บทที่ 64 เกินเอื้อมรัก บทที่ 7

“ไม่...มันดีออก...ดีมาก ๆ เลยล่ะ” โฬมไม่รอฟังอะไรอีก เขาเลื่อนปากลงไปและจูบบนเนินนูนรกด้วยพงหญ้า ดินแดนลับที่ไม่เคยมีใครเข้าไปสำรวจมาก่อน เขาค่อย ๆ แตะเนินอูมสามเหลี่ยมด้วยปลายลิ้น หยอกเอินส่วนอ่อนไหวที่แอบซ่อนในความชุ่มฉ่ำ น้ำหวานเริ่มหยดเยิ้มออกมาและทำให้ณมลตัวสั่น

“อือ...อย่าดีกว่า...อือ”

“แบบน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ