บทที่ 31 Chapter 109

“ฉันคงทำเวรกรรมกับผู้หญิงไว้มาก และเวลานี้เวรกรรมมันคงตามฉันทันแล้ว ถึงต้องพลัดพรากจากคนที่ฉันรัก โดยที่ไม่สามารถตามหาเธอเจอ หรือว่าเธอได้จากโลกนี้ไปแล้ว" เสียงทุ้มเริ่มสั่นเครือ ใบหน้าและแววตาของเขาเริ่มแดงก่ำ อีธานเอามือกุมขมับทั้งสองข้างเอาไว้ เพราะเมื่อไหร่ที่เขามีเรื่องไม่สบายใจชายหนุ่มมักจะปวด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ