บทนำ
“ร้องทำไม”
“ไอ้คนบ้า นี่มันเกิดอะไรขึ้น!”
“เอ้า! จำไม่ได้เหรอว่ามันเกิดอะไรขึ้นเมื่อคืน เมื่อคืนนี้เธอเมามาก ฉันเจอเธอหน้าห้องน้ำ
แล้วจู่ๆ เธอก็มากอด มาจูบฉัน ฉันเลยพาเธอมาที่นี่”
“ไม่! ไม่จริง! ฉันไม่เชื่อ ฉันไม่มีวันทำอย่างนั้นกับคุณแน่ๆ ฉันจะแจ้งตำรวจ คุณข่มขืนฉัน!”
“ใครข่มขืนใครกันแน่ เมื่อคืนนี้เธอจับฉันอึ๊บไปตั้ง 8 ครั้ง ฉันอายุ 37 แล้วนะ เรี่ยวแรงก็ไม่ค่อยจะมี เธอก็บังคับข่มขืนใจให้ฉันเกิดอารมณ์ แล้วก็ขึ้นขย่มๆ จนตัวเองเสร็จไปหลายรอบ ดูสิ... ฉันสูญเสียน้ำอสุจิ ไปตั้งเท่าไหร่!”
“ไม่! ไม่จริง! ฉันไม่เข้าใจ! ทำไม... มันเกิดอะไรขึ้นกับฉัน ครั้งแรกของฉัน ทำไมฉันจำอะไรไม่ได้เลย บ้าที่สุด!"
“เธอฟังนะ... เมื่อคืนนี้ฉันเจอเธอหน้าห้องน้ำ เธอเดินชนฉัน แล้วจู่ๆ เธอก็มากอดมาจูบ ฉันก็นึกว่าเธอเมาแล้วอยากเรื่องอย่างว่า... เลยพาเธอมาที่นี่ ฉันเพิ่งรู้ว่าเธอถูกวางยาตอนอยู่ที่นี่แล้ว”
"ทำไมคุณไม่พาฉันไปหาหมอ!"
“จะพาไปหาทำไม ก็ฉันนี่แหละเป็นหมอ...!”
บท 1
ภัทรดนัยและฌอร์นได้รับเชิญจากเพื่อนในกลุ่มให้มาร่วมงานเปิดตัวผับแห่งใหม่ขนาดใหญ่ใจกลางเมือง เขาและเพื่อนสนิทดื่มเหล้าหนักพอสมควร ระหว่างนั้นได้พูดคุย ทักทายเพื่อนรวมถึงคนรู้จักที่มาเข้าร่วมงานด้วย
พลัน... สายตาว่องไวของคุณหมอภัทรดนัย หันไปเห็นหญิงสาวหน้าตาสะสวยภายใต้ชุดราตรีสั้นสีดำ แหวกหน้าอกจนเนินนมเต่งตึง มันเด้งทุกครั้งเวลาที่เธอย่างเท้าก้าวเดิน พอเธอหันหลัง เขาก็พบว่าเธอโนบรา โชว์แผ่นหลังขาวเนียนไปจนถึงเอว ภัทรดนัยลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างช้าๆ เขาจ้องมองอย่างไม่ละสายตาจนฌอร์นจับพิรุธได้
“สนใจหรือไง มองตาไม่กระพริบ” ฌอร์นแซว ภัทรดนัยหัวเราะแก้เก้อ
“สน... ถ้าได้ก็ดี” เขาว่า ฌอร์นหัวเราะร่วน
“ให้เด็กฉันจัดให้ไหม คนนี้...”
“ไม่เป็นไรๆ ของสวยๆ งามๆ บางทีก็มีไว้แค่มอง ไม่ได้คิดแตะต้องหรือครอบครอง” ภัทรดนัยบอก ฌอร์นหัวเราะเบาๆ
ทางด้านหญิงสาวปริศนา เธอเดินมาหาเพื่อนในกลุ่ม และดื่มไวน์ไปหลายแก้ว เธอเต้นตามจังหวะเพลง สะโพกอวบโยกย้ายไปมา โดยหารู้ไม่ว่าเธอกำลังเป็นที่สนใจของหนุ่มๆ ในงาน
“ลิสา วันนี้สวยนะยะหล่อน!” เพื่อนเกย์คนหนึ่งทักขึ้น ก่อนจะเดินมาเต้นกับเธอด้วย
“นิดหน่อย นานๆ จะได้ออกมาปลดปล่อยสักที”
“เป็นยังไง ช่วงนี้งานเยอะเลยสิ”
“เยอะ... เยอะมาก เยอะจนฉันปวดหัว รู้งี้เรียนจบไม่น่ารีบทำงานเลย น่าจะให้เวลาตัวเองได้เที่ยวมากกว่านี้อีกสักหน่อยดีกว่า” ชาลิสา หญิงสาววัย 22 ปีบ่น
“โอ๊ย แม่เจ้าประคุณจะติดเที่ยวอะไรขนาดนี้ เรียนจบแล้วได้งานทำเลย ดีจะตาย จะได้ไม่เป็นภาระพ่อแม่”
“แต่ฉันอยากเกาะพ่อแม่กินสักพักนี่นา”
“ยายคนนี้นี่ มาๆ เลิกคุยเรื่องเครียด ชนแก้วกันดีกว่า”
ชาลิสาชนแก้วกับเพื่อน ก่อนจะกระดกไวน์ทีเดียวหมดแก้ว พอดื่มไวน์หมด เธอรู้สึกถึงมือหนาที่เอื้อมมากอดเอวเธอไว้หลวมๆ ชาลิสาเบี่ยงตัวหลบหลังเพื่อนที่เป็นเกย์ทันที
“โอ๊ะ ขอโทษครับ” ชายรูปร่างหน้าตาหล่อเหลาเอาการ ดูสะอาดสะอ้าน เอ่ยปากขอโทษชาลิสา และมองเธออย่างมีนัยยะ
“ไม่เป็นไรค่ะ”
“ดื่มด้วยกันหน่อยสิครับ ผมโรจน์นะครับ ยินดีที่ได้รู้จัก คุณ...”
“ลิสาค่ะ ชาลิสา” เธอแนะนำตัว
“ครับ คุณลิสา คืนนี้คุณสวยมากเลยนะครับ สวยมากที่สุดในงานนี้เลย” โรจน์เอ่ยปากชม ตินี่... เพื่อนเกย์ของชาลิสาเบะปากอย่างหมั่นไส้ เวลาไปเที่ยวด้วยกันทีไร มักจะมีหนุ่มๆ มาจีบชาลิสาทุกครั้งไป
“คุณโรจน์ก็ชมเกินไปค่ะ”
“ดื่มหน่อยนะครับ” เขายื่นแก้วไวน์มาให้ ชาลิสารับมา ก่อนจะชนแก้วกับโรจน์ เธอกระดกทีเดียวหมดแก้ว โรจน์มองอย่างพึงพอใจ
“ขอผมเต้นด้วยคนนะครับ”
“ได้สิคะ”
จากนั้นชาลิสาและโรจน์ได้เต้นด้วยกัน แม้ว่าโรจน์จะพยายามแตะเนื้อต้องตัว แต่หญิงสาวก็หลบเลี่ยงได้ตลอดจนโรจน์เริ่มหงุดหงิด เขาสั่งเหล้าและไวน์มาเพิ่ม โดยเลี้ยงเพื่อนๆ ในกลุ่มของชาลิสาอีก 5 คนด้วย ภัทรดนัยมองหญิงสาวอย่างแสนเสียดาย แต่ก็ไม่คิดอะไรมาก
“ลิสาขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ” จู่ๆ ชาลิสาก็ร้อนรุ่มขึ้นมาทั้งตัว เธอปาดเหงื่อและขอตัวไปเข้าห้องน้ำ
“ให้ผมพาไปนะครับ”
“ค่ะ”
ชาลิสาเดินไปเข้าห้องน้ำ เธอรู้สึกเริ่มเวียนหัวขึ้นมาแปลกๆ เหงื่อออกเต็มตัว ร้อนในอกไปหมด ระหว่างที่โรจน์รอชาลิสาเข้าห้องน้ำ เขาเดินไปคุยโทรศัพท์ด้านนอก
“เออ... พวกแกกลับกันไปก่อนเลย คืนนี้ฉันมีสาวหิ้วกลับคอนโด” โรจน์คุยกับเพื่อน ขณะที่ภัทรดนัยเดินผ่านได้ยินเข้าพอดี
บทล่าสุด
#242 บทที่ 242 ล่ารักบอสเถื่อน l บทส่งท้าย
อัปเดตล่าสุด: 3/2/2026#241 บทที่ 241 ล่ารักบอสเถื่อน l มอบความรัก 25+
อัปเดตล่าสุด: 3/2/2026#240 บทที่ 240 ล่ารักบอสเถื่อน l ว่าที่คุณพ่อ
อัปเดตล่าสุด: 3/2/2026#239 บทที่ 239 ล่ารักบอสเถื่อน l ขอให้เป็นตัวเอง
อัปเดตล่าสุด: 3/2/2026#238 บทที่ 238 ล่ารักบอสเถื่อน l สัญญาลูกผู้ชาย
อัปเดตล่าสุด: 3/2/2026#237 บทที่ 237 ล่ารักบอสเถื่อน l รักจนยอมทุกอย่าง
อัปเดตล่าสุด: 3/2/2026#236 บทที่ 236 ล่ารักบอสเถื่อน l อยากรู้ความจริง
อัปเดตล่าสุด: 3/2/2026#235 บทที่ 235 ล่ารักบอสเถื่อน l ขอความช่วยเหลือ
อัปเดตล่าสุด: 3/2/2026#234 บทที่ 234 ล่ารักบอสเถื่อน l นอนบ้านเมีย
อัปเดตล่าสุด: 3/2/2026#233 บทที่ 233 ล่ารักบอสเถื่อน l พนักงานคนใหม่
อัปเดตล่าสุด: 3/2/2026
คุณอาจชอบ 😍
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ













