เรื่องสั้นแซบซี๊ด 2

เอื้องดาว สาวตัวเล็กอายุสิบแปด ผิวขาว หน้าตาจิ้มลิ้มแบบสาวญี่ปุ่นตัดผมบ๊อบสั้นชะเง้อมองบ้านหลังใหญ่เบื้องหน้าหลังลงจากรถแท็กซี่ก่อนตัดสินใจเดินเข้าไปในบ้านซึ่งเมื่อเข้าไปในห้องรับแขกหล่อนก็ต้องชะงักเมื่อเห็นใครคนหนึ่งนั่งอ่านหนังสือพร้อมจิบกาแฟในห้องนั้นโดยไม่ทันได้สังเกตว่าใครเดินเข้ามาหยุดที่ประตูบ้าน  หญิงสาวทำหน้าลังเลชั่วครู่ก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า

”สวัสดีค่ะคุณพ่อ”

เสียงทักทายของหล่อนทำให้ คริสต์ หนุ่มลูกครึ่งไทยอเมริกันรูปร่างสูงใหญ่และหน้าตาของเขาเป็นฝรั่งจ๋าเงยหน้าขึ้น เอื้องดาวรีบยกมือไหว้พ่อของเพื่อนสนิททันควัน

“สวัสดีค่ะ...เอ้อ...ไม่ทราบว่ามิรินอยู่หรือเปล่าคะ หนูชื่อเอื้องดาวเป็นเพื่อนของมิรินค่ะ”

“อ๋อ...เพื่อนของมิริน ตอนนี้มิรินคงตื่นแล้วล่ะ อาบน้ำแต่งตัวยังไม่เสร็จกระมัง เข้ามานั่งก่อนสิ”

“ขอบคุณค่ะ”

หล่อนยกมือไหว้อีกครั้งและเข้าไปนั่งตามคำเชื้อเชิญของพ่อเพื่อนซึ่งแม้ว่าเขาจะหน้าฝรั่งจ๋าแต่ก็พูดไทยชัดเจน นั่นเป็นเพราะคริสต์มาอยู่เมืองไทยนานหลายปี หนุ่มลูกครึ่งอเมริกันหน้าตาดีอายุย่างเข้าหลักสี่กลาง ๆ เป็นพ่อของ มิริน เพื่อนสนิทของเอื้องดาวซึ่งหล่อนเองก็เคยเห็นเขาบ่อย ๆ ตอนไปรับลูกสาวที่โรงเรียน และนี่ก็เป็นครั้งแรกที่หล่อนมาบ้านของเพื่อนสนิทตามคำชวนของมิรินและเห็นว่าบ้านของหล่อนนั้นหลังใหญ่มาก ต่างกับบ้านของเอื้องดาวลิบลับ ขณะหล่อนเข้าไปหย่อนตัวลงนั่งบนโซฟาคริสต์จึงเอ่ยว่า

“ทานอะไรมาหรือยัง ถ้ายังเดี๋ยวแดดดี้จะให้แม่บ้านจัดอาหารเช้าให้”

“มะ...ไม่ต้องค่ะคุณพ่อ...อ้า...เอ้อ...แดดดี้ หนูทานมาเรียบร้อยแล้วค่ะ”

หล่อนรีบปฏิเสธพัลวันแถมยังเรียกพ่อของเพื่อนผิด ๆ ถูก ๆ เพราะไม่รู้จะแทนตัวเขาว่าอย่างไร คริสต์เห็นอาการของเพื่อนลูกสาวก็ยิ้มกริ่ม แถมเป็นยิ้มที่ช่างมีเสน่ห์เพราะแก้มของเขามีรอยบุ๋มลึกลงไป ผู้ชายอะไร อายุขนาดนี้แล้วดูดีมีเสน่ห์ชะมัด...หญิงสาวนึกในใจและรู้สึกร้อนวูบวาบด้วยความเก้อเขินเพราะแม้ว่านี่จะเป็นการพูดคุยกันครั้งแรกระหว่างหล่อนกับพ่อของเพื่อนแต่ก็ทำให้เด็กสาวตื่นเต้นอย่างประหลาด อีกอย่างหนึ่งที่หล่อนรู้มาก็คือมิรินมีพ่อเพียงคนเดียว แถมคริสต์ก็ไม่ใช่พ่อแท้ ๆ เพราะเขารับหล่อนมาอุปการะ แต่พ่อกับแม่บุญธรรมของมิรินแยกทางกันนานแล้วแต่มิรินอยู่ในความอุปการะของพ่อ เลยกลายเป็นว่าคริสต์ก็คือพ่อหม้ายคนหนึ่งนั่นเอง สักครู่หล่อนก็ยิ้มแก้เก้อ

“แดดดี้ไม่ต้องลำบากหรอกนะคะ ที่มาวันนี้ก็เพราะดาวนัดกับมิรินเรื่องทำรายงานอ่ะค่ะ ไม่อยากรบกวนอะไรมาก”

“ไม่เป็นไรหรอก แดดดี้เต็มใจ เพื่อนของลูกสาวแดดดี้ก็มีความสำคัญไม่แพ้ลูกสาวของแดดดี้เหมือนกัน”

“ขอบคุณมากนะคะ แล้วนี่แดดดี้อยู่กันสองคนกับมิรินเหรอคะ”

“ใช่...แดดดี้อยู่กับมิรินสองคน แต่ก็มีแม่บ้านมาทำความสะอาดบ้านเหมือนกันเพราะแดดดี้ไม่ค่อยมีเวลาว่าง อืม...เราไม่เคยเจอกันเลยใช่ไหมจ๊ะหนูดาว”

“อ่า ค่ะ...และพอได้พุดคุยกับแดดดี้อย่างนี้ถึงได้รู้ว่าคุณพ่อของมิรินยังหนุ่มมาก ๆ เลยนะคะ ทั้งหนุ่มและดูดีเลยล่ะค่ะ”

หล่อนชมเปาะโดยไม่ทันได้สังเกตเห็นคริสต์หน้าแดงขึ้นมา เพราะเขาเกิดอาการเขินไม่ต่างกันเลยเมื่อมีเด็กสาวมาชมต่อหน้า ที่สำคัญเขาก็พึ่งทำความรู้จักกับเอื้องดาว เพื่อนสนิทของมิรินซึ่งลูกสาวของเขาพูดถึงบ่อย ๆ เอื้องดาวเป็นเด็กสาวอายุไม่แตะยี่สิบด้วยซ้ำแต่หล่อนสวยมาก หน้าตาของหล่อนสวยงามจับตา ดูมีออร่า เปล่งปลั่งและดูเหมือนจะสวยกว่าเพื่อนทุกคนของมิริน แต่เอ...ทำไมเขาถึงได้คิดอะไรอย่างนี้ขึ้นมาได้ จริง ๆ แล้วก็แค่เพื่อนของมิรินมาที่บ้าน มาทำรายงานแต่เขากลับเกิดอาการบางอย่างที่อธิบายตัวเองไม่ได้ มันวูบวาบขึ้นมาเมื่อเห็นหน้าตาสวยงามของเอื้องดาวชัดเจน

“แดดดี้คะ...ใครมาอ่ะคะ...อ้าว...ดาวนั่นเอง นี่มาถึงนานรึยัง?”

เสียงของมิรินที่ดังขึ้นทำให้ทั้งสองหยุดชะงักและหันกลับไปมองสาวร่างระหงในชุดลำลองเสื้อยืดกางเกงรัดรูปแบบสบาย ๆ เดินลงบันไดมาจากชั้นสองของบ้าน มิรินยิ้มกว้างมาแต่ไกล เอื้องดาวยิ้มรับและตอบว่า

“ดาวพึ่งมาถึงเอง เนี่ย...นั่งคุยกับแดดดี้สักพักหนึ่งละ”

บทที่ 2

“ขอโทษทีนะดาว วันนี้มิรินตื่นสายไปนิด แย่จริง ๆ เลยเนี่ย นัดเพื่อนมาบ้านตัวเองแต่ดันตื่นสาย”

“ไม่เป็นไรหรอกจ้ะ ดาวก็นั่งคุยกับแดดดี้อยู่เนี่ย รอมิรินแต่งตัวเสร็จ”

เอื้องดาวพูดแล้วปรายสายตาของหล่อนไปยังพ่อของเพื่อนสนิททำเอาคริสต์เองก็แทบจะนั่งไม่ติดเมื่อเห็นสายตาหวานฉ่ำของเพื่อนลูกสาว เขาไม่เกิดอาการแบบนี้นานแค่ไหนแล้วแต่ก็พยายามเก็บความรู้สึกบางอย่างไว้กลัวมิรินจะจับได้ว่าเกิดความไม่ปกติขึ้นมาเสียแล้ว

“แดดดี้ของมิรินน่ารักตลอดล่ะ โดยเฉพาะกับเพื่อน ๆ ของมิริน”

มิรินกล่าวแล้วเข้าไปนั่งติดกับคริสต์ ทั้งที่ทั้งสองไม่ได้เป็นพ่อลูกกันโดยสายเลือด คริสต์เป็นพ่อเลี้ยงของมิรินก็จริงแต่ท่าทางทั้งสองสนิทสนมกันมาก นั่งกอดกันเหมือนพ่อลูกกันจริง ๆ ทำให้เอื้องดาวเองก็พลอยรู้สึกอบอุ่นตามไปด้วย จะไม่ให้หล่อนเกิดความอิจฉามิรินเล็ก ๆ ได้ยังไงก็ในเมื่อมิรินไม่ใช่ลูกแท้ ๆ ของหนุ่มใหญ่ชาวอเมริกันแต่เขาก็แสดงออกราวกับว่ามิรินเป็นลูกสาวของเขาจริง ๆ