บทที่ 226 รักลับในโรงสีร้าง 9.2 [END]

คนตัวเล็กร้องเสียงหลงอย่างตกใจเมื่อจู่ๆ เขาก็อุ้มเธอไปนอนบนกองฟางที่มีผ้าขาวม้าปูรองเอาไว้แล้วเรียบร้อย และข้างๆ ก็ยังมีตะเกียงไฟและขนมอีกหลายห่อซึ่งมีแต่ของโปรดของเธอทั้งนั้น

อ่าส์...น้าวีร์รู้ใจเธอที่สุดเลย!

“ไม่เวอร์หรอก...บอกแล้วไงว่าอยากอยู่กับหนูทุกวันเลยน่ะ” วีร์เอ่ยเสียงพร่า ค่อยๆ ถอดเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ