บทนำ
คำโปรย
ตอนแรกฉันไม่คิดว่าจะเปิดใจด้วยซ้ำ ตอนนี้กลายเป็นคลั่งรักจนขาดเธอไม่ได้ซะแล้ว...
ธาดา หนุ่มสุดหล่อที่มีความสุขุม ฉายาพ่อน้ำแข็งแห่งเกาะSetterland เรื่องผู้หญิงถ้าไม่ใช่ก็จะไม่สนใจและไม่เข้าใกล้เลย แม้อัคคีกับหมออคินจะส่งมากี่คนก็ถูกโยนราวกับขยะจนไม่มีสาวๆ คนไหนอยากมาหาเลย
วิเวียน สาวสวยที่ขึ้นมาบนเกาะSetterlandเพื่อหางานทำ เธอมีหนี้นอกระบบที่ต้องจ่ายเลยต้องหนีมาบนเกาะแห่งนี้ ทำให้เธอได้เจอกับเด็กน้อยคนนึงที่หนีออกจากบ้าน
หนูอิงอิง ลูกสาวของธาดา เธอถูกคุณแม่พามาส่งไว้ที่ล็อบบี้ของโรงแรมพร้อมกระดาษเอกสารต่างๆ ของหนูอิงอิง พนักงานเลยต้องรีบติดต่อธาดาให้ลงมาดูด้วยตนเอง
บท 1
บทที่1
คุณป๊าของหนูอิงอิง
กริ๊งงงงงง!!
เสียงโทรศัพท์ดังตอน08.00น. ซึ่งมันผิดเวลามากๆ วันนี้เป็นวันหยุดเลขาของผมไม่มีทางโทรมากวนแน่ แต่สายนี้มันเป็นสายตรงจากล็อบบี้แสดงว่าต้องเป็นเรื่องใหญ่มากๆ ผมเลยต้องเอื้อมมือไปรับโทรศัพท์ด้วยน้ำเสียงงัวเงีย
การสนทนา
“ครับ”
(คุณธาดาคะ ขอโทษที่โทรมารบกวนนะคะพอดีมีคนเอาเด็กมาฝากไว้ให้คุณธาดาค่ะ รบกวนคุณธาดาลงมาดูหน่อยได้ไหมคะ)
“เด็กบ้าอะไรไอ้คีหรือไอ้คินส่งมา มาทางไหนก็พากลับไปทางนั้นนี่มันวันหยุดของผม และผมไม่คุยเรื่องไร้สาระพวกนี้ด้วย!!”
(ขอโทษค่ะคุณธาดาแต่คนที่พาเด็กคนนี้มาคือคุณวิวค่ะ)
“ฮะ!!” ผมรีบลุกขึ้นมาตั้งสติก่อนเลยอย่างแรก วิวหายไปหลายปีแล้วนะทำไมจู่ๆ กลับมา
(คุณธาดาคะ...เอ่อ..)
“เดี๋ยวผมลงไป”
จบการสนทนา
ผมรีบแต่งตัวเพื่อลงมาหาวิวแต่พอมาถึงก็เห็นเด็กผู้หญิงถือกระดาษเหมือนนักโทษดวงตาเศร้าหมอง ในกระดาษมีข้อความถึงผมด้วย ผมเลยนั่งลงเพื่ออ่านกระดาษแผ่นนั้นท่ามกลางสายตาของพนักงานที่มองมาที่ผม
เด็กคนนี้ชื่ออิงอิง เธอเป็นลูกของวิวกับคุณหากคุณไม่เชื่อให้คุณหมออคินตรวจDNAได้เลย วิวต้องไปทำงานที่ต่างประเทศผู้ใหญ่สนใจให้วิวไปร่วมกำกับหนัง ขอโทษที่ไม่ได้บอกเรื่องลูก วิวแค่ไม่อยากให้คุณต้องมารับผิดชอบกับเรื่องนี้ วิวผิดเองตั้งแต่ต้น แต่ครั้งนี้วิวขอฝากอิงอิงก่อนนะคะ ถ้าเสร็จงานวิวจะมารับลูกกลับไปอยู่กับวิวเอง
ผมมองหน้าเด็กคนนี้เธอกำลังจะร้องไห้ ร้องทำไมอย่านะเด็กปีศาจนี่มันเรื่องบ้าอะไรกันวะเนี้ยยยยยย
“คุณธาดาครับ” พงษ์ลูกน้องมือขวารีบเดินเข้ามาหาแต่ธาดากลับลุกขึ้นแล้วมองหน้าเด็กคนนี้ เนื้อตัวไม่ได้มอมแมมแต่ดูเหมือนว่าเธอจะเป็นเด็กขี้กลัว
“ไอ้คินมันกลับมาหรือยัง” ผมหันไปถามไอ้พงษ์ที่ตกใจเมื่ออ่านป้ายที่มือของเด็กคนนี้
“หมอมาถึงแล้วครับเมื่อกี้ไอ้เทียร์พึ่งพาคุณหนูไอริไปหาคุณท่าน”
“เอาเด็กนี่ไปให้มันตรวจDNA”
“ครับ”
ผมขึ้นรถมายังบ้านของไอ้หมอจากนั้นก็พาเด็กอิงอิงมาส่งซึ่งยูริดูท่าจะตกใจมากที่เห็นเด็กคนนี้ รวมถึงไอริที่เดินกลับมาพร้อมไอ้เทียร์
“ลุงธาดาขา พาใครมาคะไม่เห็นสวยเลย!”
“เฮ้อออ”
ผมเดินเข้าไปคุยกับไอ้หมอและยูริจากนั้นก็เล่าเรื่องทั้งหมดให้ทั้งสองคนฟัง มันเหลือเชื่อมากเลยนะที่ผมจะมาพลาดแบบนี้ ผมกับวิวเราเคยรักกันแต่มันก็ชั่วคราวเพราะเธอไม่ยอมรับข้อเสนอของผม เธอไม่อยากทิ้งลูกน้องนับสิบชีวิตมาอยู่กับผมได้ ผมกับเธอเลยต้องแยกจากกันไป แต่ใครจะไปคิดว่าจู่ๆ ผมก็มีลูกโดยที่ผมไม่ได้ตั้งใจ
“ไม่ต้องห่วงเฮียเดี๋ยวผมจัดการเอง ยูริพาหนูอิงอิงเข้ามาเจาะเลือดก่อน”
“ค่ะ”
“นานไหมกว่าจะรู้ผล”
“3วันเฮียอดทนหน่อย ถ้าหนูอิงอิงเป็นลูกเฮียจะทำยังไงอะ เอามาเล่นกับไอริก็ได้นะ”
“คงต้องเป็นแบบนั้น” ผมมองเด็กอิงอิงถูกเจาะเลือดจนร้องไห้ก็รู้สึกสงสาร เธออ้าแขนให้ผมอุ้มแต่ผมถอยหลังหนียูริเลยต้องอุ้มเธอเพื่อปลอบใจจนเธอเงียบ
“เฮียธาดาคะ นมมีหรือเปล่า ของใช้เด็กจำเป็นมากนะคะ”
ผมส่ายหัวเป็นคำตอบถามจริงจะมีได้ยังไง ผมมองเด็กอิงอิงที่กำลังจะหลับผมก็เลยนึกอะไรออก ผมตัดปัญหาทิ้งเด็กคนนี้ไว้ที่นี่แหละถ้าไม่ใช่ลูกผมค่อยให้คุณท่านรับไปเป็นเด็กในอุปการะเพื่อรอแม่เธอกลับมา แต่ถ้าเป็นลูกผมขึ้นมาล่ะ ลูก.....เครียดโว๊ยยยยย
ผมเดินหนีออกมาจากนั้นก็ให้ไอ้พงษ์รีบขับรถมายังโรงแรมเพื่อติดต่อไปหาวิวแต่เธอไม่รับสายและไม่ตอบไลน์ผมเลย ผมเลยต้องเรียกไอ้ธารามาคุย อย่างน้อยเวลามันว่างจะได้ช่วยผมดูเด็กคนนี้หน่อย
“แล้วเฮียเอาเด็กไปทิ้งไว้บ้านคนอื่นเนี่ยนะ!!”
“เออ ให้เล่นกับริไปก่อนไม่เป็นไรหรอก”
“รู้ว่าไม่เป็นไร แต่เฮียรู้ไหมว่าไอริพึ่งจะเผาบ้านตัวเองไป ถ้าไอริสอนให้เด็กคนนั้นเผาโรงแรมเราขึ้นมาจะทำยังไง ไม่ไหวๆ เดี๋ยวผมโทรหายูริเองเรื่องของใช้เดี๋ยวผมจัดการให้ เฮียพยายามติดต่อแม่เธอเถอะจะได้รู้เรื่อง”
“อืม”
ผมปล่อยให้ไอ้ธารามันจัดการต่อส่วนผมก็พยายามอ่านเอกสารของเด็กอิงอิง ทำไมชีวิตผมต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วย วุ่นวายไปหมด
3ชั่วโมงผ่านไป
ผมออกมาจากห้องทำงานก็เห็นเด็กอิงอิงกำลังนั่งเล่นของเล่นอยู่กับน้องชายผม เธอไม่ดื้อหรือยังไม่คุ้นก็ไม่รู้แต่ที่แน่ๆ เธอน่าสงสารไม่กล้าเสียงดัง เล่นเสร็จก็เก็บของใส่ตะกร้า ถ้าเป็นหลานสาวอย่างไอริเล่นตรงไหนทิ้งตรงนั้น
“ป๊าขา...”
“เฮ้อออ” ผมเดินไปนั่งบนโซฟาเพื่อดูหน้าเธอชัดๆ น้องชายผมมันรักเด็กมันเลยพอเลี้ยงได้แต่สำหรับผมมันยากมาก ยิ่งช่วงนี้ผมต้องทำงานหนักมาก หนักกว่าเมื่อก่อนเพราะช่วงนี้ทัวร์มาลงไหนจะท่าเรือที่ส่งสินค้าและรับสินค้าอีก
“ถ้าไม่ไหวก็หาพี่เลี้ยงดิเฮีย ถ้าผมทำงานอีกคนอิงอิงต้องอยู่คนเดียว”
“ป๊าขา...”
เด็กคนนี้มันอยู่เป็นนอกจากจะเรียกผมแล้วยังลุกขึ้นมานั่งตักผมอีก ให้มันได้แบบนี้สิ ผมมองหน้าเธอพร้อมกับถอนหายใจออกมาแต่เธอกลับถอนหายใจตามผมอีกคน
“เฮ้ออ”
------------------------------------------------
ตายแล้วธาดาของไรท์จู่ๆก็กลายเป็นคุณพ่อเฉยเลย
ประวัติของหนูอิงอิงมีสปอย์ในสองตอนสุดท้ายในเรื่องบทรักมาเฟียนะคะ
บทล่าสุด
#116 บทที่ 116 ตอนพิเศษ
อัปเดตล่าสุด: 2/27/2026#115 บทที่ 115 จุดจบความรัก ตอนจบ
อัปเดตล่าสุด: 2/27/2026#114 บทที่ 114 เผาให้วอด
อัปเดตล่าสุด: 2/27/2026#113 บทที่ 113 รักคนไม่ผิด
อัปเดตล่าสุด: 2/27/2026#112 บทที่ 112 เจ้าหนูอเดล
อัปเดตล่าสุด: 2/27/2026#111 บทที่ 111 ความวุ่นวาย
อัปเดตล่าสุด: 2/27/2026#110 บทที่ 110 สวยสังหาร
อัปเดตล่าสุด: 2/27/2026#109 บทที่ 109 ผู้ต้องสงสัย
อัปเดตล่าสุด: 2/27/2026#108 บทที่ 108 ลอบสังหาร
อัปเดตล่าสุด: 2/27/2026#107 บทที่ 107 เกือบเสียลูกไป
อัปเดตล่าสุด: 2/27/2026
คุณอาจชอบ 😍
รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย
เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น
แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...
"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา
คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....
"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."
เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!
พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย
เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่
โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"
สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....
ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ
และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย
ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่
ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!
"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"
ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท
“แล้วฉันจะได้อะไรจากนาย” พรีนต่อลองกับเขาคนหน้าขรึม
“เธอ....” สายตาคมคู่ดุจ้องมองคนตรงหน้าด้วยสีหน้าไม่พอใจ เขาเสียเวลาที่เธอต่อลองกับเขามากพอแล้ว
“เหอะ คิดว่าหล่อ เป็นไอดอลแล้วไง ใช่ว่าสาวๆ จะชอบนายจะทุกคนหรอกนะ” พรีนเอ่ยพร้อมเชิดหน้าใส่แทคิณ ไอดอลแล้วไง ถึงนายนี้จะหล่อตรงสเปกฉันมากก็เถอะ เล่น ตัวไปสิคะ ใบหน้าอันหล่อเหลาโน้มเข้าหาคนตรงหน้า พร้อมกับหลุดรอยยิ้มที่มุมปาก
“ไม่ชอบ เกลียดฉัน” เขาแสยิ้มถามคนตรงหน้า
“ก็ไม่ขนาดนั้น”
“จะช่วยไม่ช่วย” เขาเอ่ยเสียงเข้ม แต่นั้นภายในหัวของพรีนกับคิดอะไรขึ้นมา
“ฉันไม่เคยช่วยใครฟรี อะไรดีน๊า นาฬิกานั้นก็แบรนด์หรู แหวนที่นิ้วนายนั้นก็สวย” นัยน์ตาเจ้าเล่ห์ของคนใบหน้าสวยจงใจเหลือบมองที่แขนและข้อมือของเขามาอย่างตั้งใจ นาฬิกานั้นก็สวย แหวนที่ใส่ในนิ้วนั้นก็แบรนด์ดังด้วยสิ แต่น่าเสียดายที่เธอมีมันหมดแล้ว
“อะไร ดีน๊า ที่สาวๆ ทั้งประเทศอยากได้จากนายกัน” เธอเอ่ยอย่างเชิดหน้า เหอะเขาคงคิดว่าฉันอยากได้ อย่างสาวๆ คนอื่นๆ อยากได้ละสิ ในเมื่อเขาให้โอกาสแล้ว แต่เธอกับไม่เลือกมัน ได้เขานี้แหละจะยัดเยือดสิ่งนี้ให้เธอเอง
หยุดเสือ
จนต้องมาเจอกับผู้หญิงที่ไม่สนใจเขาอย่างเธอ ความอยากเอาชนะจึงเริ่มต้นขึ้น ทำให้เขาและเธอต้องเข้าไปพัวพันกันในเกมส์หยุดเสือนี้
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
เด็กเนิร์ด - มาเฟียกับเมียเด็กแว่น
แต่ใครจะไปรู้ภายใต้เด็กหนุ่มใส่แว่นถ้าเป็นผู้ชายที่ทั้งหุ่นดีและเซ็กซ์จัด
"ปากดีนัก ทีนี้จะกล้าล้อฉันว่าเป็นเด็กเนิร์ดอีกมั้ย หื้มม...."
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
พยาบาลที่รักของนายจอมเหวี่ยง
"แหม ผู้ชายเพอร์เฟกต์ดูแลตัวเองได้มันจืดชืดจะตายค่ะ มะลิชอบดูแลคนไข้ดื้อๆ ปากแข็งแบบคุณคิรินมากกว่า... ท้าทายดี!"
ใครจะไปคิดว่า 'คิริน' ท่านประธานจอมเหวี่ยงที่เอาแต่ขังตัวเองในห้องและไล่พยาบาลออกเป็นว่าเล่น จะต้องมายอมสิ้นฤทธิ์ให้พยาบาลจบใหม่หน้ามึนอย่าง 'มะลิ'
จากที่ตั้งป้อมเกลียดชัง ทำไปทำมา... กำแพงที่กั้นไว้กลับพังทลายไม่มีชิ้นดี
และจากคนไข้ปากร้ายที่เอาแต่ไล่ตะเพิดเธอในวันนั้น กลายเป็นคนไข้สายรุกที่ขยันชวนพยาบาลส่วนตัวทำ 'กายภาพบำบัด' บนเตียงทุกคืนไปซะได้
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!













