บทที่ 88 เด็กคนนั้นคือเธอใช่ไหม

ผมเรียกไอ้เภาให้เอารถมารับเพราะเธอมีอาการผวาตัวสั่นเอาแต่ร้องไห้จนผมต้องอุ้มเธอลงมาขึ้นรถและขับผ่าพายุฝนกลับบ้าน มาถึงคุณแม่ผมท่านตกใจมากที่เห็นผมอุ้มยัยหนูอัยย์เข้าบ้าน แถมเธอยังหลับคาอกผมตั้งแต่อยู่บนรถแล้ว

“ตายแล้วว หนูอัยย์เป็นอะไรลูก!!” เสียงของพะพายทำให้อัคคีรีบวิ่งออกมาจากห้องทำงานด้วยควา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ