บทที่ 107 อย่าบังคับให้ต้องเลือก

“อย่างแม่นี่นะจะไปทำอะไร นังนั่นน่ะร้ายจะตาย” มะลิวัลย์เบือนหน้าหนี ภัทรดนัยถอนหายใจ

“บางทีผมก็คิดน้อยใจนะว่าทำไมคุณแม่ถึงได้จงเกลียดจงชังเมียผมนัก คุณแม่น่าจะรู้ว่าลิสาเป็นผู้หญิงที่ทำให้ผมมีความสุข ลิสาเป็นเมียผม เป็นแม่ของลูกในท้องของผม ทำไมคุณแม่ไม่ต้อนรับ ไม่ให้เกียรติลิสาเหมือนกับคนอื่นๆ”

“ต...