บทที่ 37 ยอดดวงใจท่านประธาน บทที่ 18

ส่วนพ่อของเด็กน่ะหรือ เธอควรลืมไปได้เลย ขณะที่ความคิดโลดแล่นไปไกล รดาวรินทร์ต้องหยุดชะงักเมื่อจู่ ๆ มีรถเก๋งแล่นเข้ามาจอดเทียบ ทำให้เธอต้องชะงักเท้าหันกลับไปมอง เธอขมวดคิ้วมุ่นเมื่อเห็นกระจกรถถูกลดลงและใครอยู่หลังพวงมาลัย

“รดา...”

คิมหันต์ส่งเสียงเรียก รดาวรินทร์จ้องมองเขาด้วยคาวมฉงนเหมือนไก่ตาแตก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ