บทนำ
เอื้องดาว สาวน้อยวัยใส ต้องพบกับประสบการณ์เร้าใจ
กับ แดดดี้คริสต์ พ่อเลี้ยงของเพื่อนสนิท
หนุ่มใหญ่ที่ทั้งหล่อล่ำและแข็งแกร่ง
ผู้ชายที่หลงใหลในเสน่ห์ร้อนแรงยั่วยวนของเด็กสาว
เรื่องราวเร้าใจสไตล์แอบดู ที่จะทำให้หัวใจของคุณพองฟู
ตามไปฟินกันนะคะ
นิยายแซ่บในทรวง ของวานิลลาอีกเรื่องค่ะ
บท 1
เอื้องดาว สาวตัวเล็กอายุสิบแปด ผิวขาว หน้าตาจิ้มลิ้มแบบสาวญี่ปุ่นตัดผมบ๊อบสั้นชะเง้อมองบ้านหลังใหญ่เบื้องหน้าหลังลงจากรถแท็กซี่ก่อนตัดสินใจเดินเข้าไปในบ้านซึ่งเมื่อเข้าไปในห้องรับแขกหล่อนก็ต้องชะงักเมื่อเห็นใครคนหนึ่งนั่งอ่านหนังสือพร้อมจิบกาแฟในห้องนั้นโดยไม่ทันได้สังเกตว่าใครเดินเข้ามาหยุดที่ประตูบ้าน หญิงสาวทำหน้าลังเลชั่วครู่ก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า
”สวัสดีค่ะคุณพ่อ”
เสียงทักทายของหล่อนทำให้ คริสต์ หนุ่มลูกครึ่งไทยอเมริกันรูปร่างสูงใหญ่และหน้าตาของเขาเป็นฝรั่งจ๋าเงยหน้าขึ้น เอื้องดาวรีบยกมือไหว้พ่อของเพื่อนสนิททันควัน
“สวัสดีค่ะ...เอ้อ...ไม่ทราบว่ามิรินอยู่หรือเปล่าคะ หนูชื่อเอื้องดาวเป็นเพื่อนของมิรินค่ะ”
“อ๋อ...เพื่อนของมิริน ตอนนี้มิรินคงตื่นแล้วล่ะ อาบน้ำแต่งตัวยังไม่เสร็จกระมัง เข้ามานั่งก่อนสิ”
“ขอบคุณค่ะ”
หล่อนยกมือไหว้อีกครั้งและเข้าไปนั่งตามคำเชื้อเชิญของพ่อเพื่อนซึ่งแม้ว่าเขาจะหน้าฝรั่งจ๋าแต่ก็พูดไทยชัดเจน นั่นเป็นเพราะคริสต์มาอยู่เมืองไทยนานหลายปี หนุ่มลูกครึ่งอเมริกันหน้าตาดีอายุย่างเข้าหลักสี่กลาง ๆ เป็นพ่อของ มิริน เพื่อนสนิทของเอื้องดาวซึ่งหล่อนเองก็เคยเห็นเขาบ่อย ๆ ตอนไปรับลูกสาวที่โรงเรียน และนี่ก็เป็นครั้งแรกที่หล่อนมาบ้านของเพื่อนสนิทตามคำชวนของมิรินและเห็นว่าบ้านของหล่อนนั้นหลังใหญ่มาก ต่างกับบ้านของเอื้องดาวลิบลับ ขณะหล่อนเข้าไปหย่อนตัวลงนั่งบนโซฟาคริสต์จึงเอ่ยว่า
“ทานอะไรมาหรือยัง ถ้ายังเดี๋ยวแดดดี้จะให้แม่บ้านจัดอาหารเช้าให้”
“มะ...ไม่ต้องค่ะคุณพ่อ...อ้า...เอ้อ...แดดดี้ หนูทานมาเรียบร้อยแล้วค่ะ”
หล่อนรีบปฏิเสธพัลวันแถมยังเรียกพ่อของเพื่อนผิด ๆ ถูก ๆ เพราะไม่รู้จะแทนตัวเขาว่าอย่างไร คริสต์เห็นอาการของเพื่อนลูกสาวก็ยิ้มกริ่ม แถมเป็นยิ้มที่ช่างมีเสน่ห์เพราะแก้มของเขามีรอยบุ๋มลึกลงไป ผู้ชายอะไร อายุขนาดนี้แล้วดูดีมีเสน่ห์ชะมัด...หญิงสาวนึกในใจและรู้สึกร้อนวูบวาบด้วยความเก้อเขินเพราะแม้ว่านี่จะเป็นการพูดคุยกันครั้งแรกระหว่างหล่อนกับพ่อของเพื่อนแต่ก็ทำให้เด็กสาวตื่นเต้นอย่างประหลาด อีกอย่างหนึ่งที่หล่อนรู้มาก็คือมิรินมีพ่อเพียงคนเดียว แถมคริสต์ก็ไม่ใช่พ่อแท้ ๆ เพราะเขารับหล่อนมาอุปการะ แต่พ่อกับแม่บุญธรรมของมิรินแยกทางกันนานแล้วแต่มิรินอยู่ในความอุปการะของพ่อ เลยกลายเป็นว่าคริสต์ก็คือพ่อหม้ายคนหนึ่งนั่นเอง สักครู่หล่อนก็ยิ้มแก้เก้อ
“แดดดี้ไม่ต้องลำบากหรอกนะคะ ที่มาวันนี้ก็เพราะดาวนัดกับมิรินเรื่องทำรายงานอ่ะค่ะ ไม่อยากรบกวนอะไรมาก”
“ไม่เป็นไรหรอก แดดดี้เต็มใจ เพื่อนของลูกสาวแดดดี้ก็มีความสำคัญไม่แพ้ลูกสาวของแดดดี้เหมือนกัน”
“ขอบคุณมากนะคะ แล้วนี่แดดดี้อยู่กันสองคนกับมิรินเหรอคะ”
“ใช่...แดดดี้อยู่กับมิรินสองคน แต่ก็มีแม่บ้านมาทำความสะอาดบ้านเหมือนกันเพราะแดดดี้ไม่ค่อยมีเวลาว่าง อืม...เราไม่เคยเจอกันเลยใช่ไหมจ๊ะหนูดาว”
“อ่า ค่ะ...และพอได้พุดคุยกับแดดดี้อย่างนี้ถึงได้รู้ว่าคุณพ่อของมิรินยังหนุ่มมาก ๆ เลยนะคะ ทั้งหนุ่มและดูดีเลยล่ะค่ะ”
หล่อนชมเปาะโดยไม่ทันได้สังเกตเห็นคริสต์หน้าแดงขึ้นมา เพราะเขาเกิดอาการเขินไม่ต่างกันเลยเมื่อมีเด็กสาวมาชมต่อหน้า ที่สำคัญเขาก็พึ่งทำความรู้จักกับเอื้องดาว เพื่อนสนิทของมิรินซึ่งลูกสาวของเขาพูดถึงบ่อย ๆ เอื้องดาวเป็นเด็กสาวอายุไม่แตะยี่สิบด้วยซ้ำแต่หล่อนสวยมาก หน้าตาของหล่อนสวยงามจับตา ดูมีออร่า เปล่งปลั่งและดูเหมือนจะสวยกว่าเพื่อนทุกคนของมิริน แต่เอ...ทำไมเขาถึงได้คิดอะไรอย่างนี้ขึ้นมาได้ จริง ๆ แล้วก็แค่เพื่อนของมิรินมาที่บ้าน มาทำรายงานแต่เขากลับเกิดอาการบางอย่างที่อธิบายตัวเองไม่ได้ มันวูบวาบขึ้นมาเมื่อเห็นหน้าตาสวยงามของเอื้องดาวชัดเจน
“แดดดี้คะ...ใครมาอ่ะคะ...อ้าว...ดาวนั่นเอง นี่มาถึงนานรึยัง?”
เสียงของมิรินที่ดังขึ้นทำให้ทั้งสองหยุดชะงักและหันกลับไปมองสาวร่างระหงในชุดลำลองเสื้อยืดกางเกงรัดรูปแบบสบาย ๆ เดินลงบันไดมาจากชั้นสองของบ้าน มิรินยิ้มกว้างมาแต่ไกล เอื้องดาวยิ้มรับและตอบว่า
“ดาวพึ่งมาถึงเอง เนี่ย...นั่งคุยกับแดดดี้สักพักหนึ่งละ”
บทที่ 2
“ขอโทษทีนะดาว วันนี้มิรินตื่นสายไปนิด แย่จริง ๆ เลยเนี่ย นัดเพื่อนมาบ้านตัวเองแต่ดันตื่นสาย”
“ไม่เป็นไรหรอกจ้ะ ดาวก็นั่งคุยกับแดดดี้อยู่เนี่ย รอมิรินแต่งตัวเสร็จ”
เอื้องดาวพูดแล้วปรายสายตาของหล่อนไปยังพ่อของเพื่อนสนิททำเอาคริสต์เองก็แทบจะนั่งไม่ติดเมื่อเห็นสายตาหวานฉ่ำของเพื่อนลูกสาว เขาไม่เกิดอาการแบบนี้นานแค่ไหนแล้วแต่ก็พยายามเก็บความรู้สึกบางอย่างไว้กลัวมิรินจะจับได้ว่าเกิดความไม่ปกติขึ้นมาเสียแล้ว
“แดดดี้ของมิรินน่ารักตลอดล่ะ โดยเฉพาะกับเพื่อน ๆ ของมิริน”
มิรินกล่าวแล้วเข้าไปนั่งติดกับคริสต์ ทั้งที่ทั้งสองไม่ได้เป็นพ่อลูกกันโดยสายเลือด คริสต์เป็นพ่อเลี้ยงของมิรินก็จริงแต่ท่าทางทั้งสองสนิทสนมกันมาก นั่งกอดกันเหมือนพ่อลูกกันจริง ๆ ทำให้เอื้องดาวเองก็พลอยรู้สึกอบอุ่นตามไปด้วย จะไม่ให้หล่อนเกิดความอิจฉามิรินเล็ก ๆ ได้ยังไงก็ในเมื่อมิรินไม่ใช่ลูกแท้ ๆ ของหนุ่มใหญ่ชาวอเมริกันแต่เขาก็แสดงออกราวกับว่ามิรินเป็นลูกสาวของเขาจริง ๆ
บทล่าสุด
#85 บทที่ 85 เปลวพิศวาส บทที่ 15
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#84 บทที่ 84 เปลวพิศวาส บทที่ 14
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#83 บทที่ 83 เปลวพิศวาส บทที่ 13
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#82 บทที่ 82 เปลวพิศวาส บทที่ 12
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#81 บทที่ 81 เปลวพิศวาส บทที่ 11
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#80 บทที่ 80 เปลวพิศวาส บทที่ 10
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#79 บทที่ 79 เปลวพิศวาส บทที่ 9
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#78 บทที่ 78 เปลวพิศวาส บทที่ 8
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#77 บทที่ 77 เปลวพิศวาส บทที่ 7
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#76 บทที่ 76 เปลวพิศวาส บทที่ 6
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026
คุณอาจชอบ 😍
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
ขย้ำรักเลขา NC-20
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













