บทที่ 45 Chapter 108

“ผมขอโทษ ผมไม่ได้หมายความแบบนั้นสักหน่อย”

“ช่างมันเถอะ แค่นายพาฉันออกมาจากโรงแรมนั้น ก็ดีเท่าไหร่แล้ว” หญิงสาวพูดออกมา พลางปาดน้ำตาออกจากแก้มด้วยความรู้สึกเจ็บปวด เมื่อภายในใจเริ่มหวั่นไหวกับการตัดสินใจหนีบิดาออกมาแบบนี้ แถมยังลืมหยิบกระเป๋าออกมาด้วย

“...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ