บทที่ 47 Chapter 125

"ผมขอโทษ ผมสัญญาว่านับจากวินาทีนี้ คุณจะไม่โดดเดี่ยวเดียวดายอีกแล้ว ผมจะไม่มีวันทิ้งคุณไปไหน หยุดร้องไห้ก่อนนะครับคนดี"

ในจังหวะที่อีธานกำลังจะเข้าไปปลอบฮันน่า กันยาและตุลาได้เดินเข้ามาในบ้านพอดี ชายหนุ่มไม่รอช้ารีบวิ่งเข้าไปหามารดาทันที

"คุณทำอะไรแม่ผม... แม่ร้องไห้ทำไม เขา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ