บทที่ 12 เผลอพิศวาส บทที่ 3

บางครั้งเธอก็รู้สึกเหงาและด้วยบุคลิกเชิดหยิ่งและมั่นใจในตัวเองก็ทำให้ไม่ค่อยมีใครในที่ทำงานกล้าพูดคุยกับเธอสักเท่าไหร่ซึ่งเธอก็รู้ดีว่ามีคนที่ไม่ชอบเธอหลายคนแม้จะมีเสียงนินทาแต่มาริลก็พยายามทำตัวเรากับว่าเธอไม่สะทกสะท้านใดๆ หลังเลิกงานผู้จัดการสาวก็ออกจากห้องของเธอและมุ่งตรงไปที่ชั้นใต้ดินไปยังรถของ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ