บทที่ 74 คุณอาเหงา หนูเลยช่วยเอาใจ 4.2

ไม่ต้องเสียเวลาอธิบายความหมายอะไรให้ยืดยาว เขาก็ช้อนร่างนุ่มหอมฟุ้งของดอกเหมยขึ้นพาดบ่าแล้วรีบล็อกประตูบ้าน ก่อนจะตรงไปที่ห้องนอนเธอบนชั้นสองทันทีอย่างรีบร้อน เพราะอยากจัดหนักเด็กขี้อ่อยเต็มที

ฟึ่บ!

“อ๊ะ!”

เสียงหวานร้องอย่างตกใจเล็กน้อยเมื่อเขาวางเธอลงบนเตียงนุ่มแล้วก็ขึ้นมาคร่อมเธอเอาไว้ทั้งตัว

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ