ 225 รักลับในโรงสีร้าง 9.1

หนึ่งปีต่อมา...

“คิดถึงพ่อกับพี่ปอยที่สุดเลยค่ะ~”

เสียหวานใสของน้ำตาลเอ่ยอย่างออดอ้อนพลางโผเข้าไปกอดร่างท้วมของผู้เป็นพ่อ เสร็จแล้วก็หันไปกอดพี่สาวของตนบ้าง

“ปากหวานขนาดนี้ อยากให้พาไปเที่ยวไหนหื้ม”

ปอยขยี้ผมของน้องสาวอย่างนึกเอ็นดูจนมันชี้ฟูไปหมด ก่อนจะทนไม่ไหวบีบแก้มใสของน้ำตาลอย่างนึกมันเขี้ย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ