บทที่ 51 คุณตาป่วย หนูเลยช่วยดูแล 1.1

“ยังเหมือนเดิมเลยสินะ...”

เสียงหวานของ ‘ไออุ่น’ เอ่ยยิ้มๆ ขณะที่แบกกระเป๋าเดินทางของตนลงมาจากรถรับส่งมาถึงหน้าบ้านไม้หลังเล็กที่เธอเคยอาศัยตั้งแต่เด็กจนเรียนจบมัธยมปลาย

เธอเป็นเด็กกำพร้าที่พ่อแม่เสียไปนานแล้ว ไม่มีญาติพี่น้องที่ไหน แต่ถึงแม้จะยากจนข้นแค้นยังไง ตอนนี้เธอก็ใกล้จะเรียนจบปริญญาตรีแล้ว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ