บทที่ 104 สะอื้นไห้

“ไม่ต้องมายุ่งกับลิสา” เธอนอนลงแล้วดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุม มือที่ถือยาดมสั่นระริก ภัทรดนัยถอนหายใจ เขาดึงข้อมือของเธอมาแล้วจับชีพจร เอาปรอทมาวัดไข้ ตรวจอาการเบื้องต้น ก่อนจะเดินออกไปสั่งให้องุ่นทำข้าวต้มร้อนๆ มาให้หนึ่งชาม

เขากลับเข้ามาในห้องอีกที เห็นเธอนอนสะอื้นร้องไห้อยู่ใต้ผ้าห่ม สองขาก้าวเข้าไปหาเ...