บทที่ 3 Chapter 65 ท่านประธาน1

“ฉันว่าเรื่องเมื่อเช้าคงดังไปทั่วโรงงงานแล้วมั้ง ทุกคนถึงได้มองเธอแปลกๆ แบบนั้น” ชมพู่พูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกังวลใจ เพราะไม่อยากให้ใครเข้าใจใบบุญผิด

“ก็ช่างเถอะ ฉันเหนื่อยที่จะเคลียร์ ผู้ชายก็แบบนี้แหละ มันทิ้งปัญหาไว้ให้เราได้แก้ไขเสมอ” ประโยคที่ใบบุญพูดออกมานั้น เธอคงหมายถึงกวินมากกว่าเพชรภูมิ ทำให้ชมพู่ถึงกับถอนหายใจแรง

“ฉันชักอยากจะเห็นหน้าพ่อของลูกเธอแล้วสิ”

“เขาก็แค่พ่อของลูก ตอนนี้เราสองคนไม่ได้มีความสัมพันธ์ฉันสามีภรรยากันหรอก” ใบบุญพูดออกไปตามความเป็นจริง เมื่อเธอกับกวินอยู่ในสถานะที่อธิบายไม่ได้

“ฮ่ะ! เขามีแฟนใหม่เหรอ” ชมพู่กระซิบลงไปที่ข้างหูของใบบุญเบา ขณะที่ทั้งสองกำลังจะเดินตรงไปที่โรงอาหาร

“มีแล้วมั้ง ไม่รู้เหมือนกัน”

“อ้าว! เป็นงั้นไป”

“แหม... สร้างเรื่องได้ไม่เว้นวันเลยนะ คงอยากสบายสินะ ถึงคิดที่จะจับหัวหน้าใหญ่ลองลองใช้เต้าไต่ ทั้งที่เขามีแฟนอยู่แล้ว” เสียงอันดาดังขึ้น พร้อมกับเพื่อนร่วมงานที่เดินมากับหล่อน ซึ่งดูเหมือนทุกคนกำลังมองมาที่ใบบุญอย่างไม่ถูกชะตา ทั้งที่เธอไม่เคยสร้างปัญหาให้กับพวกหล่อน

“ชมพู่ฉันฝากปิ่นโตที เธอไปรอที่โรงอาหารเลยนะ เดี๋ยวฉันตามไป” ใบบุญยัดปิ่นโตใส่มือเพื่อนรัก เมื่อเธอเห็นรถของกวินขับผ่านเข้าไปในบริษัท

“พูดแค่นี้ก็รับไม้ได้ละสิ ถึงกับต้องรีบเดินหนี” อันดาพูดตามหลังใบบุญออกไปเสียงดัง ขณะที่หญิงสาวไม่สนใจใครทั้งนั้น เมื่อจุดมุ่งหมายของเธอในตอนนี้คือกวิน ซึ่งใบบุญเองก็ไม่เข้าใจทำไมถึงอยากเจอเขาจัง แค่โทรไปบอกให้เขาไปรับลูกในตอนเย็นก็สิ้นเรื่อง ทำไมเธอต้องวิ่งหน้าตั้งเข้าไปหาเขา แล้วยังรู้สึกตื่นเต้นแบบนี้ด้วยนะ

พอหญิงสาวเดินเข้าไปถึง เธอไม่รู้ว่าควรทำยังไงดี ใบบุญถึงกับยืนนิ่งก้าวขาไม่ออก เมื่อกวินเดินเข้ามาภายในบริษัทพร้อมกับสาวสวยที่ดูเหมาะสมกับเขากว่าเธอหลายเท่า

“น้ำหนึ่งรบกวนเวลาทานมื้อเที่ยงของคุณกวินหรือเปล่าค่ะเนี่ย” หล่อนพูดออกมาด้วยน้ำเสียงและใบหน้าที่ดูเกรงใจ ทั้งที่ความเป็นจริงน้ำหนึ่งอยากเข้าใกล้กวินจนตัวสั่น แม้ว่าท่านประธานหนุ่มจะไม่ปฏิเสธ ที่หล่อนขอเข้ามาดูแบบรองเท้าที่บริษัท เนื่องจากบิดาของน้ำหนึ่งเป็นลูกค้ารายใหญ่ของกวินชู แต่หล่อนก็น่าจะรู้เรื่องมารยาท ถ้าไม่ใช่ว่าน้ำหนึ่งตั้งใจที่จะมารับประทานมื้อเที่ยงกับเขา

“ไม่เป็นไรหรอกครับ ทางบริษัทของเราเห็นลูกค้าสำคัญเป็นที่หนึ่งเสมอ” กวินพูดออกไปด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน จนทำให้น้ำหนึ่งคิดไปไกล เมื่อภายในใจของหล่อนรู้สึกชอบผู้ชายอย่างกวิน

“เธอผู้หญิงคนนั้นที่อยู่ในชุดฟอร์มโรงงาน ใช่คนเดียวกันกับที่พี่ไพลินเล่าให้ฟังหรือเปล่า” พนักงานออฟฟิศที่อยู่ในเหตุการณ์ตอนเช้า เอ่ยถามเพื่อนออกมาด้วยน้ำเสียงที่ไม่อยากจะเชื่อว่าใบบุญจะเป็นคนแบบนั้น เมื่อเลขาสาวได้พูดใส่ไฟใบบุญ แถมยังใส่สีตีไข่ลงไป จนทำให้ใครหลายคนมองเธอไม่ดี

“ใช่ๆ คนนี้แหละ ที่กำลังจะแย่งคุณเพชรภูมิไปจากพี่ไพลิน ชื่อใบบุญ” พนักงานสองคนที่เดินคุยกันมาด้วยท่าทางที่เริ่มหมั่นไส้หญิงสาวในชุดฟอร์มโรงงาน ซึ่งพวกหล่อนไม่ทันสังเกตเห็นกวิน แต่ทว่าชื่อของใบบุญกลับทำให้ท่านประธานหนุ่มหยุดเดิน ก่อนที่เขาจะเห็นเธอยืนทำหน้าครุ่นคิดอย่างเครียดๆ อยู่ที่ทางเข้าตึก

“ตะวันพาคุณน้ำหนึ่งขึ้นไปรอที่ห้องรับแขกก่อนนะ เดี๋ยวฉันตามไป ผมขอไปจัดการธุระสักครู่นะครับคุณน้ำหนึ่ง” แม้ว่ากวินจะมีลูกค้า แต่ทว่าในเวลานี้ใบบุญคือคนสำคัญที่สุดสำหรับเขา